Brazili e kishte bërë tashmë detyrën e tij. Ndeshja kundër Skocisë ishte në rrugën e duhur, vendi i parë në grup pothuajse i siguruar, 3-0 tashmë brenda një mbrëmjeje pa shumë frikë. Por momenti më i fortë nuk erdhi me dopietën e Vinicius Junior dhe golin e Matheus Cunha. Ishte minuta e 76', kur Neymar u ngrit nga stoli dhe hyri në fushë. Më pas, në fund të ndeshjes, lotët. Jo një skenë e ndërtuar, por reagimi i një lojtari që për muaj të tërë nuk kishte qenë as i sigurt nëse do të arrinte dot në këtë Botëror.
Neymar nuk luante me Brazilin prej 981 ditësh. Hera e fundit kishte qenë përpara ndalesës së gjatë që nisi me dëmtimin e rëndë në gju, të pësuar kundër Uruguait në tetor 2023. Që prej aty nisi një rrugëtim i ndërlikuar: ndërhyrja kirurgjikale, rehabilitimi, rikthimet e problemeve, kthimi te Santos, probleme të tjera fizike dhe një dyshim që bëhej gjithnjë e më konkret me afrimin e Botërorit 2026. Jo nëse do të ishte titullar, por nëse do të arrinte të ishte mes të grumbulluarve të Carlo Ancelottit.
Pse Neymar qau pas Brazil-Skoci
Lotët pas Brazil-Skoci nuk tregojnë vetëm një rikthim në fushë. Tregojnë lodhjen e një kampioni që ka parë t’i rrëshqasin nga duart qendërsia, vazhdimësia dhe siguria. E shpjegoi vetë Neymar pas ndeshjes në disa deklarata të raportuara nga O Globo: “U emocionova, po. Në dhomat e zhveshjes qava vetëm, sepse ishte një lehtësim shumë i madh ta përjetoja sërish gjithë këtë”. Më pas shtoi kuptimin më të thellë të atij momenti: të vishte sërish fanellën e Brazilit, të luante një tjetër Kupë Bote dhe të provonte ta fitonte.
I tij nuk ishte një lot i papritur, por pasoja e një rrugëtimi të gjatë. Kur mësoi se ishte grumbulluar, Neymar kishte treguar tashmë se kishte qarë për orë të tëra: shpjegoi se nuk kishte qenë e lehtë të arrinte deri në atë pikë dhe falënderoi ata që i kishin qëndruar pranë gjatë rikuperimit. Ato fjalë, pas rikthimit në fushë në Miami, gjetën një imazh përfundimtar.
Ka edhe një tjetër peshë që e mban me vete, më të vjetër. Pas eliminimit të Brazilit kundër Kroacisë në Botërorin 2022, Neymar kishte treguar se kishte përjetuar një nga momentet më të këqija të karrierës së tij, deri në pikën sa kishte menduar të mos kthehej më në kombëtare. Ato ishin lot të fundit. Ndërsa ata që u panë pas Skocisë janë lot rikthimi. Brazili sot ka pika të tjera referimi, me Vinicius Junior tashmë në qendër të skenës sulmuese, por Neymar mbetet simboli i një brezi që ende nuk e ka mbyllur llogarinë me Kupën e Botës.
Rikthimi i Neymar dhe Brazili në 1/16-at
Kundër Skocisë, Neymar hyri në fund në vend të Matheus Cunha. Nuk pati nevojë ta vendoste ndeshjen: Brazili ishte tashmë në avantazh dhe në rrugën drejt vendit të parë në grup. Por kuptimi i mbrëmjes së tij nuk ishte teknik. Ishte emocional, pothuajse personal. Publiku e priti me ovacion, ai u përpoq të rifutej në ritmin e Seleçaos dhe më pas u lëshua.
Pas ndeshjes, Neymar tregoi edhe momentin e vërshëllimës përfundimtare, kur kërkoi me sy familjen e tij: të gjithë e dinin sa i mundimshëm kishte qenë rrugëtimi për t’u rikthyer aty. Pa babanë e tij duke qarë dhe pranoi se, në një situatë të tillë, mbajtja e lotëve ishte pothuajse e pamundur. “Lufta ka qenë e madhe për të qenë këtu”, tha ai, duke përmbledhur më mirë se çdo gjë tjetër arsyen e atij emocioni.
Brazili ndërkohë avancon në 1/16-at si i pari i grupit, me një skuadër që duket gjithnjë e më shumë në duart e Viniciusit, por që tani rigjen edhe Neymarin. Jo më domosdoshmërisht si njeriun e vetëm rreth të cilit duhet ndërtuar gjithçka, por si armë, kujtesë dhe dëshirë për revansh. Për të, ky Botëror ka shijen e misionit të fundit të madh. Dhe ndoshta pikërisht për këtë arsye, pas 981 ditësh, pak minuta në fushë mjaftuan për ta bërë të shpërthente në lot.
