Inter nuk rrezikon pasoja penale, por çështja që lidhet me hetimin mbi raportet mes klubit dhe arbitrave nuk është mbyllur ende në aspektin sportiv. Pasi Prokuroria e Milanos kërkoi pushimin e procedimit ndaj ish-kryearbitrit Gianluca Rocchi dhe klubit zikaltër, dosja është dërguar te Prokuroria Federale e FIGC-së, e drejtuar nga Giuseppe Chinè, e cila tani duhet të vlerësojë nëse ekzistojnë shkelje të mundshme të rregulloreve sportive.
Dallimi mes drejtësisë penale dhe asaj sportive
Thelbi i çështjes qëndron pikërisht te ndryshimi mes drejtësisë së zakonshme dhe asaj sportive. Fakti që nuk është konstatuar një vepër penale nuk do të thotë automatikisht se nuk mund të ketë përgjegjësi disiplinore. Prokuroria Federale mund të vlerësojë sjellje që, edhe pse nuk përbëjnë vepër penale, mund të konsiderohen në kundërshtim me parimet e korrektësisë, ndershmërisë dhe transparencës të parashikuara në Kodin e Drejtësisë Sportive.
Sipas rindërtimit të ngjarjeve nga hetimet e Prokurorisë së Milanos, nuk kanë dalë prova për ekzistencën e një sistemi të organizuar që synonte manipulimin e rezultateve apo renditjes. Bisedat e analizuara lidhen kryesisht me marrëdhëniet mes Giorgio Schenone, përgjegjës për raportet e Interit me sektorin e arbitrimit, dhe disa përfaqësuesve të AIA-s dhe FIGC-së, mes tyre edhe Riccardo Pinzani.
Nga përgjimet kanë dalë diskutime mbi caktimet e arbitrave, me referenca për presione dhe pakënaqësi ndaj disa gjyqtarëve që konsideroheshin të papërshtatshëm për ndeshje të caktuara të Interit. Megjithatë, nuk janë gjetur prova që të tregojnë ndikim real mbi zhvillimin e ndeshjeve apo manipulim të rezultateve.
Ky është edhe ndryshimi kryesor me rastet më të rënda të së kaluarës: sipas Prokurorisë së Milanos nuk ekzistojnë elemente që të provojnë një mekanizëm manipulimi të garave sportive. Për të arritur te sanksionet më të rënda do të duheshin prova të një shkeljeje të mirëfilltë sportive, me synim ndikimin në zhvillimin normal të ndeshjeve.
Çfarë rrezikon konkretisht Inter
Skenari i parë mbetet arkivimi edhe nga Prokuroria Federale. Ajo mund të arrijë në përfundimin se kontaktet e zbuluara përbëjnë marrëdhënie normale institucionale mes një klubi dhe botës së arbitrimit, pa elementë të mjaftueshëm për të ngritur akuza disiplinore. Alternativa tjetër është hapja e një procedure disiplinore, sidomos ndaj drejtuesve të përfshirë, me mundësinë që edhe klubi të mbajë përgjegjësi objektive.
Në këtë rast, pasojat më të mundshme do të ishin: një gjobë financiare për Interin; pezullimi i drejtuesit që do të konsiderohej përgjegjës.
A ekziston rreziku i penalizimit me pikë?
Hipoteza më e diskutuar është ajo e një penalizimi në renditje, por aktualisht ajo konsiderohet një mundësi shumë e largët. Një zbritje pikësh mund të merrej në konsideratë vetëm nëse Prokuroria Federale do të vlerësonte se shkeljet në marrëdhëniet me arbitrat kanë qenë veçanërisht të rënda. Megjithatë, pa prova që lidhen me manipulimin e ndeshjeve, është shumë e vështirë të imagjinohet një dënim i tillë.
Edhe më të pamundura duken skenarët ekstremë, si heqja e titujve, rrëzimi nga kategoria apo sanksione të ngjashme me ato të rasteve më të rënda të trukimit të garave. Për masa të tilla do të ishte e nevojshme të provohej ekzistenca e një sistemi të organizuar për të ndikuar në arbitrim, element që deri tani nuk ka dalë nga hetimet e Prokurorisë së Milanos.
Neni 22 i Kodit të Drejtësisë Sportive është në qendër të vëmendjes
Prokuroria Federale do ta përqendrojë analizën sidomos te rregullat që disiplinjnë marrëdhëniet mes klubeve dhe pjesëtarëve të Shoqatës Italiane të Arbitrave. Në veçanti, nën vëzhgim mund të përfundojë neni 22 i Kodit të Drejtësisë Sportive, i cili ndalon marrëdhënie të vazhdueshme ose të krijuara për të siguruar përfitime me arbitra, caktues arbitrazhi dhe anëtarë të AIA-s.
Vendimtare do të jetë mënyra se si do të interpretohen kontaktet e zbuluara: nëse do të konsiderohen komunikime normale institucionale apo marrëdhënie që kanë tejkaluar kufijtë e lejuar. Prokuroria Federale do të ketë në dispozicion të gjithë materialin e përcjellë nga magjistratët e Milanos dhe më pas do të vendosë nëse do të thellojë hetimet apo do ta mbyllë përfundimisht çështjen. Afatet e procedurës federale mund të zgjasin deri në vjeshtë, ndërsa një vendim pritet jo më herët se muaji shtator.
Për momentin, rreziku më i madh për Interin nuk është një “Calciopoli” e re, por mundësia për t’u përballur me një procedim sportiv që lidhet me mënyrën e menaxhimit të marrëdhënieve me botën e arbitrimit. Fati i çështjes do të varet nga interpretimi i përgjimeve: mes mundësisë së arkivimit dhe asaj të sanksioneve disiplinore.
