Një rrotë me djathë Parmixhano Reggiano është konsideruar si "një xhevahir autentik i natyrës" pasi vendosi një rekord jetëgjatësie për këtë lloj djathi. Rrota ende e ngrënshme prej 36 kg ishte një nga të fundit të prodhuara në vitin 1998 nga Romano dhe Silvia Camorani në bulmetoren e tyre në Poviglio, një qytet i vogël pranë Parmës në rajonin verior Emilia-Romagna të Italisë.
Kjo rrotë djathi Parmixhano, e vlerësuar me një çmim prej 20 000 eurosh, u hap më në fund dhe u provua të dielën në moshën 27 vjeç e 3 muajsh, duke thyer rekordin e mëparshëm prej 21 vitesh.
"Aroma dhe shija ishin të jashtëzakonshme", - tha Romano Camorani, duke shtuar se ai ende kujdesej "me dashuri" për rrotën ndërsa plakej, pavarësisht se nuk prodhonte më djathë.
Parmigiano Reggiano ka statusin e emërtimit të origjinës së mbrojtur të BE-së, që do të thotë se mund të prodhohet vetëm në provincat italiane të Reggio Emilia, Parma dhe Modena, si dhe në pjesë të Mantua dhe Bolonja.
I prodhuar me qumësht lope, kripë dhe mullëz shtazore, djathi zakonisht piqet për 12 deri në 36 muaj, me maturim më të zgjatur që ndodh vetëm në raste të jashtëzakonshme.
Sa më i madh të jetë një rrotë parmixhano, aq më shumë shanse ka të piqet për më gjatë. Djathi duhet të përmbajë sasinë e duhur të yndyrës, proteinave dhe kripës në mënyrë që të rezistojë me kalimin e kohës. Sa më gjatë të piqet parmixhano, aq më intensive është shija e tij.
I takon prodhuesit të djathit të vendosë se sa gjatë dëshiron të zgjasë procesi i pjekurisë dhe kur ta hapë atë. Parmixhano i mbajtur për një kohë të gjatë provohet më pas nga një panel nga konsorciumi Parmigiano Reggiano dhe konsiderohet autentik vetëm nëse gjykohet të jetë i ngrënshëm dhe sipas standardit, siç ishte rrota rekord e Camorani-t.
Nicola Bertinelli, president i konsorciumit, tha se hapja e rrotës së Camorani-t ishte "një moment i jashtëzakonshëm". "Kjo tregon se si ky produkt mund të mbetet i mrekullueshëm me kalimin e kohës pa përdorimin e konservantëve", tha ai. "Është një xhevahir autentik i natyrës".
Rreth 7 kg djathë Camorani u hëngrën së bashku me pak uthull balsamike gjatë ceremonisë së prerjes në Acetaia Razzoli, një prodhues familjar i uthullës balsamike i themeluar nga Giuliano Razzoli, një kampion olimpik në ski.
Përveç kombinimit të duhur të përbërësve, Camorani beson se jetëgjatësia e rrotës së djathit është për shkak të "kujdesit të tij me dashuri" për djathin aq sa do të kujdesej për një fëmijë. "Mendoj se mund të kishte zgjatur edhe 30 vjet", tha ai.
Tani ai duhet të vendosë se çfarë të bëjë me të. Parmixhano, që mbante rekordin e mëparshëm, i prodhuar në vitin 2000 nga një bulmetore në pronësi të të ndjerit djathëbërës Erio Bertani, u nxor në ankand për bamirësi.
"Disa njerëz kanë thënë se duhet ta nxjerr në tregun japonez," tha Camorani. "Por unë dua ta mbaj vendas." Nëse dikush dëshiron të blejë të gjithë atë që ka mbetur nga djathi, mundet, megjithëse ka shumë të ngjarë të shitet në copa. Blerësit mund ta porosisin djathin dhe ta marrin nga Comorani, ose ta marrin me vete.
Djathi parmixhano promovohet nga “Nazionale del Parmigiano Reggiano”, një shoqatë e lidhur me konsorciumin që mbështet anëtarët e saj në konkurrimin në konkurset e djathit në të gjithë botën, përfshirë çmimet ndërkombëtare të djathit dhe qumështit në Mbretërinë e Bashkuar këtë muaj.
Qëllimi i saj është të thyejë një rekord 28-vjeçar të vendosur nga një djathë çedar amerikan në vitin 2013. Gabriele Arlotti, një zëdhënës i shoqatës, tha se tashmë kishte një konkurrent për parmigiano reggiano, megjithëse vendndodhja e tij është ende e fshehtë. ©LAPSI.al
