Në Konya të Turqisë u zhvillua një ndeshje miqësore solidariteti mes Konyasporit dhe Kombëtares së Palestinës. Ndeshja u ndërpre vetëm një sekondë para fundit, “e shtyrë derisa Palestina të jetë e lirë”. Gjatë javës u zhvillua në Konya të Turqisë një ndeshje miqësore solidariteti mes Konyasporit, klub që militon në elitën e futbollit, dhe Kombëtares së Palestinës, në një stadium të tejmbushur me më shumë se 40 mijë spektatorë.
Rezultati 2-2 ishte vërtet vetëm një detaj, më shumë se kurrë këtë herë, përballë kuptimit jo sportiv të mbrëmjes, e gjitha e përkushtuar ndaj çështjes së popullsisë palestineze, ndërsa në Gaza – një vit pas armëpushimit – Izraeli ende mban nën kontroll ushtarak pjesën më të madhe të Rripit, vazhdon të godasë përtej vijës së verdhë dhe lejon të hyjë vetëm një pjesë të ndihmave të dakordësuara, me më shumë se 1400 palestinezë të vrarë pas armëpushimit dhe me rindërtimin e bllokuar.
Pjesëmarrja e publikut të Konias ishte e ndjerë dhe prekëse. Para fillimit të ndeshjes u shfaq një koreografi me pankartën: “Qëndroni në heshtje kur fëmijët flenë, jo kur vdesin.” Në minutën 10 dhe 14 sekonda, dritat u fikën në kujtim të 1014 anëtarëve të komunitetit sportiv palestinez të vrarë që nga 7 tetori 2023. Konfeti dhe qindra pellushë e lodra u hodhën në fushë, të destinuara për fëmijët.
Hundreds of toys were thrown onto the pitch during a solidarity match between Türkiye’s Konyaspor and Palestine’s national team. pic.twitter.com/3Bh1RLrEaU
— AJ+ (@ajplus) October 3, 2026
Ndeshja, e cila siç u tha ishte 2-2 në momentin e fundit, u deklarua simbolikisht e mbyllur para kohe në minutën e 89-të dhe 59 sekonda, me njoftimin se ishte “shtyrë derisa Palestina të jetë e lirë”, si një referencë ndaj jetëve, shpresave dhe fëmijërive të mbetura të papërfunduara. Sigurisht, nuk bëhet fjalë për një shtyrje reale sportive, por për një mesazh të fuqishëm. Në fund të ndeshjes, lojtarëve palestinezë iu dhuruan lule.
Si është situata sot në Rripin e Gazës: pse nuk duhet harruar
Gjeste si ai i Konias nuk e ndryshojnë – dhe as nuk mund ta ndryshojnë – realitetin në mënyrë të menjëhershme, por mbajnë të ndezur një vëmendje që, një vit pas armëpushimit të 10 tetorit 2025, është bërë më e ndërprerë. Armëpushimi ka sjellë njëfarë lehtësimi, por jo normalitet: sipas Danish Refugee Council dhe PARC, më 1 tetor 2026, rreth 1.8 milionë njerëz – ose 86% e popullsisë së Rripit të Gazës – ende jetojnë në zhvendosje të zgjatur.
OCHA, Zyra e Kombeve të Bashkuara për Koordinimin e Çështjeve Humanitare, në raportin e 25 shtatorit, raporton rreth 200 mijë fëmijë jashtë shkollës në fillimin e vitit shkollor, mungesa të barnave onkologjike, kimioterapisë, dializës dhe insulinës, si dhe 451 zona në rrezik për përmbytje, ku strehohen më shumë se 464 mijë njerëz, me rezerva të pamjaftueshme për dimrin. Më 2 tetor, OBSH-ja, Organizata Botërore e Shëndetësisë, kërkoi një hyrje masive të ndihmave përpara të ftohtit: pothuajse dy milionë njerëz kanë nevojë për strehim dhe hyrjet mbeten në fakt të përqendruara në Kerem Shalom, ndërsa pikat e tjera kryesore të kalimit janë të mbyllura. Në këtë kuadër, një shi me pellushë dhe një ndeshje e ndërprerë një sekondë para fundit janë një kujtesë se, armëpushim apo jo, në Gaza jetët, shtëpitë dhe fëmijëritë mbeten të papërfunduara.
