Shefi i politikës së jashtme ruse, Sergei Lavrov, akuzon Perëndimin për imponim te të tjerët. Në një shkrim për “Kommersant”, Lavrov shprehet se megjithatë, një rend i bazuar në rregulla, shpesh bëhet mishërim i standardeve të dyfishta.
“Këmbëngulja dhe dhe kokëfortësia me të cilën Perëndimi po imponon “rregullat” e tij është mahnitëse. Është e qartë se ekziston një kontekst politik i brendshëm – ne duhet t’u tregojmë votuesve se ata janë të ftohtë në politikën e jashtme ndaj “kundërshtarëve autoritarë” përpara një cikli tjetër zgjedhor (në SHBA janë çdo dy vjet, duhet të kenë sukses)”, shkruan Lavrov.
Kreu i diplomacisë ruse nuk gjen ngjashmëri mes rastit të Kosovës dhe atij të Krimesë.
“E drejta e vetëvendosjes njihet si “rregull” absolut kur mund të përdoret në avantazh. Kjo vlen për Ishujt Malvinas, ose Folkland, rreth 12 000 kilometra nga Britania e Madhe, në territoret e largëta ish-koloniale të Parisit dhe Londrës, pavarësisht rezolutave të shumta të Kombeve të Bashkuara dhe vendimeve nga Gjykata Ndërkombëtare e Drejtësisë, si dhe Kosova, e cila fitoi “pavarësinë” në kundërshtim me një rezolutë të Këshillit të Sigurimit të Kombeve të Bashkuara.
Sidoqoftë, nëse e drejta për të vendosur vetë bie ndesh me interesat gjeopolitike perëndimore, siç ndodhi kur populli i Krimesë votoi për ribashkim me Rusinë, ky parim lihet mënjanë, ndërsa dënon zgjedhjen e lirë të bërë nga populli dhe i ndëshkon ata me sanksione”, shkruan ai.
Sipas Lavrov, duke zbatuar rregullat e tij në vend të instrumenteve ekzistuese të së drejtës ndërkombëtare, Perëndimi tregon se do të “punojë sipas rregullave të pashkruara” në arenën ndërkombëtare.
“Bukuria e këtyre” rregullave “perëndimore qëndron pikërisht në faktin se ata nuk kanë ndonjë përmbajtje specifike. Kur dikush vepron kundër vullnetit të Perëndimit, ai menjëherë përgjigjet me një pretendim të pabazë se “rregullat janë shkelur” (pa u shqetësuar për të paraqitur ndonjë provë) dhe deklaron “të drejtën e tij për të bërë përgjegjës autorët e veprës”.
Sa më pak specifikë të bëhen, aq më të lirë e kanë dorën për të vazhduar me praktikën arbitrare të përdorimit të taktikave të ndyra si një mënyrë për të ushtruar presion ndaj konkurrentëve. Gjatë të ashtuquajturave vite ’90, ne në Rusi u referoheshim praktikave të tilla si të shkelësh mbi ligjin”, thuhet në artikull.
