Kanë mbetur larg kohët kur Cristiano Ronaldo testohej si një fenomen atletik i jashtëzakonshëm. Sot në rrjetet sociale po qarkullon një grafik i publikuar nga Gradient Sport, që ka krahasuar kilometrat e përshkuar në ecje dhe ata në sprint nga sulmuesit e Botërorit. Cristiano ndodhet në pjesën e poshtme djathtas të grafikut: kjo do të thotë se në fazën e grupeve ai ka ecur shumë dhe ka sprintuar pak. Me Luka Modrić situata është ndryshe, siç do ta shohim më poshtë.
Messi ecën edhe më shumë
Ka pasur një kohë kur diskutohej se sa sekonda do t’i duheshin Ronaldos për të përshkuar 100 metrat dhe koha 11.60 sekonda konsiderohej një vlerësim realist. Ishte viti 2020. Madje vite më parë kishte edhe vlerësime nën 11 sekonda. Tani nuk është më kështu. Cristiano, natyrisht, nuk mund të jetë më lojtari 25-vjeçar, madje as ai 35-vjeçar. Në moshën 41-vjeçare ai mbetet një pikë referimi për Portugalinë dhe sidomos për Roberto Martinezin, i cili nuk do ta hiqte nga fusha as nën kërcënimin e policisë amerikane.
Megjithatë, CR7 nuk ka më efektivitetin e jashtëzakonshëm që ka Lionel Messi me Argjentinën. Për këtë arsye, javët e fundit janë kthyer në një debat të vazhdueshëm mes atyre që e mbrojnë Ronaldon – tashmë pak në numër, me një rritje të përkohshme pas dopietës ndaj Uzbekistanit – dhe atyre që thonë pak a shumë hapur se sot Cristiano është një barrë për Portugalinë. Statistikat mbi kilometrat e përshkuar në ecje kanë të paktën meritën që sjellin një element objektiv, edhe pse të interpretueshëm, përtej komenteve të kritikëve dhe reagimeve të motrës së tij Elma, e cila ndërhyn gjithmonë kur dikush sulmon vëllain.
Duke parë grafikun kuptohen edhe disa gjëra të tjera: Messi, nga ana atletike, bën edhe më pak përpjekje se Ronaldo; ai ecën më shumë dhe sprinton edhe më pak. Ismaila Sarr rezulton një fenomen fizik, gjë që u pa qartë edhe në 80 minutat e para kundër Belgjikës. Ndërsa Michael Olise dhe Kylian Mbappé spikasin si dy nga sprintuesit më të mirë të turneut.
Pse ecën?
Pse Ronaldo luan në këtë mënyrë? Është pjesë e evolucionit të tij si futbollist. Nga sulmues krahu është shndërruar prej kohësh në qendërsulmues. Për një periudhë vazhdoi të nisej nga krahët, por tani jeton brenda zonës së rreptësisë, aty ku shfrytëzon cilësitë që i kanë mbetur: instinktin e jashtëzakonshëm për golin, goditjen dhe lëvizjen pa top.
Askush nuk i kërkon më të kthehet në mbrojtje apo të ndjekë kundërshtarët. Detyra e tij është vetëm të jetë vendimtar kur i jepet rasti. Është krejt normale që të ecë shumë: po kursen energjitë për të goditur në momentin e duhur… ose të paktën për ta provuar. Nëse një kombëtare e nivelit të lartë mund ta përballojë një lojtar me këtë profil në futbollin e sotëm, kjo mbetet një pyetje e hapur për debat.
Modrić mbetet në mesataren e elitës
Cristiano u përball në orën 02:00 me Kroacinë dhe Luka Modrić, i cili ka lindur shtatë muaj pas tij. Në të njëjtin grafik mbi sprintet dhe kilometrat e përshkuar në ecje, Modrić ndodhet në qendër, pra shumë pranë mesatares së lojtarëve më aktivë. Pas rikthimit nga dëmtimi, Luka vazhdon të ketë kapacitetin fizik për të vrapuar me intensitet në të gjithë fushën, diçka që të befason në këtë moshë. Yasin Ayari, që në moshën 22-vjeçare është bërë titullar i Suedisë, ka statistika sprinti vetëm pak më të mira. João Neves, kundërshtari i tij i radhës, ka sprintuar madje më pak se kroati, edhe duke marrë parasysh se ka luajtur rreth 20 minuta më pak.
Si arrin Modrić të ketë ende tregues kaq të mirë fizikë në moshën 40-vjeçare? Sigurisht që përgatitja fizike ndihmon, po ashtu edhe fakti që sistemi i lojës së Kroacisë i kërkon më shumë sakrifica sesa ai i Milanit. Por kushdo që pyet ish-trajnerët apo bashkëlojtarët e tij se si Luka vazhdon të jetë kaq aktiv në këtë moshë, merr gjithmonë të njëjtën përgjigje: pasioni.
