Gianni Infantino me shumë gjasa i ka bërë gabim llogaritë, pasi pas tërheqjes edhe të AFC-së, Konfederatës Aziatike, që iu bashkua qëndrimeve kundërshtuese të UEFA-s dhe CONCACAF-it, presidenti i FIFA-s ndodhet tashmë në pakicë për çdo propozim që dëshiron të paraqesë. Madje ekziston rreziku serioz që të tjerët të vendosin në rendin e ditës një çështje krejt tjetër: drejtimin e tij në krye të FIFA-s dhe largimin e tij.
Deliri i Infantinos: futbolli për t’u shtrydhur deri në dollarin e fundit
Brenda pak orësh, Infantino pa t’i kthehej kundër një pjesë e madhe e 211 federatave kombëtare që mbështesin pushtetin e tij. Mjaftoi vetëm publikimi i idesë së tij – një lëvizje e cilësuar si një grusht force – për të shitur një pjesë të madhe të biznesit tregtar të futbollit botëror, të përqendruar në një kompani të krijuar posaçërisht, investitorëve privatë, mes të cilëve përfshihen edhe familjarë të aleatit të tij Donald Trump. “Po shes Bagnolin”, këndonte Edoardo Bennato në fund të viteve ’80 në një këngë proteste sa të bukur aq edhe paradoksale, por këtu bëhet fjalë për diçka shumë më të madhe: Infantino po shet Kupën e Botës dhe, në fund të fundit, vetë futbollin.
Ai nuk do të ishte personi i parë në histori që humbet gjithçka për shkak të një deliri madhështie. Megjithatë duket e pabesueshme që njeriu që vetëm pak javë më parë dukej i paprekshëm në pushtetin e tij, tani po sheh t’i kthehet si bumerang orteku që vetë ka shkaktuar.
UEFA e organizimi i një Kupë Bote alternative: ja si do të funksionojë
UEFA e Aleksander Čeferinit reagoi në mënyrë shumë të ashpër, e mbështetur nga të gjitha kampionatet kombëtare evropiane, duke paralajmëruar bojkotimin e të gjitha kompeticioneve të organizuara nga FIFA derisa kjo e fundit të tërheqë planin e saj të privatizimit. Për më tepër, UEFA ka edhe një kartë sekrete: një projekt për një Kupë Bote alternative ndaj asaj të FIFA-s, që mund të vihet në zbatim nëse përçarja me institucionin më të lartë të futbollit botëror bëhet e pakthyeshme. Ai quhet Global Nations League.
Global Nations League ishte konceptuar – dhe më pas ishte lënë mënjanë – nga UEFA në vitin 2017, për t’u zhvilluar në vitet tek, kur nuk luhen as Kupat e Botës dhe as Kampionatet Evropiane. Siç tregon edhe emri, kompeticioni do të ishte një zgjerim natyral i Nations League kontinentale (që aktualisht ekziston vetëm në Evropë dhe në Amerikën e Veriut e Qendrore), finalet e së cilës zhvillohen pikërisht në vitet tek.
Plani parashikonte një sistem me shtatë divizione, të bazuar në renditjen e kombëtareve. Çdo konfederatë kontinentale do të organizonte fazat e saj kualifikuese me sistem ngjitjeje dhe rënieje mes divizioneve. Fituesit e grupeve do të kualifikoheshin më pas në shtatë turne finalë ndërkontinentalë me nga tetë skuadra secili, të zhvilluar në vite tek dhe të organizuar në vende të ndryshme. Bëhej fjalë për “mini-Kupa Bote”, me eliminim direkt që nisnin nga çerekfinalet dhe zhvilloheshin brenda një jave.
Në divizionin elitar, ku do të merrnin pjesë kombëtaret më të forta, çdo fazë finale me tetë skuadra do të kishte tre përfaqësuese evropiane, dy nga Amerika e Jugut dhe nga një ekip nga Afrika, Azia dhe Amerika e Veriut e Qendrore. Oqeania do të hynte në garë vetëm nga niveli i katërt e poshtë. Formati evropian i kualifikimit do të shfrytëzonte Nations League ekzistuese si rrugë kualifikimi, njësoj si CONCACAF.
Në konfederatat e tjera situata është ndryshe dhe do të duheshin ndryshime paraprake. Në Amerikën e Jugut (CONMEBOL) ende nuk ekziston një Nations League për meshkuj (ka vetëm për femra) dhe flitet vetëm për një format të mundshëm të ngjashëm për kualifikueset e Kupës së Botës 2030, por ende nuk ka nisur. Në Afrikë (CAF) është shpallur një African Nations League, por ajo do të debutojë vetëm në vitin 2029. Në Azi (AFC) është njoftuar në fund të vitit 2025, por ende nuk është aktive. Në Oqeani (OFC) nuk ekziston fare dhe zhvillohet vetëm OFC Nations Cup tradicionale.
Ideja e Global Nations League, e cila nuk është realizuar kurrë deri tani, rikthehet sot në qendër të vëmendjes si plani rezervë i UEFA-s – shkruajnë mediat britanike – në këtë luftë të madhe që po e çon futbollin drejt një përplasjeje totale. Nëse Neroni, dy mijë vjet më parë, dogji Romën (edhe pse historianët modernë kanë arritur në përfundime të tjera), Infantino – në shkallën e tij shumë më të vogël – tashmë i ka hedhur benzinë topit të futbollit. Vetëm se rrezikon të digjet vetë nga flakët.
