Janë 11 sulmuesit e grumbulluar nga trajneri i kombëtares Roberto Mancini për këtë seri prej katër ndeshjesh të Nations League. Nga këta, tre (Cambiaghi, Inacio dhe Maldini) ende nuk kanë shënuar, ndërsa tre të tjerë ende nuk kanë debutuar (Sebastiano Esposito, Vergara dhe Zoma). Kështu, janë vetëm 5 sulmues të Italisë që kanë shënuar tashmë me fanellën e kombëtares: duke mbledhur golat e tyre, arrijmë në kuotën 32 (13 Kean, 11 Raspadori, 5 Pio Esposito, 2 Zaniolo, 1 Scamacca).
I ndjeri Gigi Riva vazhdon të jetë golashënuesi më i mirë i historisë së kombëtares italiane, me 35 gola në 42 paraqitje: të parin, një tregolësh, e shënoi në Cosenza më 11 nëntor 1967 (Itali-Qipro 5-0, ndeshje për eliminatoret e Europianit 1968), ndërsa të fundit në “Olimpico” të Romës më 20 tetor 1973 (Itali-Zvicër 2-0, ndeshje për eliminatoret e Botërorit 1974). Dhe fakti që ky rekord reziston prej më shumë se 50 vitesh fotografon rënien e futbollit tonë (i cili, megjithatë, në këtë periudhë ka fituar dy Kupa Bote dhe një Europian).
Madje, podiumi i golashënuesve të Italisë, përveç emrit të Gigi Riva, sjell në kujtesë dy legjenda të futbollit italian të viteve ’30: i dyti është Peppino Meazza me 33 gola, ndërsa i treti Silvio Piola me 32. Sulmuesit e parë “bashkëkohorë” në renditje janë Roby Baggio dhe Alessandro Del Piero, të katërt në kuotën e 27 golave. Të gjitha kombëtaret e tjera të mëdha kanë shifra dukshëm më të larta dhe “moderne”.
Sulmuesit e mëdhenj ndërkombëtarë
Le të nisim me rekordin e të zakonshmëve Cristiano Ronaldo (146 gola me Portugalinë) dhe Messi (125 me Argjentinën). Përveç Argjentinës, edhe gjashtë fitueset e tjera të Kupës së Botës na lënë shumë pas: Anglia me Harry Kane (85), Brazili me Neymar (80), Gjermania me Klose (71), Uruguai me Suarez (69), Franca me Mbappé (66) dhe Spanja me David Villa (59).
Edhe pjesa tjetër e aristokracisë europiane dhe botërore ka bërë më mirë se italianët. Në rend zbritës: Belgjika me Lukakun (93), Polonia me Lewandowskin (89), Hungaria me Puskas (84, për të vetmin rekord më të vjetër se ai nga Riva), Serbia me Mitrovic (64), Suedia me Ibrahimovic (62), Norvegjia me Haaland (62), SHBA me Dempsey dhe Donovan (57), Holanda me Depay (55) dhe Republika Çeke me Koller (55), Danimarka me Tomasson dhe Paul Nielsen (52), Turqia me Hakan Sukur (51), Kili me Alexis Sanchez (51), Austria me Arnautovic (49), Bullgaria me Berbatov dhe Bonev (48), Kroacia me Suker (45). Pastaj është rasti i Rusisë: golashënuesit rekord me 30 gola janë Dzyuba dhe Kerzakov, por me fanellën e BRSS-së, Bashkimit Sovjetik, rekordi i përket Blochin me 42 gola.
Të kaluar edhe nga Korea
Kështu, Italia është pas edhe Koresë së Jugut, e katërta në vitin 2002 (Cha Bum Kun ka 58 gola), dhe Marokut, i katërti në vitin 2022 (Ahmed Faras ka 36). Shifrat janë vrastare për Italinë, në kuotë të barabartë me Rumaninë (35 gola për Mutu dhe Hagi) dhe pak mbi Sllovakinë (e krijuar së fundmi, me Marek Hamsik si rekordmen me 26 gola). Me pak fjalë, një krizë e vërtetë e golit për kombëtaren tonë. Pavarësisht tre sukseseve “të mëdha” nga vitet ’80 e deri më sot.
Paolo Rossi në vitin 1982 në Spanjë u shpall golashënuesi më i mirë me 6 gola dhe katër vite më parë në Argjentinë kishte realizuar edhe 3 të tjerë. Për të, pra, 9 gola në fazat finale të Kupës së Botës, por vetëm 20 në total. Më pas triumfi në Gjermani në vitin 2006, por me golat të shpërndarë mes plot dhjetë lojtarëve (nga 2 Materazzi dhe Toni; nga 1 Del Piero, Gilardino, Grosso, Iaquinta, Inzaghi, Pirlo, Totti dhe Zambrotta). Edhe pesë vite më parë në Angli, triumfi i Italisë së teknikut Mancini në Europian pa golat të ndaheshin mes Chiesa, Immobile, Insigne, Locatelli dhe Pessina (të gjithë nga 2 gola), si dhe Barella dhe Bonucci (nga 1).
