Alban Xhaferi nuk e ka mbyllur debatin pas dënimit të marrë nga Komisioni i Disiplinës dhe Etikës. Presidenti i Vllaznisë ka reaguar sërish publikisht, duke e zhvendosur diskutimin nga incidenti që solli pezullimin e tij te një çështje më e gjerë: mënyra se si zbatohet drejtësia sportive në futbollin shqiptar. Presidenti i Vllaznisë rikthehet me një tjetër reagim publik pas pezullimit 15 ndeshje. Xhaferi thotë se do të respektojë vendimin disiplinor, por kërkon që përgjegjësia dhe ndëshkimi të jenë të njëjta për të gjithë aktorët e futbollit shqiptar.
Xhaferi është dënuar me 15 ndeshje pezullim nga aktivitetet sportive, pas goditjes ndaj asistentit të arbitrimit Ergys Spahiu në përfundim të ndeshjes Elbasani–Vllaznia. Vendimi parashikon gjithashtu ndalimin e tij për të hyrë në stadiumet ku zhvillohen aktivitetet e organizuara nga FSHF gjatë periudhës së dënimit.
Por presidenti shkodran nuk kërkon zbutjen e këtij vendimi. Përkundrazi, ai shprehet se e pranon përgjegjësinë për veprimin e tij dhe se do ta respektojë masën disiplinore. Ajo që kërkon është që i njëjti parim të zbatohet edhe në rastet kur në qendër të debateve janë lojtarë, arbitra apo persona të tjerë të përfshirë në mbarëvajtjen e një ndeshjeje.
Xhaferi: Nuk kërkoj privilegj për Vllazninë
Thelbi i reagimit të Xhaferit qëndron te kërkesa për një standard të vetëm. Sipas tij, një sistem i besueshëm nuk mund të funksionojë me masa të ndryshme në varësi të personit që shkakton incidentin apo të pozicionit që mban në futboll.
Presidenti i Vllaznisë nënvizon se e ka pranuar publikisht gabimin e tij, ka kërkuar ndjesë dhe nuk synon ta relativizojë atë që ndodhi në Elbasan. Por pikërisht për këtë arsye, ai argumenton se ka të drejtë të ngrejë pyetje mbi raste të tjera që, sipas tij, nuk kanë marrë të njëjtën vëmendje disiplinore.
Në këtë pikë, mesazhi i Xhaferit nuk është një kërkesë për trajtim të veçantë të klubit shkodran. Është një kërkesë për barazi në mënyrën se si funksionon sistemi.
Episodi Gurishta–Aliev rikthehet në vëmendje
Në reagimin e tij, Xhaferi rikthen në vëmendje një episod të ndodhur disa muaj më parë, në ndeshjen Vllaznia–Egnatia të Final Four. Në qendër është përplasja mes Erdenis Gurishtës dhe futbollistit të Egnatias, Aliev. Sipas pretendimit të presidentit të Vllaznisë, goditja me bërryl ndaj Gurishtës ishte një moment që kërkonte ndërhyrje disiplinore dhe që, në këndvështrimin e tij, mund të ndikonte edhe në rrjedhën e një ndeshjeje me peshë të madhe.
Xhaferi vë në diskutim jo vetëm vendimin e arbitrit kryesor Enea Jorgji, por edhe rolin e VAR-it në atë episod. Pyetja që ngre është nëse standardi i kërkuar për klubet dhe drejtuesit duhet të jetë po aq i rreptë edhe kur bëhet fjalë për vendimmarrjen e arbitrave dhe strukturave që kanë për detyrë të garantojnë drejtësinë në fushë.
Nga një incident te debati për sistemin
Kjo është edhe pika ku reagimi i Xhaferit merr një dimension më të gjerë. Presidenti i Vllaznisë nuk e kufizon më diskutimin te dënimi i marrë prej tij. Ai e përdor këtë situatë për të ngritur një debat mbi besimin që klubet, lojtarët dhe tifozët kanë te mënyra se si administrohet gara.
Në logjikën e tij, nuk mjafton që të dënohet një sjellje e dhunshme pasi ajo ndodh. Paralelisht duhet të analizohet edhe mënyra se si menaxhohen incidentet brenda fushës dhe nëse vendimmarrja e arbitrave është e njëjtë dhe e besueshme për të gjithë. Është një argument që e zhvendos debatin nga përgjegjësia individuale te përgjegjësia institucionale.
Xhaferi kërkon që “zero toleranca” ndaj dhunës të mos jetë një parim që zbatohet vetëm në një drejtim. Sipas tij, nëse futbolli shqiptar kërkon të ulë tensionin dhe të rrisë besimin te gara, atëherë duhet të garantojë njëkohësisht drejtësi, transparencë dhe përgjegjësi për çdo aktor.
Dy pyetje për FSHF-në dhe futbollin shqiptar
Në fund të reagimit të tij, Xhaferi e konkretizon edhe më shumë qëndrimin. Ai ngre pikëpyetje mbi mundësinë që arbitrat e përfshirë në episodin e përmendur prej tij të caktohen sërish në ndeshjet e Vllaznisë dhe nëse një situatë e tillë mund të garantojë qetësinë dhe besimin e nevojshëm për zhvillimin normal të një ndeshjeje.
Kjo pjesë e reagimit është veçanërisht e rëndësishme, pasi prek drejtpërdrejt një nga temat më të ndjeshme të futbollit: besueshmërinë e arbitrimit. Në fund, Xhaferi rikthehet te mesazhi i tij kryesor. Ai thotë se nuk kërkon një standard tjetër për veten apo për Vllazninë, por pikërisht të kundërtën.
Një standard të vetëm për të gjithë.
Dhe kjo e bën reagimin e tij të fundit më shumë se një kundërshtim ndaj një vendimi disiplinor. Është një sfidë e hapur për mënyrën se si perceptohet drejtësia në futbollin shqiptar dhe për përgjegjësinë që duhet të mbajë çdo hallkë e këtij sistemi.
