Fernanda Gentil e bën Casemiron të shpërthejë në lot drejtpërdrejt: “Më fal, nuk ia dal dot”

Zhgënjimi i Brazilit u pasqyrua plotësisht në reagimin e mesfushorit veteran Casemiro menjëherë pas vërshëllimës së fundit të ndeshjes që Selecao humbi 2-1 ndaj Norvegjisë. Eliminimi nga Botërori në 1/8-at e finaleve ishte një goditje shumë e rëndë për verdheblutë dhe për të gjithë popullin brazilian, që e jeton futbollin si një fe, si një arsye për të jetuar. Pikërisht këtë preku gazetarja e Cazé TV, Fernanda Gentil, e cila, kur u gjend përballë Casemiros, i bëri një pyetje të gjatë, por njëkohësisht shumë të thellë. Aq të fortë, sa mesfushori nuk arriti t’i mbante lotët dhe mundi të përgjigjej vetëm pjesërisht.

“Në këtë moment, duke marrë parasysh privilegjin tonë, për mua, për ty, për Cazé TV… jeta vazhdon, apo jo? Botërori përfundoi këtu, por jeta vazhdon. Pas tre apo gjashtë muajsh do të rikthehemi në normalitet; do ta harrojmë disi, do ta përpunojmë atë që ndodhi, jo duke e lënë pas, por duke e pranuar – shpjegoi gazetarja. – Por realiteti në Brazil është ndryshe për shumicën e djemve; ata nuk i kanë ata tre apo gjashtë muaj për t’u rimëkëmbur. Për shumë prej tyre, madje për shumicën, ashtu si për ty apo Vinicius dikur, kur shihnit Brazilin e Ronaldos dhe Rivaldos të humbiste e të eliminohej nga Botërori, zhgënjimi nuk përfundonte aty. Për ndonjë arsye vazhdonit të ecnit përpara, vazhdonit të besonit, edhe kur shihnit që ato ëndrra shpesh shuheshin. Dhe tani ata djem janë aty duke na parë, duke ndier edhe ata peshën e kësaj humbjeje, por pa pasur atë kohë për t’u rimëkëmbur”. Në atë moment Casemiro u dorëzua emocionalisht.

Mesfushori brazilian nuk arriti të përgjigjej, mbeti në heshtje, i pushtuar nga emocionet. Gazetarja vazhdoi: “Çfarë u thua atyre tani? Të mos ndalojnë së besuari, sepse edhe ti nuk u dorëzove atëherë dhe pikërisht për këtë arsye je sot këtu, edhe në humbje; kjo humbje është sigurisht pjesë e fitores së ardhshme – shtoi ajo. – E di që është e vështirë, por gjej diçka në gjithë këtë… diçka që ata të mund ta shohin”. Casemiro, me zërin e dridhur nga emocionet, provoi të thoshte diçka, por vetëm pak: “Është e vështirë të gjesh fjalët”. Gazetarja vazhdoi: “Çfarë të shtyu të ecje përpara kur shihje atë Brazil të humbiste?”. Casemiro ishte vërtet i tronditur: “Më fal…”. Nuk arrinte vërtet të fliste.

“Nuk ke pse kërkon falje. Gjithçka është në rregull, gjithçka është në rregull”. Dy gazetarët u përpoqën ta ngushëllonin dhe në atë moment Casemiro gjeti forcën për të folur:

“Është e vështirë të gjesh fjalët në momente si ky, sepse Botërori është gjithmonë një ëndërr kur nis të luash dhe shpreson që një ditë ta fitosh – tha ai. – Unë pata mundësinë time të tretë. Jam një njeri me fat dhe jam shumë krenar për atë që unë dhe të gjithë shokët e skuadrës kemi arritur këtu. Edhe për brezin që nuk fitoi. Ne përpiqemi, bëjmë një punë të mirë, por e dimë që kemi zhgënjyer mijëra njerëz, siç the edhe ti. Jeta vazhdon. Dhe besoj se në momente të tilla dëshiron vetëm të jesh me familjen dhe fëmijët. Është e vështirë. Më vjen keq.”

Në atë moment gazetarja nuk shkoi më tej: “Mos u shqetëso, faleminderit shumë. E vlerësoj vërtet që erdhe këtu. Kjo tregon shumë për ty.”