Kur Trump u detyrua të fshihej në mbajtësen e bagazheve për t'i shpëtuar sulmit të Iranit

The New York Times dhe The Washington Post kanë rindërtuar skemën e ndërlikuar me të cilën shërbimet amerikane të sigurisë fshehën presidentin Donald Trump në korrik, teksa ai po kthehej nga Turqia.

Në atë kohë u tha vetëm se Trump ishte detyruar të ndryshonte avionin në momentet e fundit për shkak të një kërcënimi të mundshëm nga Irani. Tani është zbuluar se ky ishte një mashtrim i qëllimshëm: Trump u nxor fshehurazi nga avioni ku ishte parë të hipte dhe u transportua, i fshehur brenda një prej karrocave që përdoren zakonisht për furnizimin e avionëve me ushqim, drejt një avioni tjetër.

Skema mund të krahasohet me një lojë mashtrimi me tre letra, ku në vend të letrave përdoren avionët.

Trump kishte mbërritur në Turqi për samitin e NATO-s me Boeing-un e ri 747-8, që i ishte dhuruar nga Katari. Më 8 korrik, gjatë kthimit, u njoftua se ai do të udhëtonte me Air Force One, avionin e vjetër presidencial.

Vetë Trump e kishte shkruar këtë në rrjetin e tij social, duke thënë se po e bënte “në nder të kohëve të vjetra” dhe se ndërkohë avioni i ri presidencial do të dërgohej në bazën britanike të Mildenhall, ku ishte planifikuar një ndalesë, me pretekstin se do t’u prezantohej ushtarëve amerikanë të stacionuar atje.

Në fund të korrikut, administrata Trump dha një version të parë të historisë, i ndryshëm nga ai që presidenti kishte publikuar fillimisht. Sipas këtij versioni, shërbimet amerikane të inteligjencës kishin zbuluar një kërcënim të besueshëm nga Irani dhe, për këtë arsye, Trump kishte zgjedhur Air Force One, pasi ai dispononte sisteme sigurie më të avancuara.

Por në të vërtetë, Trump nuk udhëtoi me Air Force One.

Sipas rindërtimit të bërë nga dy gazetat, pasi hipi në Air Force One përpara fotografëve dhe kamerave televizive, Trump u nxor fshehurazi nga avioni përmes një karroce që përdoret zakonisht për ngarkimin e ushqimit në bord. Karroca ishte ngritur dhe ishte lidhur në anën tjetër të avionit, siç shihet edhe në fotografitë e publikuara.

Më pas, Trump u transportua me këtë karrocë drejt një avioni të tretë të eskortës presidenciale, një C-32A, version ushtarak i Boeing 757.

Ndërkohë, gazetarët që udhëtonin zakonisht me presidentin, pa pasur asnjë dijeni për atë që po ndodhte, prisnin të hipnin në avion në fund të shkallëve, në të njëjtën anë nga ku pak çaste më parë Trump kishte hipur, madje ishte kthyer edhe t’i përshëndeste.

Ata nuk u informuan se presidenti nuk do të udhëtonte me ta.

Madje, kur avioni mbërriti në bazën e Mildenhall, gazetarët e panë Trumpin të zbriste nga Air Force One dhe të ecte drejt avionit të ri të dhuruar nga Katari, me të cilin ai kreu segmentin e fundit të fluturimit drejt Uashingtonit.

Ky ishte një element kyç i planit, që mashtrimi të dukej i besueshëm. Avioni C-32A kishte mbërritur më herët në bazë, ku Trump u transferua sërish në Air Force One përmes një hyrjeje tjetër, të ndryshme nga ajo nga e cila më pas zbriti, sikur të mos kishte ndodhur asgjë.

Edhe më parë ka ndodhur që shërbimet amerikane të sigurisë ta kenë mbajtur të fshehtë vendndodhjen e presidentit në situata rreziku. Megjithatë, është thuajse e paprecedentë që në një operacion të tillë të përfshihen edhe mediat, pa dijeninë e tyre.

Në këtë rast, gazetarët u përdorën pa e ditur si pjesë e mashtrimit. Atyre iu dha një informacion i rremë – se Trump po udhëtonte me ta në Air Force One – me qëllim që ta transmetonin atë si fakt.

Madje, gjatë fluturimit, gazetarëve iu kërkua të mbanin të mbyllura perdet e dritareve të avionit, me shumë gjasë për të fshehur transferimin e Trumpit.

Po aq e habitshme është edhe fakti që Trump, i njohur për mënyrën spontane të të folurit, nuk la të kuptohej asgjë kur u takua sërish me gazetarët në segmentin e fundit të udhëtimit drejt Uashingtonit.

Kur u pyet përse dritaret ishin mbajtur të mbuluara, Trump u kufizua duke kujtuar kërcënimet e Iranit ndaj tij dhe tha se fluturimi konsiderohej i rrezikshëm “për shkak të atyre krimbave me të cilët kemi të bëjmë”, duke iu referuar iranianëve.

Ai shtoi edhe një fjali që, në dritën e zbulimeve të mëvonshme, tingëllon si një aludim për masat e jashtëzakonshme të sigurisë:

“Unë jam numri një në listën e tyre, para jush. Por nëse më kap mua, ju ikni bashkë me mua, apo jo? Ndoshta një ditë do të doni të ndryshoni punë.”/IlPost