Paolo Maldini, në karrierën e tij të shkurtër, por intensive si drejtues, që deri më tani e ka parë kryesisht te Milani mes viteve 2018 dhe 2023, ndërsa tani si drejtor teknik i FIGC-së, ka kërkuar shpesh të rrethohet me ish-shokë skuadre, miq dhe njohje të hershme nga bota e futbollit. Një qasje që pasqyron vizionin e tij për vazhdimësi, besim dhe identitet përkatësie, por që i ka sjellë edhe jo pak përplasje me pronësinë, veçanërisht te Milani. Tashmë, në nivel federal, ish-mbrojtësi po e konfirmon sërish këtë filozofi, duke bashkuar aventurën e tij me Leonardon në krah dhe duke thirrur për postin shumë delikat të trajnerit të Kombëtares një tjetër mik të kahershëm: Andrea Pirlon.
Natyrisht, analiza nis nga aktualiteti: fillimisht emërimi i Leonardos, i cili do të mbulojë rolin e këshilltarit të drejtorit teknik, një njeri me besim të plotë për Paolo Maldinin, e më pas rruga që çon te posti i trajnerit të Kombëtares për Andrea Pirlon, një tjetër figurë historikisht e lidhur me ish-mbrojtësin, për të cilin Maldini kishte shprehur prej kohësh vlerësim dhe konsideratë të jashtëzakonshme.
Lidhja më e fortë: miqësia dhe vlerësimi me Andrea Pirlon
Një nga marrëdhëniet më domethënëse është pikërisht ajo mes Paolo Maldinit dhe Andrea Pirlos, ish-shokë skuadre te Milani nga viti 2001 deri në 2009. Të dy ndajnë një respekt të thellë, të ndërtuar jo vetëm mbi sukseset në fushë, por mbi vlerat njerëzore dhe unitetin e vizionit që, siç ka kujtuar vetë drejtori teknik aktual i Italisë, “ka krijuar gjithmonë një lidhje përtej fjalëve”. Në vitin 2023, kur ishte ende te Milani, Maldini e kishte identifikuar Pirlon si pasardhësin ideal të Stefano Piolit dhe mes tyre kishin nisur kontakte konkrete. Megjithatë, zgjedhja nuk u realizua për shkak të mosmarrëveshjeve të pakapërcyeshme mes Maldinit dhe pronësisë së Gerry Cardinales, që çuan në ndarjen e bujshme. Edhe Pirlo e konfirmoi më pas gjithçka: kontaktet me mikun Paolo, ndarjen e të njëjtit vizion dhe gatishmërinë e plotë për projektin.
Tre vjet më vonë, me Maldinin tashmë drejtor teknik të FIGC-së, kjo lidhje është forcuar edhe më shumë. Ishin plotësisht të vërteta fjalët e tij në konferencë për shtyp se kishte kontaktuar “më të mirët”, nga Ancelotti te Guardiola, por edhe më e vërtetë ishte dëshira e tij për t’u orientuar te Andrea Pirlo, tashmë kandidati i vetëm i fortë për stolin e Italisë.
Bashkëpunimi i Maldinit me Leonardon, nga Milani te Kombëtarja
Një tjetër shtyllë e marrëdhënieve që Paolo Maldini ka ndërtuar ndër vite është edhe lidhja me Leonardon, ish-shokun brazilian të skuadrës dhe drejtuesin. Ata kanë punuar së bashku te Milani: mes viteve 2018 dhe 2019, kur Leonardo ishte drejtor sportiv dhe Maldini u rikthye në klub si Sporting Strategy and Development Director, për t’u bërë më pas drejtor teknik. Edhe në këtë rast, pas tetë vitesh, Leonardo ishte personi i parë që Maldini kontaktoi menjëherë pasi pranoi ofertën e presidentit Malagò.
Një nga pikat e nisjes së stafit të ri të Italisë ishte krijimi, krahas postit të ri të drejtorit teknik të FIGC-së, një figure të paprecedentë: një këshilltar i drejtpërdrejtë për vetë Maldinin në Kombëtare, rol që do ta mbajë Leonardo. Një post me besim të plotë, si krahu i djathtë i një dysheje drejtuese të konsoliduar, që Malagò ka zgjedhur për të rilançuar futbollin italian pas zhgënjimeve të fundit.
Angelo Carbone dhe sektori i të rinjve: emrat e rinj në Federatë
Mes shumë ish-shokëve të skuadrës së Maldinit nga vitet ’90 spikat edhe Angelo Carbone, me të cilin luajti te Milani nga 1990 deri në 1994. Në vitin 2019, Carbone u emërua përgjegjës i sektorit të të rinjve të Milanit, detyrë që e mbajti deri në vitin 2023. Ai ishte zgjedhja e parë e përbashkët e çiftit Maldini-Leonardo, falë miqësisë dhe njohjes së ambientit. Nuk është rastësi që sot, sipas zërave të parë, emri i Carbones është rikthyer sërish edhe për role në sektorin e të rinjve të Kombëtares.
Figurat e tjera pranë Maldinit: nga Boban te Massara
Gjatë periudhës së tij te Milani, Maldini punoi ngushtë edhe me Zvonimir Bobanin, një tjetër ish-shok skuadre, i cili mbante një post të rëndësishëm drejtues kur Paolo u rikthye në klub. Dyshja Maldini-Boban ishte vendimtare në fazën e parë të rilindjes së projektit. Maldini kërkoi gjithashtu përfshirjen e Alessandro Costacurtës në role mbështetëse si menaxher i skuadrës, edhe pse “Billy” nuk u bë kurrë pjesë e stafit. Megjithatë, Maldini arriti të ndërtonte edhe marrëdhënie të tjera profesionale shumë të suksesshme. Mbi të gjitha, atë me Frederic Massaran, me të cilin formoi një dyshe efikase te Milani, duke kontribuar drejtpërdrejt në rikthimin e skuadrës në Champions League dhe në fitimin e titullit kampion në vitin 2022.
Të mirat dhe të këqijat e “filozofisë Maldini”: nga përplasjet te Milani te Kombëtarja
Karriera drejtuese e Maldinit është karakterizuar nga kërkimi i vazhdueshëm i marrëdhënieve të ndërtuara mbi besimin e plotë, gjë që e ka çuar edhe në tensione, përçarje dhe dorëheqje të rëndësishme. Ai kundërshtoi me vendosmëri projektin për të sjellë Ralf Rangnick te Milani në vitin 2019, duke preferuar një linjë më identitare së bashku me Bobanin. Kjo solli përplasje të brendshme që, me ardhjen e RedBird, kontribuan në largimin e tij polemik në vitin 2023. Pas largimit nga Milani, Maldini mori disa oferta të rëndësishme, e fundit zyrtare nga Fenerbahçe, por i refuzoi të gjitha, duke preferuar ambiente ku mund të punonte me njerëz të besuar. Tani, te Kombëtarja, ai ka rikrijuar menjëherë “humusin” ideal drejtues: dyshen me Leonardon dhe zgjedhjen e Pirlos, duke i dhënë vetes mundësinë të zbatojë sërish këtë filozofi në nivelin më të lartë të mundshëm, atë të Kombëtares.
