Portieri kthen shpinën gjatë penalltisë absurde: kishte marrëveshje me sulmuesin, por tradhtohet

Një portier që, në vend që të përqendrohet plotësisht për të provuar të presë një penallti ose të përpiqet në maksimum të destabilizojë kundërshtarin, kthen shpinën ndaj ekzekutuesit. Pikërisht kjo ndodhi në Bolivi, në ndeshjen e vlefshme për Copa Simón Bolívar mes Independiente CBBA dhe Wilstermann Cooperativas. Goli vendimtar erdhi falë një penalltie sa të diskutueshme aq edhe të diskutuar, e cila shkaktoi një reagim polemik nga portieri Gustavo Tesonotte, i cili zgjodhi të mos e priste.

Ndeshja ishte në rezultatin 2-2 dhe po i afrohej fundit kur Adiri, qendërsulmuesi i Independientes, u gjend përballë portierit. Dy tentativa për driblim pa sukses, me Tesonotten që ishte i shkëlqyer në neutralizimin e rrezikut pa kryer asnjë faull, madje pa e prekur kundërshtarin, i cili as nuk kishte rënë në tokë. Me pak fjalë, një dinamikë normale loje, e cila, për habinë e të gjithëve, nuk u lexua kështu nga arbitri Carlos Arteaga: të gjithë të pranishmit në fushë, shokë skuadre dhe kundërshtarë, mbetën të befasuar nga vendimi për të dhënë penallti. Një penallti e sajuar tërësisht, e cila sigurisht tërboi skuadrën mike.

Protestat ishin të kota dhe Tesonotte vendosi të afrohej te shtylla dhe të mos shikonte drejtimin e topit, për të mos ndërhyrë. Kështu,  Adiri e kishte një detyrë jashtëzakonisht të lehtë të shënonte 3-2, rezultatin përfundimtar të fitores së vendasve. Pas duartrokitjeve ironike si për autorin e golit të fitores, ashtu edhe për arbitrin, portieri vazhdoi protestat, por pa arritur asgjë. Pas ndeshjes, arbitri u pezullua për një kohë të pacaktuar për atë që u konsiderua një skandal i vërtetë.

Detaje të tjera mbi ngjarjen i dha vetë Tesanotte gjatë një ndërhyrjeje televizive, duke rrëfyer ato momente të tensionuara: “Nuk kam pasur kurrë kontakt me sulmuesin e Independientes, kurrë. Dhe sigurisht isha më se i bindur se nuk ishte penallti, sepse në asnjë moment, në asnjërën prej dy përplasjeve që patëm, nuk pata kontakt me të. E vërteta është se vendimi i arbitrit më befasoi”. Dhe, në marrëveshje me të gjithë skuadrën e tij, portieri vendosi t’i kthente shpinën: “Vendimi nuk ishte vetëm imi, por u mor së bashku, ishte një vendim i grupit. Kishim menduar ta bënim që nga momenti kur u dha penalltia, sepse mendonim se vendimi i arbitrit ishte krejtësisht i gabuar. Dhe kështu, asgjë, edhe si formë proteste, apo jo? Jo vetëm për të gjitha gjërat që po ndodhin në futbollin bolivian, por edhe për ne, sepse ne shkuam në Cochabamba për të kërkuar tri pikët dhe na dhanë një penallti që nuk ekzistonte”.

Dhe gjëja absurde është se Adiri nuk respektoi një marrëveshje të bërë më parë: ai duhej ta gjuante penalltinë jashtë. Në vend të kësaj, shënoi golin më të lehtë të mundshëm: “Para se të ekzekutohej penalltia, folëm me lojtarët e Independientes, folëm me sulmuesin. Kishim rënë dakord që do të kishte fair play, i kishim dhënë fjalën njëri-tjetrit si burra, apo jo? Sepse në futboll ekzistojnë edhe kode. Dhe kështu, asgjë, u befasova që shënoi, kur të gjithë kishim rënë dakord që ai do ta humbiste dhe ndeshja do të përfundonte në barazim”.

Po aq kurioze janë edhe fjalët e arbitrit: “Ajo që më zemëroi ishte kur u ktheva në portë dhe i thashë: ‘Domethënë, nuk mund të jesh kaq i papërgjegjshëm sa të japësh një penallti si ajo që dhe. Po na dëmton’. Dhe fjalët e tij ishin fjalë për fjalë: ‘Unë thjesht dhashë një penallti’, më tha. Dhe unë iu përgjigja: ‘Jo, nuk ke dhënë thjesht një penallti. Ne nuk po luajmë thjesht për kualifikimin, po luajmë për një ëndërr. Ëndrra jonë është të ngjitemi në kategori, e kupton?’. Dhe ai më tha: ‘Hajde, mendo vetëm të presësh. Të dhashë një penallti. Ndal së ankuari’”. E pamundur të mos mendosh për një hetim të hapur mbi këtë episod, së bashku me masat përkatëse: po të kishte ndodhur në Evropë…