Në epokën e “aleancave miqësore”, ndonjëherë mjafton një vizitë e heshtur për të bërë shumë zhurmë. Groenlanda, një ishull akullnajash por me interes gjeopolitik gjithnjë e më të nxehtë, ka refuzuar publikisht një vizitë të profilit të lartë nga Shtetet e Bashkuara, duke e cilësuar atë thjesht si një “provokim”.
Vizita, e planifikuar nga e enjtja në të shtunën në këtë territor gjysmë-autonom danez, do të udhëhiqet nga Usha Vance – bashkëshortja e nënpresidentit JD Vance – dhe do të përfshijë Këshilltarin për Sigurinë Kombëtare të Shtëpisë së Bardhë, Mike Waltz, si dhe Sekretarin e Energjisë, Chris Wright. Axhenda përfshin edhe një ndalesë në një bazë ushtarake amerikane në ishull – një prani që prej kohësh nuk ka qenë thjesht çështje sigurie, por simbol kontrolli.
Kryeministri groenlandez, Múte Egede, në një deklaratë të pazakontë për tonin e ftohtë nordik, u shpreh qartë: “Deri vonë, mund t’u besonim amerikanëve, të cilët ishin aleatët dhe miqtë tanë. Por ajo kohë ka marrë fund.”
Qeveria e tij kujdestare, në pritje të formimit të një kabineti të ri pas zgjedhjeve të 11 marsit, refuzoi çdo takim me delegacionin. Egede i tha gazetës lokale Sermitsiaq se “qëllimi i vetëm i vizitës është një demonstrim force – dhe ky sinjal nuk duhet keqkuptuar.”
Kritikat nuk kanë ardhur vetëm nga ekzekutivi në ikje. Edhe fituesit e zgjedhjeve të fundit, partia pro-biznesit Demokratët – e cila mban një qasje të kujdesshme për çështjen e pavarësisë nga Danimarka – shprehën pakënaqësi të hapur. Kreu i saj, Jens-Frederik Nielsen, tha se vizita në mes të negociatave për koalicionin qeverisës, dhe në prag të zgjedhjeve bashkiake, “tregon edhe një herë mungesën e respektit ndaj popullit grenlandez”.
Sfida e vërtetë nuk është thjesht diplomatike. Prej kur ish-presidenti Donald Trump deklaroi se donte ta blinte Groenlandën në vitin 2019, ishulli është kthyer në arenë të një loje të vjetër: toka, burime natyrore, dhe bazë për dominimin e Arktikut. Sot, me vizita nga bashkëshortet e pushtetarëve dhe këshilltarë që përfaqësojnë më shumë Pentagonin sesa diplomacinë, Groenlanda duket se po kupton se çfarë nënkupton “miqësia” e një superfuqie që e shikon ishullin si pronë të ardhshme.
