Maroku e kishte paralajmëruar më parë Spanjën se një vendim i kohëve të fundit i gjykatës spanjolle, sipas të cilit migrantët që mbërrijnë nga deti nuk do të përballen me largim të menjëhershëm, do të krijonte “një problem”, tha një zyrtar i lartë maroken.
Javën e kaluar, të paktën 50,000 njerëz, kryesisht marokenë, hynë në enklavën spanjolle të Ceutës, në këmbë ose duke notuar nga qyteti fqinj i Fnideq.
Ky fluks i paparë e përfshiu shpejt enklavën spanjolle në Afrikën e Veriut, përpara se të çonte në mijëra kthime në Marok.
Gjykata Supreme e Spanjës vendosi më 8 korrik se migrantët që mbërrijnë nga deti nuk duhet të kthehen aq shpejt sa të tjerët dhe Madridi ka fajësuar bandat kriminale për përhapjen e dezinformatave në lidhje me vendimin.
“Ne filluam të angazhohemi me palën spanjolle rreth datave 22-23 korrik, kur rrjetet sociale filluan të flisnin për këtë”, tha zyrtari i lartë maroken, duke folur në kushte anonimiteti, të hënën në mbrëmje.
“Ne diskutuam për këtë vendim dhe ndikimin e tij. Ne shpjeguam se ky vendim do të krijonte një problem. Dhe krijoi një problem”, tha ai
Zëdhënësja e qeverisë spanjolle, Elma Saiz, e hodhi poshtë këtë pretendim.
“Në asnjë moment nuk kishte asnjë provë, asnjë raport që na njoftonte për madhësinë e kësaj ngjarjeje të paprecedentë”, u tha ajo gazetarëve në Madrid.
Zyrtari maroken argumentoi se lëvizja e madhe e njerëzve në Ceuta nuk ishte një dështim i aparatit të sigurisë së Marokut.
“Është e thjeshtë të thuash se Maroku duhet të kishte përdorur forcën për t’i ndaluar ata. Kjo do të thotë ta keqkuptosh plotësisht këtë fenomen”, tha ai.
“A mund të kishte bërë Spanja, duke i parë ata që po vinin, diçka për t’i ndaluar ata thjesht duke përdorur armë dhe forca sigurie? Kjo nuk është e mundur.”
“Në një moment të caktuar, forcat ligjzbatuese marokene nuk mund të përballeshin më me migrantët sepse numri i tyre ishte shumë i madh” dhe sepse “efekti tërheqës ishte shumë i fortë”, tha ai.
“Nuk është përgjegjësi e vetme e Marokut” të menaxhojë migracionin, tha ai, duke shtuar se kostoja e menaxhimit të migracionit për mbretërinë arriti në rreth 500 milionë euro në vit.
Megjithatë, ai tha se Rabati dhe Madridi kishin vepruar “si partnerë të besueshëm” dhe kishin vazhduar të punonin “në koordinim të përsosur” për çështjet e migracionit.
