Skocia po e mendon seriozisht. Të përfshijë nga janari një ndalim për goditjet me kokë për futbollistët nën 12 vjec. Ashtu si ndodhi në SHBA nga 2014. Alarmi i ri erdhi për dy faktorë: demenca e denoncuar kohët e fundit nga familjet e Peter Cormack, ish-mesfushor i Liverpool 70 vjec, e George Reilly, 62 vjec, ish-Watford e Wba. E pastaj është edhe studimi i publikuar nga Universiteti i Glasgow, i vëzhguar nga federata angleze e futbollit e nga sindikata e lojtarëve, me të dhëna shumë shqetësuese, që zbulon për futbollistët një përqindje rreziku shumë më i madh ndaj mesatares për të vdekur nga demenca e me sëmundje të rënda neurologjike.
MBI 7600 FUTBOLLISTE TË EKZAMINUAR — Sipas këtij studimi të zgjatur në dy vjet dhe të kryer mbi 7.676 ish-futbollistë skocezë, të lindur mes 1900 e 1976 dhe e ndjekur nga neuropatologia Willie Stewart, rreziku për futbollistët që të sëmuren, në krahasim me persona të të njëjtës moshë kushte jete, është 5 herë më e lartë për Alzheimer, 4 për sëmundjet neuromotorie e dy herë për Parkinsonin. Dyshimi, shumë i bazuar, për këto të dhëna, është se mund të varen nga sa herë e kanë goditur topin me kokë, sidomos në kohët kur topat ishin shumë të rëndë. Prof. Stewart nisi të interesohej për këto raste në 2002, kur ekzaminoi trurin e Jeff Astle, që u nda nga jeta 59 vjec. Ish-sulmuesi i Notts County e Wba, 168 gola në divizionin e parë, nga të cilat gjysmat me kokë, u diagnostikua me «encefalopati traumatike kronike», «e kishte trurin si të një boksieri», tha atëherë dr Stewart. «Tani duhet të kërkojmë më shumë prova mbi rreziqet e goditjeve me kokë. Për momentin dimë që lojtarët në fushë rrezikojnë më shumë se portierët».
MASA URGJENTE — Ndërkohë John MacLean, shefi i stafit mjekësor të federatës skoceze, ka sugjeruar të merren masa të menjëhershme për të reduktuar «goditjet e rënda me kokë» mes lojtarëve të rinj. Për shembull, duke e limituar ndjeshëm këtë në seancat stërvitore, ndoshta duke lejuar vetëm një në javë për ti dhënë kohë trurit të rikuperojë».
