Nga treshja e sulmit e Liverpool, ndoshta Sadio Manè është futbollisti që duket më pak jashtë fushës. Por jo për këtë është më pak i rëndësishëm. Senegalezi ka arritur një mrekulli të vërtetë, atë për të mos u vënë në hije nga dy shokët e repartit si Salah e Firmino. Në fushë prezenca e tij ndihet shumë, por jashtë vështirë se përbën lajm. Ndoshta cështja është se Manè është…më pak glamour, jo vetëm se lojtarët e Liverpool, por në përgjithësi se të gjithë kolegët e tij.
LUKS? JO, FALEMINDERIT – Kryesisht, ato që bën, nuk përfundojnë në gazeta, vetëm kur ndodh që e fotografojnë, si atëherë kur ndihmonte të pastronte një xhami në Liverpool. Kjo sepse Manè dëshiron të jetë sa më larg të jetë e mundur nga stereotipi i futbollistit. Asnjë luks e shumë impenjime sociale, si shpjegon në deklaratat e tij për nsemëoha.com. ”Përse duhet të dua 10 Ferrari, 20 orë me diamant e dy avionë? Për cfarë duhen këto gjëra për të mirën e botës?”. Pyetje që në fakt pjesa dërrmuese e kolegëve të tij nuk e bëjnë.
TË NDIHMOJË TË TJERËT – Eksperienca e jetë e ka bërë të tillë Manè. Ndaj, me paratë që fiton, preferon të ndihmojë kush ka qenë më me pak fat se ai, që tek futbolli gjeti shpëtimin nga varfëria. “Kam vuajtur urinë, kam mbijetuar në kohë të vështira, kam luajtur zbathur e nuk kam shkuar në shkollë. E sot, me atë që fitoj, mund të ndihmoj të tjerët. Kam ndërtuar shkolla, një stadium, kam dhuruar veshje, këpucë e ushqime për personat ekstremisht të varfër. E pastaj i dhuroj 70 euro në muaj të gjitha banorëve të një zone shumë të varfër në Senegal, për të kontribuuar për ekonominë e tyre familjare”. Aspak lojtari që mendon. Por thjesht, Sadio Manè.
