Duke pasur parasysh se Lionel Messi tani është 39 vjeç dhe Lamine Yamal vetëm 19, vetë fakti që një ndeshje mes tyre mund të zhvillohet, e aq më tepër në sfidën më të rëndësishme të futbollit, dëshmon këmbënguljen e palodhur të të parit dhe talentin e jashtëzakonshëm e të parakohshëm të të dytit.
Por kjo nuk është aspak hera e parë që rrugët e tyre kryqëzohen.
Takimi i parë ndodhi në vitin 2007, kur Messi, në atë kohë 20 vjeç, sapo ishte bërë titullar i rregullt te Barcelona, ndërsa Lamine Yamal ishte vetëm pesë muajsh.
Ky takim është dokumentuar në një seri fotografish të realizuara nga Joan Monfort.
Fotografitë u rishfaqën dy vjet më parë, kur Lamine Yamal ndihmoi Spanjën të fitonte Euro 2024, pasi babai i tij publikoi njërën prej tyre në internet me mbishkrimin: “Fillimi i dy legjendave”.
Në fotografi, Messi, i buzëqeshur, mban në krahë dhe lan një foshnjë të vogël, e cila, në mënyrë të pashpjegueshme, do të ndiqte kaq nga afër gjurmët e tij në futboll.
“Është një mrekulli e vërtetë e fatit”, thotë Monfort për BBC Sport.
“Është një rastësi fatlume, kur gjen diçka jashtëzakonisht të veçantë, shumë më të madhe nga sa e kishe menduar ndonjëherë.
“Po ta shkruaje këtë në një film, nuk do të dukej e besueshme.”
“Messi nuk e kishte idenë çfarë të bënte me një foshnjë”
Sesioni fotografik u zhvillua në dhomën e zhveshjes së ekipit mik në stadiumin “Camp Nou” të Barcelonës.
Familja e Lamine Yamalit kishte fituar një konkurs për të qenë e pranishme atje.
Prindërit e tij, Mounir Nasraoui, i lindur në Marok, dhe Sheila Ebana, me origjinë nga Guinea Ekuatoriale, u njohën pasi ishin shpërngulur në Katalonjë që fëmijë, secili së bashku me familjen e vet.
Lamine Yamal është fëmija i tyre i madh. Pak kohë pas lindjes së tij, ata morën pjesë në një short të organizuar nga gazeta katalanase “Sport”, në bashkëpunim me sponsorin e fanellës së Barcelonës dhe organizatën ndërkombëtare bamirëse për fëmijët, UNICEF.
Familjeve të përzgjedhura rastësisht do t’u realizoheshin fotografi profesionale të foshnjës së tyre me një lojtar të ekipit të parë të Barcelonës.
Lamine Yamal ishte mes fituesve dhe, ditën kur familja mbërriti, rastësisht u caktua të fotografohej me Messin.
“Nuk e kisha idenë se foshnja në fotografi ishte Lamine, derisa një nga miqtë e mi më telefonoi në vitin 2024 dhe më tregoi se babai i tij e kishte publikuar fotografinë në Instagram”, shpjegon Monfort.
“Messi është një djalë shumë i mbyllur, tejet i ndrojtur dhe i turpshëm. Ai hyri në dhomën e zhveshjes dhe papritur iu desh të realizonte këto fotografi me një foshnjë të vogël, jo thjesht me një fëmijë, por me një foshnjë të mirëfilltë, dhe shprehja e fytyrës së tij ndryshoi, sikur të mos e kishte fare idenë çfarë të bënte!
“Është e vështirë për një djalë të ri, por Lamine ishte një foshnjë shumë e lumtur dhe e buzëqeshur. Nëna e tij, Sheila, na ndihmoi. Ajo ishte një vajzë e re dhe familja ishte shumë e varfër, por ishte shumë e këndshme të punoje me ta.
“Messi sillej gjithmonë si profesionist në raste të tilla dhe u përshtat shumë shpejt me situatën.”
“Nuk do të mund t’ua shpërblej kurrë prindërve të mi”
Deri në ditëlindjen e tij të 19-të, Messi kishte shënuar 11 gola në karrierë dhe kishte fituar nga një herë La Ligën dhe Ligën e Kampionëve të UEFA-s.
Lamine Yamal, i cili mbushi 19 vjeç të hënën, ka shënuar tashmë plot 56 gola dhe ka fituar tri herë La Ligën e një herë Kupën e Mbretit, si dhe Euro 2024.
Në fakt, Yamal nuk është mbiemri i lojtarit, por emri i dytë nga dy emrat e tij.
Emri i tij i plotë është Lamine Yamal Nasraoui Ebana. Në fanellat e Barcelonës dhe të kombëtares së Spanjës ai mban dy emrat e parë, si shenjë mirënjohjeje ndaj dy personave që e ndihmuan familjen e tij rreth kohës kur ai lindi.
Mediat spanjolle kanë raportuar gjerësisht se babai i Lamine Yamalit premtoi se do t’ia vinte emrin sipas dy miqve që e ndihmuan financiarisht familjen, duke u mundësuar të paguante faturat në një periudhë kur kishte vështirësi ekonomike.
Lamine është një emër mashkullor i zakonshëm në arabisht dhe mund të përkthehet si “i ndershëm” ose “i besueshëm”, ndërsa Yamal është një variant i emrit Jamal, që do të thotë “elegancë” ose “bukuri”.
Ai u rrit në Rocafonda, një lagje të klasës punëtore në Mataró, rreth 32 kilometra në veri të Barcelonës.
Zona u ndërtua në vitet 1960 për të strehuar të ardhurit nga rajone të tjera të Spanjës. Kur ata nisën të zhvendoseshin drejt zonave më të pasura, në vitet 1990 mbërritën emigrantë nga vende të tjera.
Lamine Yamal i ka festuar disa prej golave të tij duke formuar me gishta shifrat 3-0-4, të cilat i referohen kodit postar të Rocafondës.
“Atë që ka bërë nëna ime dhe atë që ka bërë babai im, unë nuk do të mund ta bëja për askënd që nuk është fëmija im”, tha Yamal për gazetën “El País” në fillim të turneut.
“Kur nuk ke para, është shumë e vështirë ta ndihmosh fëmijën tënd të luajë futboll. Megjithatë, prindërit e mi arritën ta bënin të mundur gjithë këtë. Është diçka për të cilën nuk do të mund t’ua shpërblej kurrë.”
“Zemra po më ndahet më dysh”
Për Monfortin, një katalanas dhe tifoz i Barcelonës, përballja e tyre në fushë është përmbyllja e përsosur e një historie që nisi gati dy dekada më parë.
“Mendoj se po mbyllim ciklin e historisë së tyre”, shton Monfort, tani 58 vjeç. “Është një fund i lumtur.
“Jam tifoz i Barcelonës dhe mendoj se për Messin do të ishte e përsosur nëse do ta përfundonte karrierën duke fituar për herë të dytë Kupën e Botës. Mendoj se e meriton.
“Ndërsa Lamine ka ende shumë kohë për të fituar trofe si Kupa e Botës. Por Spanja dhe Lamine po vijnë në një moment të mirë dhe, nëse ai e fiton tani, ky trofe do të vlente më shumë se titujt e tij të tjerë.
“Është shumë e vështirë për mua. Zemra po më ndahet më dysh.”/ Përshtatur nga BBC
