Pasditen e së enjtes së kaluar, dy ditë para se të mbushte 80 vjeç, Donald Trump, udhëheqësi më i paparashikueshëm dhe për shumë njerëz, më i çrregullti që ka marrë ndonjëherë përsipër udhëheqjen e Amerikës, njoftoi se ishte arritur një marrëveshje shumë e mirë me Iranin.
Pak momente më vonë, Teherani e "zmbrapsi", duke thënë se asgjë nuk ishte finalizuar. Që në atë moment pasoi një sërë rrjedhjesh informacioni rreth marrëveshjes që ka si qëllim fundin e konfliktit.
Të premten, pasi iranianët kishin zbuluar kushtet e marrëveshjes së ardhshme, Trump i akuzoi ata për pandershmëri, duke thënë se kushtet specifike nuk kishin të bënin fare me ato të dakordësuara me shkrim.
Kjo është arsyeja pse ditëlindja e Donald Trump e gjen sot atë me një nga fazat e tij të zakonshme "e thashë, nuk e thashë", përveç nëse diçka ka ndryshuar në mënyrë dramatike orët e fundit.
Ai u bë president i Amerikës për herë të dytë, një ish-biznesmen i suksesshëm që arriti të ngrihej në postin më të lartë në vend, kryesisht duke shitur nacionalizëm dhe mure për emigrantët që nuk u ngritën kurrë.
Megjithatë mandati i dytë po rezulton të jetë edhe më i çmendur se i pari.
Publikimi i dosjeve të Epstein në fund të vitit të kaluar ka ringjallur interesin për marrëdhënien e dy burrave dhe festat në ishullin privat të Jeffrey ose në Palm Beach.
Presidenti, i cili ka bërë luftëra me shumë nga mediat e fuqishme të SHBA, humbi betejën e tij të parë me Wall Street Journal në fund të majit, kur një gjykatë e distriktit të Floridës rrëzoi padinë e tij kundër gazetës për botimin e një kartoline urimi që dyshohet se ai ia dërgoi Epstein në vitin 2003.
24 vjet më parë, në një intervistë me New York Magazine, ai deklaroi se e njihte Jeffrey prej 15 vitesh dhe e përshkroi atë si një djalë fantastik: "Madje thonë se atij i pëlqejnë gratë e bukura aq sa mua dhe shumë prej tyre janë të reja."
Shtojini kësaj faktin se ai ka fluturuar 4 herë me avionin e Epstein. Pamjet televizive të NBC të transmetuara në vitin 2019 i “kapën” ata duke qeshur në një festë në Mar-a-Lago të Floridës.
Marrëdhënia e tij me biznesmenin pedofil dhe publikimi i dosjeve krijuan një dhimbje koke shtesë për burrin që i shpëtoi një atentati, por që ende vepron aq impulsivisht saqë shpesh kundërshton edhe veten.
Stili i ri i pushtetit
Kishin kaluar vetëm disa javë që nga fillimi i mandatit të parë të Trump në Shtëpinë e Bardhë kur një karikaturë u bë virale në mediat sociale. Ajo e paraqiste Donald Trumpin me uniformë ushtarake duke qëndruar nën një flamur amerikan, por yjet mungonin dhe një svastikë blu kishte zënë vendin e tyre.
Karikatura ishte një shembull i prekshëm se si shumë njerëz e panë stilin e ri të pushtetit të sjellë nga ish-biznesmeni i pasurive të paluajtshme, i cili, gjatë karrierës së tij në biznes, u bë edhe një personalitet televiziv duke marrë pjesë në reality show "The Apprentice".
Udhëheqësi i ri i planetit nuk vonoi shumë për t'i konfirmuar ato, duke adoptuar një retorikë agresive dhe një stil arrogance që nga fillimi. Diçka që u bë menjëherë e dukshme për ata që e dëgjonin dhe e njihnin mirë ish-banorin e Zyrës Ovale, Barack Obamën, i cili ishte mishërimi i presidentit të ftohtë.
Në vitet që pasuan, burri me flokët ngjyrë karrote bëri gjithçka që mundi për t'u bërë një nga presidentët më të papëlqyer të SHBA-së në dekadat e fundit.
Mediat nuk e kursyen atë, ashtu siç ai nuk i kurseu ato, duke filluar një luftë me CNN, New York Times, FOX, Washington Post, Wall Street Journal dhe lista është e pafundme.
Ata i panë të gjitha.
Korrespondentët e Shtëpisë së Bardhë, të cilët kanë qenë prej kohësh të punësuar, përjetuan momente të papara në konferencën e parë për shtyp, kur presidenti sulmoi Jim Acosta të CNN-së, duke e “ndaluar” atë të bënte një pyetje.
“CNN është lajm i rremë”, “Mos u bëj i pasjellshëm” dhe “Hesht” ishin vetëm disa nga komentet e presidentit drejtuar korrespondentit të Shtëpisë së Bardhë. Në muajt dhe vitet në vijim, sipas presidentit, New York Times, NY Post, CNN dhe shumë media të tjera përhapën lajme dhe raporte të rreme.
Lufta sapo kishte filluar, vazhdoi me intensitet të pandërprerë në vitet në vijim dhe kulmoi në zgjedhjet e fundit, ndërsa Jim Acosta u përjashtua nga Shtëpia e Bardhë në nëntor 2018, e cila ia revokoi lejen.
Arsyeja? Një pyetje nga një gazetar drejtuar Trumpit i cili i kishte përshkruar emigrantët nga Meksika dhe vendet e tjera të Amerikës Latine si "pushtues". Në fund të fundit, ishte për ta që u frymëzua "muri" i famshëm që do të zëvendësonte kufirin, i cili do të ndërtohej, siç tha ai, me shpenzimet e qeverisë meksikane, të cilën ai do ta detyronte ta bënte këtë!
