Italia ka dorëzuar në kohë dosjen për stadiumet për Kampionatin Europian 2032, të cilin do ta organizojë së bashku me Turqinë. Nga 14 impiantet do të zgjidhen vetëm 5 për të pritur ndeshjet e turneut, por në listë ka diçka që nuk përputhet: katër nga impiantet e kandiduara ende nuk ekzistojnë dhe nuk ka siguri se mund të jenë gati brenda një viti nga fillimi i kompeticionit, siç kërkohet nga UEFA. Bologna, Cagliari, Roma-Pietralata dhe San Siro i ri i Milanos janë vetëm projekte dhe kantieret nuk kanë nisur ende, por tashmë kanë afate kohore shumë të rrepta që mund të mos mjaftojnë.
Kampionati Europian do të zhvillohet pas pothuajse gjashtë vitesh, një periudhë mjaftueshëm e gjatë për të ndërtuar nga e para katër stadiume të reja, por realiteti na tregon se kandidatura e Italisë për momentin mbështetet te projekte që as nuk kanë nisur. Ndërkohë, UEFA do të duhet të verifikojë dosjen dhe vetëm më pas FIGC do të mund të zgjedhë zyrtarisht pesë qytetet pritëse italiane.
Katër stadiume ende për t’u ndërtuar për Euro 2032
Në letër Italia ka 14 kandidatura, por në fakt janë 10, sepse 4 nga stadiumet e paraqitura në dosje ende nuk janë ndërtuar. Rasti i Bolonjës është më delikati: projekti i impiantit të ri u shtua në dosje pak para dorëzimit të saj, sepse BolognaFiere dhe Bologna FC kanë arritur vetëm së fundmi marrëveshjen për një stadium të ri me 35 mijë vende, me një investim të parashikuar prej rreth 300 milionë eurosh. Afati kohor parashikon pranverën e vitit 2031 si përfundimin e punimeve, shumë pranë Kampionatit Europian, por nuk ka siguri se kalendari do të respektohet dhe hapësira për vonesa të mundshme është reduktuar në minimum.
San Siro i ri duhet të ngrihet deri në vitin 2031
Në Cagliari projekti është më i avancuar, por kantieri ende nuk ka nisur. Punimet duhet të fillojnë në mars të vitit 2027 dhe duhet të zgjasin tre vjet, gjithmonë nëse gjatë rrugës nuk do të shfaqen pengesa. Afate shumë të ngjashme me ato të San Siros së ri, i cili duhet të përfundojë në vitin 2031: në rastin e impiantit të Milanos ekziston një planifikim shumë i rreptë për të respektuar afatin e përcaktuar, me rrezikun që çdo lloj vonese të mund të komprometojë kandidaturën e impiantit, veçanërisht sepse kanë nisur punimet brenda zonës ku do të ngrihet, por për kantierin do të duhet të pritet të paktën fillimi i vitit të ri.
Në fund është projekti i Pietralatas, i paraqitur nga Roma, i cili vetëm pak ditë më parë mori dritën jeshile nga Konferenca e Shërbimeve, një hap administrativ thelbësor përpara nisjes së kantierit. Por edhe klubi verdhekuq është mjaft prapa, sepse do të duhet të paraqesë projektin përfundimtar dhe të zhvillojë tenderët, me synimin për t’u përshtatur me afatet e Milanos dhe Cagliarit, duke përfunduar veprën deri në vitin 2031. Në letër gjithçka funksionon dhe afatet kohore janë hartuar, por është një garë e vërtetë me kohën për të qenë gati: dilema kryesore është se sa të besueshme janë datat e përcaktuara për përfundimin e katër projekteve, mbi të cilat FIGC mbështet gjithçka për Kampionatin Europian të ardhshëm, për t’u mundësuar kombëtareve të luajnë në stadiume të reja dhe moderne, por që rrezikojnë të përjashtohen nga gara për shkak të mungesës së kohës.
