Tabùtë janë bërë për tu thyer, por ka raste në të cilët është objektivisht më e komplikuar për ta provuar. Mes serive të zeza më të gjata e torturuese të Milan, është padyshim ajo që do të vihet në skenë në Stadium të Torinos prej disa vitesh. Jo se në përgjithësi Juventus ka lejuar kushedi cfarë në shtëpi, por në këtë rast bëhet fjalë për zero absolute. Djalli del me kocka të thyera nga shtëpia e Juventus prej tetë vjetësh, ose më saktë që kur ekziston Stadium.
Mes kampionatit e Kupës së Italisë po flasim për 12 përplasje. Jo vetëm Milan nuk ka qenë në gjendje të imponohet, por ka qenë i aftë të dalë i pamundur vetëm një herë. Ishte gjysëmfinalja e kthimit e Kupës së Italisë edhe atëherë e Milan, pas 1-2 të pësuar në shtëpi, mbylli kohët e rregullta me të njëjtin rezultat. Ishin kohët shtesë që dekretuan kalimin në finale të bardhezinjve, që barazuan 2-2 me Vucinic në të 96’. Një barazim i pavlerë edhe ky, ndërsa 11 herët e tjera ka përfunduar keq dhe shumë keq me 10 gola të realizuar e 24 të pësuar.
Por edhe në këtë rast nuk kanë munguar nervat (kujtojmë për shembull 2-1 me penalltinë e Dybala në minutat shtesë në mars të 2017) e zhgënjimet e mëdha (si një tjetër 2-1, firmosur nga Kean gjashtë minuta nga fundi, prillin e kaluar). Sigurisht që Kupa e Italisë nuk tingëllon shumë mirë në veshët e Djallit kur në mes është Juventus: fitorja mungon që nga viti 85. Këtë herë do të jetë edhe më e vështirë: mungojnë në apel Ibrahimovic, Hernandez e Castillejo – të skualifikuar –, tre nga lojtarët më në formë në dy muajt e parë të 2020. Rruga është në ngjitje, por Milan tashmë është mësuar në të gjitha aspektet.
