“Futbolli nuk shpëton askënd, jam këtu për t’ju shpallur Krishtin”. Dani Alves e ka nisur sërish nga kjo pikë, pasi ka mbyllur një kapitull të jetës së tij. Larg karrierës si futbollist, lavdisë së Barcelonës dhe trofeve, Brazilit dhe një mjedisi në të cilin kishte humbur rrugën. Pasi doli nga burgu, pas pafajësisë së shpallur nga drejtësia, ndërsa kishte vuajtur 14 muaj dënim për dhunë seksuale, ish-mbrojtësi tashmë udhëton nëpër botë në rolin e pastorit ungjillor. Ai nuk e mohon të kaluarën, por është përballur me të. Gjatë ndalesës së tij në Argjentinë, ai flet për veten dhe ndryshimin rrënjësor që ka përjetuar.
Mesazhi i Dani Alves në Argjentinë
Dani Alves kishte humbur drejtimin, por e ka gjetur sërish rrugën e duhur. Thelbi i misionit të tij si predikues apostolik gjendet te fjalia që shqipton pak më vonë. “Argjentina është një vend që ka një pasion të veçantë për futbollin, por ka ardhur momenti për të ndryshuar drejtim. Kam ardhur këtu për të shpallur Krishtin”.
Mes të shenjtës dhe profanes, futbolli është pikërisht kështu: një fe pagane që adhuron perënditë e saj. Dhe atje, në atë cep të Amerikës së Jugut, ku ka ende njerëz që adhurojnë D10s-in, ish-Piben, nuk është aq e pazakontë ta ushqesh shpirtin me një besim të dyfishtë. Pastaj është Messi, të cilit braziliani i kushton një pasazh këtë herë shumë më tokësor. Referenca lidhet me mënyrën se si u trajtua përpara se të vinin triumfet me përfaqësuesen e Argjentinës në Kupën e Amerikës dhe më pas në Botërorin e Katarit. “Nuk e trajtuan ashtu siç e meritonte”
Dhe kur i bëjnë pyetjen më të pritshme, ai nuk i shmanget përgjigjes. Një batutë tregon saktësisht se kush është sot ish-mbrojtësi i krahut, i cili si futbollist i fitoi të gjithë trofetë, por si njeri rrezikoi të humbiste po aq shumë. Cili është partneriteti më i mirë: Messi-Jordi Alba apo Messi-Dani Alves? “Patjetër i pari, të dy janë miqtë e mi… partneriteti im më i mirë është me Krishtin”.
Përvoja në burg: “Liria e vërtetë është të çlirohesh nga mëkatet”
Në dëshminë e tij të besimit, Dani Alves ka rrëfyer edhe për periudhën prej më shumë se një viti pas hekurave. Në janar të vitit 2023, ai u arrestua dhe u mbajt në paraburgim. Në shkurt të vitit 2024, në shkallën e parë të gjykimit, u dënua me katër vjet e gjysmë burg për akuzën e përdhunimit të një vajze në diskotekën Sutton të Barcelonës, gjatë natës mes 30 dhe 31 dhjetorit 2022. Një muaj më vonë, ai u largua nga burgu pasi pagoi një garanci prej 1 milion eurosh.
Në mars të vitit 2025, ai u shpall i pafajshëm në apel nga Gjykata e Lartë e Katalonjës, sepse dëshmia e viktimës, një gruaje 23-vjeçare, nuk u konsiderua “e mjaftueshme për të mbajtur në fuqi dënimin ndaj të akuzuarit”. Në të njëjtën kohë, gjykata vuri në dukje “një sërë boshllëqesh, pasaktësish, mospërputhjesh dhe kundërthëniesh në lidhje me faktet”, në rindërtimin e ngjarjes të bërë nga hetuesit, bazuar në deklaratat e kallëzueses. Këto deklarata ishin përdorur nga Prokuroria për të kërkuar madje që dënimi të rritej në nëntë vjet burg.
Shpallja e pafajësisë shkaktoi shumë bujë, sepse gjatë procesit vetë Alvesi e ndryshoi disa herë versionin e tij: fillimisht mohoi se kishte kryer marrëdhënie me viktimën, më pas pretendoi se ato kishin qenë me pëlqim dhe më vonë pranoi se kishte kryer dhunë seksuale, duke thënë se ishte në gjendje të dehur.
Braziliani e ka rikujtuar atë përvojë duke folur për lirinë fizike dhe lirinë shpirtërore. Mund të jesh në një qeli edhe kur nuk je në burg. Dhe jo, kjo nuk është një paradoks. “Burgu është vetëm një vend fizik, liria e vërtetë vjen nga çlirimi prej mëkateve tona. Ndonjëherë mendojmë se jemi të lirë, por në të vërtetë jemi më shumë të burgosur sesa të lirë, sepse burgu më i madh i qenies njerëzore është mëkati”. Ky është thelbi i veprimtarisë së re publike të Dani Alves: besimi si një mjet për rilindje. Futbolli ishte puna e tij. Besimi i ka shpëtuar jetën.
