Sigurisht, me sigurinë e një vendi në Champions League dhe kundër një skuadre e zhytur deri në fyt dhe që vinin nga një derbi i humbur, mund të justifikohet edhe mundësia e humbjes së një ndeshje me një penallti në minutën e fundit. Skepticizmat lindin nga ajo që u pa në ndeshjen e luajtur në Ferraris. Është normale të lihen lojtarë si Morata, Zakaria apo de Ligt në stol, duke pasur parasysh të vetmin takim të rëndësishëm në këtë pikë të sezonit: finalen e Kupës së Italisë me Interin të mërkurën. Më pak normale të shohësh se më të mirët në fushë janë një mesfushor i ri, Miretti, dhe një lojtar i destinuar për t'i dhënë lamtumirën klubit pas një muaji, Dybala.
Argjentinasi vuri në skenë repertorin e tij me një gol, me të djathtën, një shtyllë dhe një sërë asistimesh të pritura në mënyrë sipërfaqësore nga bashkëlojtarët. Goli që shënoi e çoi Dybala në 115 me fanellën e Juventus, duke arritur kështu Roberto Baggion dhe duke kaluar Cristiano Ronaldon. Numri 10 futet kështu në historinë e Juves pak para largimit. Pjesa tjetër e mbrëmjes ofroi një seri golash të hedhura në erë nga Kean, gabimet e De Sciglios në rastin e dy golave të Genoas, një tjetër ditë të zbehtë të Vlahovicit, i cili siguroni një mundësi vetëm për vetëm me Sirigun dhe që u filmua të ishte i pakënaqur kur u thirr në pankinë dhe performancën e mirë e Mirettit, i cili, i vendosur si mesfushor dhe më pas si regjist, u duk gjithmonë i kthjellët në menaxhimin e lojës.
Pastaj është edhe loja. E njëjta frazë e vjetër kur duhet gjykuar Juventusi i këtij viti. Që nuk është një ekip i bazuar në siguri dhe lëvizje të njohura e të stërnjohura nga lojtarët, tashmë është një fakt. Ka shpëtuar gjithmonë falë planeve të shkëlqyera të ndeshjeve bazuar në kundërshtarët dhe aftësitë lexuese të stafit teknik të fazave të ndryshme të lojës. Me kampionë në fushë është një projekt që mjafton dhe tepron për të arritur rezultate. Pa ata, duhet të kesh një mënyrë fluide, të memorizuar, për ta bërë lojën të funksionojë, gjë që ndodh shumë rrallë në këtë Juventus. Kush e di, ku do të kishte mbërritur në këtë sezon me një organizim minimal, por fare minimal, më shumë... Tani, megjithatë, vjen ndeshja për të mos u gabuar, një nga ato ku ka më shumë rëndësi dëshira për të ngritur një trofe se çdo taktikë. E dihet që në këto raste Allegri arrin të japë më të mirën nga vetja.
