Helmut Boos ishte student në shkollën episkopale me konvikt “Albertinium” në rajonin Eifel të Gjermanisë nga viti 1964 deri në vitin 1972. Ai kishte qenë prej kohësh i bindur se një nga mbikëqyrësit e tij, Johannes Arendt po fshihte diçka. Ai vendosi të hetonte dhe hasi në botime rreth krimeve të luftës në Shqipëri.
Një studiues shqiptar e kishte gjurmuar Arendt ndërsa kërkonte ata që ishin përgjegjës për ekzekutimin e një 20-vjeçari në vitin 1944 në qytetin e vogël të Koplikut në veri të Shqipërisë. Në pleqëri, Arendt i kishte pranuar studiuesit gjatë një vizite në shtëpinë e tij në Kasel pranë Trierit se ai kishte urdhëruar ekzekutimin e shqiptarit krejtësisht të pafajshëm.
Arendt dyshohet gjithashtu se kishte qenë i përfshirë në hakmarrjet naziste në Shqipëri, gjatë të cilave u vranë gra dhe fëmijë.
Kjo është publikuar edhe në një artikulli gazete që citonte studiuesin shqiptar Gëzim Uruçi. Arendt thuhet se ishte penduar për ekzekutimet, por i mbrojti veprimet e tij duke përmendur urdhrat që i kishin dhënë.
Thuhet se ai ishte shprehur: "Kam vrarë në luftë, por nuk kam kryer krime". Johannes Arendt nuk mund bëhet më përgjegjës për këtë. Ai vdiq 30 vjet më parë në Kasel. Edhe Uruçi gjithashtu tani ka vdekur.
Për ish-nxënësin e shkollës me konvikt Helmut Boos, kujtimi i Johannes Arendt është ende shumë i gjallë: Ai nuk do ta harrojë kurrë se si i ashtuquajturi kryeprefekt i rrihte fëmijët derisa u dilte gjak. Si i detyronte të hanin derisa të villnin. "Këtë mund ta quash vetëm sadizëm, çfarë tjetër?" - thotë Boos.
Arendt ishte sadist. Kështu e përshkruan atë edhe ish-nxënës të tjerë të tjerë të konviktit të Albertinum në një studim shkencor të porositur nga Dioqeza e Trierit. Studimi gjithashtu pohon se Arendt abuzoi seksualisht me fëmijë.
Marcellus Boos – i cili nuk është i afërm i Helmut Boos – kishte bërë kërkime për Johannes Arendt vite më parë dhe kishte botuar një libër rreth kohës së tij në Albertinum. Që atëherë, ai dyshonte se Arendt ishte një nazist i bindur që fshihte të kaluarën e tij dhe fshihej në Albertinum.
Një hulumtim i përbashkët nga SWR dhe "Trierischer Volksfreund" konfirmon se Johannes Arendt kishte fshehur identitetin e tij. Arendt lindi si Johannes Schersinski në vitin 1906. Kur ishte 20 vjeç ai mori mbiemrin e vajzërisë së nënës së tij dhe që atëherë njihej si Johannes Arendt. SWR ka një kopje të dokumentit.
Megjithatë, në Gerolstein dhe më vonë në Kasel, Arendt përhapi legjendën se ai kishte lindur fisnik në Poloni dhe më vonë ishte persekutuar. Prandaj, ai pretendoi se iu desh të merrte një identitet të ri. Megjithatë, curriculum vitae i tij zyrtar nuk e mbështet këtë. Ai përmban informacione dhe kontradikta të rreme në mënyrë të dukshme - veçanërisht në lidhje me kohën e tij si ushtar në Wehrmacht gjerman.
Për Helmut Boosin, është e qartë: "Ai duhej të fshihej. Në fund të fundit, ai ishte një kriminel lufte. Ai kishte frikë nga hakmarrja e shqiptarëve." Arendt supozonte se ishte i sigurt në rajonin e Eifelit. Është e habitshme që nuk ka prova që Johannes Arendt iu nënshtrua ndonjë verifikimi politik apo denazifikimi pas luftës. Kjo gjithashtu nuk është e dukshme në dosjet e tij personale nga koha e tij e mëvonshme si mësues në shkollën e mesme në Gerolstein.
Marcellus Boos beson se të gjithë qëllimisht e kthenin shikimin nga ana tjetër në atë kohë: "Kjo ishte puna e peshkopit. Kishte një shkollë me konvikt diku në rajonin e Eifelit dhe askush nuk interesohej. Me sa duket, askush nuk ishte i interesuar.
Helmut Boos u tregoi ish-shokëve të klasës për hulumtimin e tij. Një 70-vjeçar filloi të qante dhe tha: "Tani më në fund e di pse u trajtova kaq brutalisht. Nuk munda kurrë t'ia shpjegoja vetes”.
Dioqeza e Trierit pretendon se nuk ka qenë në dijeni të së kaluarës së Arendt-it. Ata thonë se nuk kanë mundur të gjejnë më asnjë dokument që lidhet me të. Nëse Arendt ishte në të vërtetë një kriminel lufte nuk u sqarua kurrë ligjërisht. ©LAPSI.al
