Mediat gjermane kanë zbuluar detaje mbi një mosmarrëveshje të re midis Turqisë dhe Greqisë. Këtë herë nuk janë shkak hapësirat detare, por... origjina e bakllavasë. Ankaraja ka paraqitur një kërkesë në UNESCO për ta njohur bakllavanë si pjesë të trashëgimisë së saj kulturore kombëtare.
Vendimi pritet të merret më vonë gjatë këtij viti, gjatë sesionit të 21-të të Komitetit Ndërqeveritar për Ruajtjen e Trashëgimisë Kulturore Jomateriale që do të mbahet në Xiamen të Kinës.
Në vitin 2013, Turqia arriti të siguronte statusin e treguesit gjeografik të mbrojtur për bakllavanë e Gaziantepit.
Historianët e ushqimit e vendosin diskutimin në kontekstin e një shkëmbimi shekullor kulinar që kombinonte traditat bizantine, orientale dhe arabe, përpara se ëmbëlsira të merrte formën e saj aktuale gjatë periudhës osmane.
Sipas gazetës arabe “Alghad”, rajonet nga të cilat buronin variacionet e hershme të bakllavasë ishin të lidhura ngushtë politikisht dhe nga ana kulturore. Recetat u përhapën përmes tregtarëve, shefave të kuzhinës dhe ushtrive shumë kohë përpara se të vizatoheshin kufijtë modernë.
Studimet tregojnë ekzistencën e pastave të lashta që përmbanin arra dhe mjaltë, por këto nuk korrespondojnë me shtresat e holla të petës me gjalpë që kemi sot.
Teknika moderne e përgatitjes ndoshta filloi në shekujt XV dhe XVI në kuzhinat e pallatit të Kostandinopojës dhe u përhap që andej në të gjithë Perandorinë Osmane - nga Ballkani në Mesdheun Lindor.
Edhe origjina gjuhësore e emrit është ende çështje debati.
Ankaraja përqendrohet në recetat e para në stilin e kuzhinës moderne osmane, ndërsa historianët grekë citojnë "paraardhës" bizantinë dhe grekë të bakllavasë. ©LAPSI.al
