Nga Pietro Tosca - Corriere della Sera/ Një dëshmi e një jete të shënuar nga paqja, besimi dhe çmimi që dikush është i gatshëm të paguajë personalisht për t'i mbrojtur ato. Kjo është ajo që u rrëfeu studentëve të Treviglio Kardinali Ernest Simoni, 97 vjeç, 28 prej të cilëve i kaloi në burgje nën diktaturën shqiptare. Një takim që preku thellësisht 300 studentët e shkollave, dje në mëngjes në Teatrin TNT.
"Ne iu bashkuam një programi të nisur nga shkollat e Caravaggio dhe Treviglio me temë paqen", - shpjegon drejtori Davide Finazzi. "Si pjesë e kësaj, vendosëm të ftonim kardinalin dhe, kur ai pranoi, donim ta ndanim ngjarjen me nxënës nga të gjitha shkollat”.
Sekretari i tij, Vieri Lascialfari, e ndihmoi kardinalin të tregonte historinë e tij. Imzot Ernest Simoni, i lindur në vitin 1928, e demonstroi thirrjen e tij për Zotin që në fëmijëri: në moshën 4 vjeç, nëna e tij e kapi duke luajtur në Meshë, dhe në moshën 10 vjeç, ai kërkoi të hynte në manastirin françeskan në Shkodër, Shqipëri.
Megjithatë, me fundin e Luftës së Dytë Botërore, vendi u pushtua nga diktatura komuniste e Enver Hoxhës, i cili brenda pak vitesh shtrëngoi lirinë fetare dhe dekretoi ateizmin shtetëror, me dënime të rënda për ata që e shkelnin atë.
Manastiri u vu gjithashtu nën vëzhgim, ku policia fshehu armë nën altar për të kryer një bastisje që çoi në arrestimin dhe ekzekutimin e priftit dhe mësuesve, ndërsa nxënësit u përjashtuan dhe më pas u rekrutuan.
Kardinali i ardhshëm e gjeti veten në uniformë nga viti 1953 deri në vitin 1955, tre vjet të kaluara në kushte të vështira. Megjithatë, pa hequr dorë kurrë nga thirrja e tij, ai rifilloi në mënyrë klandestine studimet e tij teologjike. I shuguruar prift në vitin 1956, ai filloi misionin e tij baritor, por kjo mjaftoi për ta vënë atë një shënjestër.
Në prag të Krishtlindjeve të vitit 1963, teksa po kremtonte shërbesën, 4 ushtarë hynë në kishë, e ndërprenë dhe i dhanë dënimin me vdekje. Krimi i tij dyshohet se ishte mbajtja e një meshe në kujtim të Presidentit të SHBA-së John Fitzgerald Kennedy, i cili ishte vrarë disa muaj më parë.
“Ata e detyruan të hiqte rrobat e tij”, kujton sekretari, "dhe pastaj e goditën me shqelma para nënës së tij, e cila ishte ulur në rreshtin e parë”. Dënimi me vdekje u ndryshua më vonë në 25 vjet burgim të rreptë në një qeli me përmasa 1 metër e gjysmë.
Pikërisht gjatë kësaj periudhe, Imzot Ernest Simoni ndoqi moton: "Duajini armiqtë tuaj, falini, lutuni për ta dhe madje jepni jetën tuaj për ta."
Edhe në burg, ai vazhdoi besimin e tij dhe kremtonte Meshën, duke u bërë drejtuesi shpirtëror i të burgosurve. Për këtë arsye, në vitin 1973 ai u akuzua për trazira dhe mori një tjetër dënim me vdekje, i cili më vonë u ndryshua në punë të detyruar në minierat e bakrit dhe piritit.
Pas vitit 1981, prelati u lirua nga burgu, por mbeti një "armik i popullit" për regjimin, i cili e caktoi atë të gërmonte kanalizime.
Në vitin 1991, diktatura ra dhe ai mundi të kthehej në petkun e tij klerikal, duke ndihmuar në rihapjen e kishave të fshatit. Në vitin 2014, ai ishte prifti i fundit që i kishte mbijetuar regjimit kur Papa Françesku, në vizitën e tij të parë apostolike në vend, kërkoi ta takonte.
Dëshmia e priftit e preku thellë Papën, i cili e quajti atë një "martir të gjallë" dhe dy vjet më vonë i dha atij titullin Kardinal.
"Lutuni për të gjithë ata që ju persekutojnë dhe ju ofendojnë", përsëriti kardinali para studentëve të Treviglio-s. "Ne duhet të jemi gjithmonë lajmëtarë të paqes dhe miqësisë. Duhet të lutemi pa pushim për të gjithë njerëzit e çdo ngjyre dhe nga çdo vend në botë dhe t'i bindim ata të duan njëri-tjetrin. Ne të gjithë jemi kryevepra të Zotit." ©Përshtati në shqip LAPSI.al