Në fund, vetëm disa pjesë të tij u ndërtuan me shpenzimet e Shteteve të Bashkuara, pasi Meksika nuk iu dorëzua britmave dhe kërcënimeve të tij, ndërsa skenat e fëmijëve që ndaheshin nga prindërit e tyre, duke qarë me ngashërima, ndoshta nuk e ndihmuan shumë popullaritetin e tij.
Stuhia që solli “stuhia”
Me gruan e tij të tretë, Melania (Ivana dhe Marla Maples ishin dy të parat) marrëdhënia ka qenë me ndërprerje, me disa episode të regjistruara.
Shumë ishin të sigurt se kjo martesë në thelb ishte shuar, veçanërisht pas zgjedhjes së parë të Trump si president, dhe thjesht do të linte pas hi e shkrumb.
Historia e yllit të pornografisë Stormy Daniels (Stormy përkthehet “e stuhishme”) për marrëdhënie seksuale me burrin më të fuqishëm në botë 17 vjet më parë kontribuoi gjithashtu në këtë skenar.
Donald Trump nuk ishte president në atë kohë, por ai ishte ajo që ne do ta quanim të sapomartuar me Melanian jashtëzakonisht të bukur, e cila u përball me tradhti shumë herët në martesën e saj.
Ajo mund të ketë mbajtur qëndrimin e saj, duke thënë se e mbështeti burrin e saj kur historia u bë publike, por pak janë në gjendje të dinë se cili ishte reagimi i saj i vërtetë.
Zymtësia e Melanias
Dihet mirë se pas perdeve dhe dritareve të Shtëpisë së Bardhë, maskat bien dhe dëgjohen shumë gjëra që pothuajse nuk bëhen kurrë publike.
Disa miliona njerëz po krijojnë skenarë reagimi, teksa sigurisht ka njerëz që do të jepnin veshkën e tyre për të dëgjuar një sherr midis Donald dhe Melania.
Kjo e fundit shpesh e ka shfaqur shqetësimin e saj kur e shoqëron në udhëtime, kur ai i kap dorën dhe ajo e tërheq menjëherë, ose kur e nxit të buzëqeshë.
Ajo që ai vetë mendon për ndjenjat e gruas së tij në rast se i ndodh diçka, u zbulua në një darkë private bamirësie.
Ishte një aktivitet kur në një moment presidenti iu referua mikut të tij politik Steve Kalish, i cili u qëllua 3 vjet më parë, duke thënë: "Gruaja e Steve qau gjatë gjithë kohës kur e takova në spital atë ditë të tmerrshme. Nuk njoh shumë gra që do të qanin kështu. E imja sigurisht që nuk do të qante."
Ndalimi dhe shëndeti
Në janar të vitit 2017, ai ishte president i Shteteve të Bashkuara prej një viti kur nënshkroi urdhrin e famshëm ekzekutiv që ndalonte hyrjen në Amerikë të qytetarëve të vendeve myslimane. Ky vendim shkaktoi një valë të madhe protestash dhe kritikash të ashpra nga dhjetëra organizatave të të drejtave të njeriut, ndërkohë që nuk arriti asgjë thelbësore.
Por kjo ishte diçka që nuk e shqetësonte fare. Ishte thjesht një tjetër urdhër "Unë vendos" nga shumë të tjerë që ai lëshoi gjatë mandatit të tij, i cili u shënua nga episode të vogla ose të mëdha.
Më vonë, patëm pushtimin e Kapitolit kur, pas fjalimit të tij më 6 janar 2021, mbështetësit e tij pushtuan ndërtesën në një episod unik në historinë e SHBA-së. Në çdo kritikë ndaj tij, replikat e tij të preferuara ishin "ajo që u shkrua është gënjeshtër" ose "ky raport televiziv është lajm i rremë".
Covid, para dhe trishtim
Por pika kulmore e presidencës së tij të parë ishte sigurisht mënyra se si ai u përball me shpërthimin e pandemisë Covid-19 në Amerikë.
"Është thjesht një grip dhe asgjë më shumë", "Virusi do të zhduket menjëherë sepse kemi gjithçka nën kontroll", "Jemi të përgatitur, po bëjmë një punë të mrekullueshme dhe do të zhduket" - ishin disa nga thëniet e tij hyjnore.
Amerika regjistroi një nga rekordet më të trishtueshme gjatë pandemisë, të cilën Donald Trump nuk e mori seriozisht
Rezultati disa muaj më vonë ishte se Amerika mbante kryesimin e trishtueshëm në vdekjet nga virusi në mbarë botën me 237,570 viktima dhe raste me një numër total prej 9,968,155.
Sa i përket udhëheqësit që nuk besonte te virusi, ai u sëmur me gruan e tij gjatë fushatës zgjedhore, por edhe atëherë nuk e kuptoi sa e gabuar ishte strategjia e tij, duke zbuluar se ishte mirë dhe punonte nga spitali.
Humbja nga “plaku” Joe Biden ishte padyshim arritja e tij, me gjithçka që bëri, por kryesisht me një retorikë nacionaliste që në fund i frikësoi amerikanët që e dërguan në shtëpi për 4 vjet.
Por ai u kthye, ashtu si Pax Americana, e cila ende e përqafon me pasion në rolin e udhëheqësit nacionalist me kapelen e kuqe, logoja e së cilës shkruan "Bëjeni Amerikën të madhe përsëri". ©LAPSI.al
