Administrata e Presidentit Donald Trump hoqi të enjten disa sanksione mbi industrinë e naftës së Venezuelës për ta bërë më të lehtë për kompanitë amerikane të shesin naftën e saj bruto dhe tha se së shpejti do të hiqen më shumë kufizime mbi vendin.
Lëvizja nga Zyra e Kontrollit të Aseteve të Huaja e Thesarit autorizon kompanitë amerikane të blejnë, shesin, transportojnë, ruajnë dhe rafinojnë naftën bruto të Venezuelës, por nuk heq sanksionet ekzistuese të SHBA-së mbi prodhimin.
Një zyrtar i Shtëpisë së Bardhë tha se masa “do të ndihmonte në rrjedhën ekzistuese të produktit” nga Venezuela dhe se së shpejti do të ketë më shumë njoftime mbi lehtësimin e sanksioneve.
Trump ka thënë se Shtetet e Bashkuara synojnë të kontrollojnë shitjet dhe të ardhurat e naftës së Venezuelës për një kohë të pacaktuar që kur forcat amerikane kapën udhëheqësin e vendit Nicolas Maduro në një bastisje në kryeqytetin Karakas më 3 janar.
Ai ka thënë gjithashtu se dëshiron që kompanitë amerikane të naftës përfundimisht të investojnë 100 miliardë dollarë për të rikthyer prodhimin e vendit anëtar të OPEC-ut në kulmet e tij historike pas viteve të mungesës së investimeve dhe keqmenaxhimit.
Ndërkohë, Uashingtoni dhe Karakasi kanë rënë dakord tashmë për një marrëveshje fillestare për të shitur 50 milionë fuçi naftë bruto venezueliane, me shtëpitë tregtare evropiane Vitol dhe Trafigura që e tregtojnë furnizimin.
Autorizimi i ri i Thesarit, i njohur si licencë e përgjithshme, hap tregtinë e naftës së Venezuelës për kompani të tjera, me kusht që ato të jenë nga Shtetet e Bashkuara.
Ai lejon transaksione që përfshijnë qeverinë e Venezuelës dhe kompaninë shtetërore të naftës PDVSA në lidhje me “nxjerrjen, eksportimin, rieksportimin, shitjen, rishitjen, furnizimin, ruajtjen, marketingun, blerjen, dorëzimin ose transportimin e naftës me origjinë venezueliane, duke përfshirë rafinimin e një nafte të tillë, nga një entitet i themeluar amerikan”.
Ai përjashton në mënyrë specifike firmat dhe individët nga rivalë si Kina, Irani, Koreja e Veriut, Kuba dhe Rusia.
Gjatë administratës së parë të Presidentit Donald Trump, Thesari e përcaktoi të gjithë industrinë e energjisë të Venezuelës si subjekt të sanksioneve të SHBA-së në vitin 2019 pas rizgjedhjes së parë të Maduros, të cilën Uashingtoni nuk e njohu.
Licenca e re nuk autorizon asnjë kusht pagese që nuk është komercialisht i arsyeshëm, që përfshin shkëmbime borxhi ose pagesa në ar, ose që janë të denominuara në monedhë dixhitale.
Oil Chevron, Repsol dhe ENI, rafineria Reliance Industries dhe disa ofrues të shërbimeve të naftës në SHBA kishin kërkuar licenca në javët e fundit për të zgjeruar prodhimin ose eksportet nga anëtari i OPEC-ut.
Zgjerimi i prodhimit në vend do të kërkonte autorizime shtesë nga SHBA-ja.
Jeremy Paner, një avokat në Hughes Hubbard & Reed dhe një ish-hetues i sanksioneve të OFAC, tha se autorizimi është i gjerë në kuptimin që hap shumë operacione, duke përfshirë rafinimin, transportin dhe “ngarkesën” e naftës venezueliane.
Por ai tha se fushëveprimi është i ngushtë në kuptimin që zbatohet vetëm për kompanitë amerikane.
Kevin Book, një analist në ClearView Energy Partners, tha se autorizimi mund të ofrojë qartësi për kompanitë amerikane, duke ruajtur standardin e mëparshëm të shqyrtimit rast pas rasti për subjektet jo-amerikane.
“Shkurt, duket se ofron lehtësim nga sanksionet ‘Amerika e Para, të Tjerët Pyetin'”.
Numri i madh i kërkesave individuale drejtuar qeverisë amerikane kishte vonuar progresin në planet për të zgjeruar eksportet dhe për të lëvizur shpejt investimet në Venezuelë, thanë dy burime këtë javë.
Ndërkohë, licenca e re OFAC erdhi ndërsa ligjvënësit në Venezuelë miratuan të enjten një reformë të ëmbëlsuar të ligjit kryesor të naftës në vend, i cili pritet t’u japë autonomi prodhuesve privatë në sipërmarrje të përbashkëta ose sipas kontratave të reja për të operuar projektet e tyre dhe për të komercializuar prodhimin.
Ai gjithashtu formalizon një model të ndarjes së prodhimit të naftës të prezantuar për herë të parë nga Maduro dhe të negociuar me firma energjie pak të njohura vitet e fundit.
Francisco Monaldi, drejtor i Programit të Energjisë së Amerikës Latine në Institutin Baker të Universitetit Rice në Hjuston, tha se pyeste veten nëse përjashtimi i subjekteve ruse dhe kineze do ta bënte të vështirë për PDVSA-në të operonte ose tregtonte naftë nga ato sipërmarrje. Ai tha se sipërmarrjet me këto vende prodhojnë rreth 22 përqind të naftës.
“Nëse ata nuk mund ta eksportojnë naftën që vjen nga këto sipërmarrje, ky është një problem i madh.”
