Se çfarë nevojash emergjente mund të mbulojë një vend si Shqipëria me 4.25 milionë euro, që i falen një biznesi koncertesh, apo me 4 milion të tjera që i dhurohen një arkitekti për të bërë tendën e kryeministrisë, këtu lista do të ishte pafund. Nga pajisjet mjekësore në QSUT e deri tek ndihma jetësore për të moshuarit dhe invalidët. E nëse dashnorët e estetikës ramiste, që po na kushton miliarda euro pa asnjë bereqet, e kanë gati formulën propagandistike se kjo listënevojash s’është gjë tjetër veçse populizëm dhe se njerëzit kanë nevojë edhe të argëtohen, nën dritën e protestës së muajit të fundit, akti i kryeministrit duhet lexuar përtej polemikës se si duhen përdor taksat e qytetarëve.
Në radhë të parë, dhurimi i parave të atyre që sot janë në bulevard për një biznes privat, është“akt lufte” që kryeminstri u shpall protestuesve. Thelbi i protestës është pikërisht mbrojtja e publikes nga interesi privat, ruajtja e pasurive kombëtare nga plaçkitja dhe largimi i një qeverie që e kondideron Shqipërinë si oborrin e saj personal. Reagimi flakë për flakë i Ramës duke i falur 4.25 milion euro nga buxheti i shtetit një biznesi privat, në emër të Shqipërisë, përbën përdhunim publik të kauzës qytetare të protestës.
Vendimi personal i Ramës për të çuar gjysmën e fondit të emergjencës kombëtare për një koncert privat, sfidon një tjetër element kryesor të protestës, atë të përjashtimit të qytetarëve nga vendimarrja. Nëse dhjetra mijëra njerëz kanë dalë në rrugë sepse ndihen të përjashtuar nga arroganca e pushtetit dhe të papërfaqësuar nga ata që janë në qeveri e parlament, Edi Rama vetëm sa e përforcon diktatin e tij mbi ta.
Së dyti, reagimi që pasoi aktin e kryeministrit, tregoi ndarjen e thellë mes atyre që janë në rrugëdhe establishmentit në shërbim të pushtetit. Mund të jesh mbështetës i qeverisë, por mund të mos jesh dakort që ato 4 milion euro të shkojnë për një koncert privat në vend se të përdoren për zëvendësimin e skanerave që nuk punojnë në spitale. Asnjë zë i vetëm nga mazhoranca dhe asnjërresht nga veglat mediatike të pushtetit, nuk e ngritën qoftë edhe si hipotezë se sa i drejtë ishte akti i kryeministrit. Përkundrazi, ata që e goditën atë akt, u sulmuan si sorra e korba, armiq qënuk e duan suksesin e Shqipërisë, injorantë që nuk kuptojnë se si do e ndryshojë të ardhmen e vendit Kanye West, qorra që nuk e shohin lartësinë ku na ka ngjitur lideri maksimal.
Janë të njëjtit njerëz që qajnë me oi arkivolin bosh të kryeministrit dhe iu duket normale kur ai hap vera nga 33 mijë euro për të impresionuar vizitorët e lartë, shtriq trupin e dhjamosur nëavionin privat apo ul të ndenjurat në tribunat e NBA. Të njëjtët që hulumtojnë me rrënjë e degëbiografitë e protestuesve por mbyllin sytë për kriminelët e hajdutët që qeverisin vendin. Ata qëalarmohen për dhunën, por s’guxojnë të thonë një fjalë kur kryeministri publikon fotot e organizatorëve të protestës për t’u shkelmuar të nesërmen fytyrës nga policia.
Ky normalizim prej një dekade i abuzimit, mashtrimit dhe krimit është gjithashtu një shkak i fuqishëm pse në rrugët e Tiranës kërkohet fundi i kastës sunduese. Për Ramën dhe ata që e rrethojnë është normale t’i falësh paratë e qyetarëve një biznesi privat sikur t’i kishe të tuat. Ndërsa për ata që janë në rrugë, këtij “normaliteti” duhet t’i vijë fundi.
Shuplaka 4 milionëshe ndaj protestuesve duhet të marrë një përgjigje. Ata që vjedhin dhe kanëkurajon që vjedhjen ta paraqesin si zhvillim, duhen treguar me gisht. Nëse ata nuk ndjejnë turp, të paktën fëmijët e familjarët e tyre të ulin kokën sa herë të dalin në rrugë. Ata që mbulojnëvjedhjet për të kapur vetë ndonjë kockë, duhen bojkotuar e diskredituar. Ata që numërojnëprotestuesit në shesh dhe jo kufomat që dalin çdo ditë nga onkologjiku, duhen përndjekur sa herëtë guxojnë të nxjerrin kokën. Atyre që përgojojnë njerëzit që protestojnë dhe vetë dalin në çdo dosje kriminale, u duhet kujtuar çdo ditë se shtëpitë që kanë, kostumet që veshin, shkollat e fëmijëve që paguajnë i kanë nga paratë e vjedhura të atyre që janë në rrugë.
Ato 4 milion euro janë një pikë uji në fuçinë miliardëshe të abuzimit dhe vjedhjeve, por nën dritën e protestave që kanë përfshirë vendin, shërbejnë për të kuptuar se Edi Rama nuk di tëveprojë ndryshe. Cilido që mund të kishte ndonjë iluzion se protestat do ta bënin të reflektonte ndaj qytetarëve, tashmë e ka marrë përgjigjen.
Në mënyrë metaforike, koncerti i luksit në Tiranë ka shenjuar një kufi të qartë ndarës mes atyre që vazhdojnë të jetojnë në pushtetin e abuzimit dhe atyre që besojnë se u ka ardhur fundi. ©Lapsi.al
