Italia ka vendosur të mos marrë pjesë në Bordin e Paqes të propozuar nga presidenti amerikan Donald Trump, duke argumentuar se Kushtetuta e vendit, në nenin 11, lejon pjesëmarrjen vetëm “në kushte barazie me shtetet e tjera”. Iniciativa e Trump, që synon të krijojë një lloj OKB-je private me një tarifë hyrjeje prej një miliard dollarësh, shkon kundër këtij parimi dhe për këtë arsye përbën një pengesë të rëndësishme për qeverinë italiane.
“Jo, kështu nuk shkon”. Ky është dyshimi i parë që po e bën Giorgia Melonin të mos hyjë në Këshillin e Paqes, që do të prezantohet nesër mes maleve të Davosit. Ndoshta kryeministrja në fund do të jetë e pranishme, për arsye të marrëdhënieve të mira me Shtëpinë e Bardhë, por ajo është gjithnjë e më e vetëdijshme se nuk mund të firmosë në emër të Italisë hyrjen në bord, përtej tarifës së anëtarësimit të nevojshme për t’u bërë pjesë e klubit të Trumpit.
Ka edhe një element tjetër, i cili u vlerësua dje nga kryeministrja gjatë një takimi me zëvendësit Matteo Salvini dhe Antonio Tajani, dhe me ministrin Guido Crosetto. Ratifikimi i traktateve ndërkombëtare duhet të kalojë përmes një votimi në Parlament me një ligj të zakonshëm, dhe tashmë nuk ka më kohë. Për më tepër, Quirinale, pikërisht duke u mbështetur në nenin 11, do të bllokonte menjëherë këtë vendim, i cili, ndër të tjera, do të ishte në rrezik të madh para Gjykatës Kushtetuese.
“Nuk është një rrugë e realizueshme”, duket të jetë bindja e Pallatit Chigi, edhe nën ndikimin e Forza Italia. Partia e Antonio Tajanit shpreh kundërshtimin ndaj hyrjes së Romës në bordin e Trumpit, duke e parë si një goditje mbi të drejtën ndërkombëtare. Edhe Lega e mbështet qëndrimin e qeverisë, megjithëse disa anëtarë të saj e shikojnë me simpati idenë e Trumpit, i cili nuk fitoi Nobelin.
Jo vetëm kaq: ata që kanë biseduar me Crosetto këto orë, kanë shprehur më shumë se një rezervë, për ta thënë eufemistikisht, përpara këtij organizmi të ri, i cili për shkak të numrit të ftesave – ku është edhe Putini – nuk do të shërbente vetëm për stabilitetin e Gazës.
Thuajse e panevojshme për t’u thënë: “jo”-ja e Melonit për mikun Donald do të shihej si një “prerje” dhe do të vinte pas kritikave private dhe publike të kryeministres ndaj Trumpit për njoftimin e tarifave ndaj vendeve evropiane që mbështesin Groenlandën. Sigurisht, ato që tha Meloni në Japoni ishin fjalë; këto tani do të ishin veprime.
Kryeministrja kalon ditën duke ndërtuar qëndrimin italian në një rrëmujë kontakti me liderë të tjerë evropianë dhe jo vetëm. Nuk është rastësi që vonë në mbrëmje del informacioni i Financial Times: kryeministri britanik Keir Starmer po vendos të refuzojë ftesën e presidentit amerikan Donald Trump për t’u bashkuar me Bordet e Paqes. Dhe pak më vonë, Gjermania e Merz, e cila konsiderohet “e pamundur” të bashkohet, të paktën në formën aktuale. Liderët e mëdhenj evropianë janë gati të tërhiqen. Mbeten në lojë Hungaria dhe Shqipëria.
Është një situatë e ndërlikuar për Melonin: Pallati Chigi deri vonë nuk jep informacion, një shenjë e një trazimi politik dhe diplomatik. Mundësia që kryeministrja nesër të jetë në Davos si “vëzhguese” pa firmosur marrëveshje mbetet në sfond.
Edhe sepse në Romë qarkullon informacioni se një pjesë e eskortës së saj ka nisur tashmë të paktën një ditë më parë për në Zvicër për kontrolle rutinë, përgatitore për mbërritjen e kryeministres. Të shkojë në Davos dhe të mos firmosë, ose të mos shkojë fare – ky është dilema.
Agjenda e kryeministres nesër ka një takim tjetër, këtë herë në Bruksel në orën 19: Këshilli i Jashtëzakonshëm Evropian, i thirrur shpejt pas tensioneve lidhur me Groenlandën që shkaktoi Trump dhe përgjigjes së mëtejshme ndaj tarifave të reja të SHBA-ve.
Meloni dhe Tajani janë “të ftohtë” ndaj bazookës tregtare që dëshiron të përdorë Macron dhe vazhdojnë të thonë se për Ishullin e Akullit duhet një përgjigje e “gjithë NATO-s” ndaj ndërhyrjeve ruse dhe kineze. PD dhe pjesa tjetër e opozitës kërkojnë që kryeministrja të raportojë në Parlament. Sekretaria e PD, Elly Schlein, i ka shkruar edhe kryeministres daneze, Mette Frederiksen, për t’i shprehur solidaritetin përpara “shkeljes së standardeve të diplomacisë dhe respektit ndaj shtetit ligjor”. Ndërkohë mbetet dilema: çfarë të bëhet me Trumpin në Davos?
