Kur ish-Presidenti i SHBA-së Bill Clinton zbarkoi në Islamabad të Pakistanit në mars të vitit 2000, hileja e autoriteteve u bë menjëherë e dukshme. Një aeroplan mashtrues me të gjitha shenjat dalluese të Air Force One u ul para gazetarëve dhe doli një agjent i Shërbimit Sekret që dukej si presidenti. Më pas u ul një aeroplan pa shenja dalluese nga i cili zbriti presidenti i vërtetë.
Susan Page, një korrespondente e Shtëpisë së Bardhë që mbulonte udhëtimin për USA Today, ishte një nga të paktat që e dinin paraprakisht se çfarë do të ndodhte. Përpara fluturimit nga India në Pakistan, zyrtarët e Shtëpisë së Bardhë e telefonuan Page, atëherë presidente e Shoqatës së Korrespondentëve të Shtëpisë së Bardhë, dhe e ftuan për një bisedë joformale. Atje, zyrtarët e Shtëpisë së Bardhë i shpjeguan operacionin, duke e informuar për vendndodhjen e presidentit dhe masat e sigurisë që ishin marrë për gazetarët që merrnin pjesë në udhëtim.
Informimi i Page nënkuptonte që të paktën një gazetar nga ekipi i mediave që shoqëronte misionin të dinte se Clinton nuk do të ishte në “Air Force One”.
Më shumë se 25 vjet më vonë, Shtëpia e Bardhë u përball me një dilemë të ngjashme sigurie, por e trajtoi median në një mënyrë krejtësisht të ndryshme.
Në një operacion special në Turqi disa javë më parë, personeli i sigurisë transferoi fshehurazi Presidentin e SHBA-së Donald Trump nga një aeroplan i shënuar si Air Force One në një aeroplan më të vogël, pa shenja dalluese të Forcave Ajrore, duke përdorur një kamion furnizimi të ushqimeve. Operacioni u krye për shkak të një kërcënimi iranian kundër Trump.
Kur Trump po transportohej, gazetarët në bordin e aeroplanit mashtrues, të cilët ishin udhëzuar të ulnin perdet e dritareve, këtë herë nuk ishin të vetëdijshëm për situatën, sipas një raporti ekskluziv nga “Washington Post”.
Incidenti mund t’i përkeqësojë më tej marrëdhëniet tashmë të tensionuara midis Shtëpisë së Bardhë dhe korpusit të shtypit, marrëdhënie të karakterizuara nga fyerje, kërcënime, kufizime ligjore dhe padi nga ana e Trump.
Shtëpia e Bardhë nuk iu përgjigj një kërkese për koment në lidhje me ndikimin e operacionit tek gazetarët në bordin e aeroplanit mashtrues.
“Siç deklaroi presidenti së fundmi, ka shumë armiq të Amerikës që e kanë shënjestruar atë dhe ne po përdorim çdo mjet që kemi në dispozicion për t'iu kundërvënë këtyre kërcënimeve", tha më parë drejtori i komunikimit në Shtëpinë e Bardhë, Stephen Cheung.
Grupi i Korrespondentëve të Shtëpisë së Bardhë është një rrjet përfaqësuesish të medias që veprojnë në mënyrë alternative, të cilët ofrojnë raporte, foto dhe video të aktiviteteve të presidentit në emër të të gjithë trupës së shtypit. Ky sistem ka qenë në fuqi që nga viti 1937.
Sistemi është projektuar për të siguruar praninë e të paktën një përfaqësuesi të shtypit për të monitoruar lëvizjet dhe aktivitetet e presidentit, duke i ofruar kështu publikut një pamje të pavarur të ngjarjeve.
Në sfondin e faktit se përfaqësuesit e medias dukeshin se nuk ishin në dijeni të operacionit, Garrett Graff, një gazetar dhe historian, tha se raporti i Post përshkruan një ngjarje që ndoshta është e pashembullt në historinë moderne presidenciale.
"Fakti që Shtëpia e Bardhë e gënjeu të gjithë stafin e shtypit në lidhje me vendndodhjen e presidentit, kjo është e re", tha ai. ©LAPSI.al
