Jo, nuk është vendimtare: gjykoi Inzaghi. Ndeshje e vështirë, por kampionati nuk përfundon në San Siro: përsëriti Allegri. Epo, duhet t'i besojmë fjalëve të tyre, të marra si të mirëqenë dhe të “detyruara” në një lojë shtirjesh të ndërsjella. Përse? Sepse është sigurisht e vërtetë që Inter - Juve nuk dorëzon titullin. Në fakt, të gjithë e dinë mirë që sonte do të jetë një fazë themelore për kampionatin. Në planin psikologjik, mbi të gjitha, më shumë se sa do të thonë pikët. I pari kundër të dytit, shkëputje ose parakalim. Ose gjithçka mund të mbetet e pandryshuar, me të tretin (e pa)volitshëm, Milan, që në këtë pikë do të kishte diçka për të shpresuar, apo edhe për të besuar.
Krahasuar me ndeshjen e parë, pak ka ndryshuar. Atëherë Inter ishte përpara me dy pikë, tani me një (plus bonusin e atyre në lojë në fund të shkurtit kundër Atalantës, një bonus që megjithatë duhet fituar për t'u bërë real). Atëherë ishte një Lautaro në nivele të arta dhe ka mbetur i tillë. Sot është një Vlahovic që ndaj zikaltërve u zhbllokua dhe nuk është ndalur kurrë prej andej. Përshtypja? Epo, si Inzaghi ashtu edhe Allegri nuk janë të gatshëm të spekulojnë për rezultatin siç ndodhi në Torino. Por është gjithashtu e vërtetë që për trajnerin e Inter ka vetëm një rezultat që do ta bënte të buzëqeshte. Për trajnerin e Juventus, në anën tjetër, edhe një barazim do t'ia vlente. Natyrisht, pastaj fusha do të tregojë atë që do të ndodhë.
POR SI ARRIJNË SKUADRAT NË SAN SIRO?
Duke lënë mënjanë përleshjet verbale (çështjet e policëve dhe hajdutëve, kuajve, lojtarëve të tenisit dhe më shumë), barazimi kundër Empolit në mënyrë të pashmangshme ndryshoi perspektivën e teknikut Allegri. Kalendari më i favorshëm dhe impenjimet e ardhshme të zikaltërve në Champions League, megjithatë, mbeten ende një "plus" i rëndësishëm nga një këndvështrimi mendor. E Inzaghi? Është e vështirë, ose më mirë e pamundur, të presësh më shumë kur shikon prapa: të gjitha pengesat e kapërcyera e një Superkupë e fituar. Me pak fjalë, si Inter ashtu edhe Juventus janë në formë dhe mbi të gjitha janë me potencial të plotë, ose pothuajse. Nëse është e vërtetë që mungojnë Cuadrado (i dëmtuar) dhe Milik (i pezulluar), Inzaghi rigjen Barella dhe Calhanoglu e Allegri shpluhëros Rabiot dhe Chiesa.
Lexo më tej: Inzaghi luan 'lojën' e Allegrit: "Juventus ka një avantazh, e kota ta mohojmë"
FORMACIONET? MË TË MIRËT
Inter është i kompletuar, Darmian dhe Dimarco në krahë, Mkhitaryan në mesfushë me dy të kthyerit e lartpërmendur. Lautaro dhe Thuram do të jenë në vijën e parë dhe treshja Pavard-Acerbi-Bastoni do të mbrojnë përpara Sommer. E njëjta gjë mund të thuhet edhe për Juventus. Nga lojtarët e rikuperuar, Allegri synon të luajë vetëm me Rabiot që në fillim, Chiesa është i destinuar ta nisë nga pankina. Përpara, me Vlahovic do të jetë Yildiz. Në mesfushë, me francezin, do të jenë Locatelli dhe McKennie. Nga jashtë do të veprojnë Kostic dhe Cambiaso. Në mbrojtje, përpara Szczesny, do të jenë të konfirmuarit Danilo, Bremer dhe Gatti. Moduli i njëjtë, por filozofi të ndryshme. Megjithatë, objektivi është i njëjtë: destabilizimi i kundërshtarit.
