Iraniani Mohebi imiton të shtënën me pistoletë pas golit: fishkëllima ndaj himnit, tension në stadium

Festimi i Mohammad Mohebi të Iranit pas golit të shënuar në Botëror kundër Zelandës së Re ka shkaktuar debat për gjestin që u bë viral si “festimi me pistoletë”. Dhe ishte e pashmangshme që të bënte bujë, duke pasur parasysh kontekstin, situatën gjeopolitike dhe interpretimet e ndryshme të këtij veprimi. Nuk është hera e parë që në fushat e futbollit shihet një lojtar që imiton një armë zjarri (kush nuk e kujton breshërinë me mitraloz të Batistutës?), por ajo që ndodhi në ndeshjen e Grupit G (e përfunduar 2-2) u bë qendra e një polemike të fortë për shkak të reagimeve që shkaktoi.

Çfarë fshihet vërtet pas atij gjesti të bujshëm

Imitimi i të shtënave me pistoletë tërhoqi menjëherë vëmendjen e publikut ndërkombëtar dhe u konsiderua i papërshtatshëm në dritën e klimës që shoqëron pjesëmarrjen e përfaqësueses aziatike në Kupën e Botës. Ishte një reagim i dukshëm ndaj fishkëllimave që shoqëruan himnin kombëtar të vendit të tij? Mundet. Reagoi kështu përpara publikut amerikan për sulmin e Shteteve të Bashkuara ndaj Iranit? Mundet.

Por ekziston edhe një version tjetër që ka fituar terren: se bëhej fjalë për një lloj kërcënimi ndaj atyre tifozëve që kishin shkuar në stadium duke valëvitur flamurin e Iranit (simbolin me Luanin dhe Diellin), flamurin që përdorej përpara se Revolucioni Islamik i vitit 1979 të ndryshonte rrënjësisht jetën e shtetit. Janë të paktë ata që besojnë se bëhej thjesht fjalë për një shfaqje adrenaline dhe entuziazmi pas realizimit të një goli kaq të rëndësishëm. Deri tani as FIFA dhe as federata iraniane nuk kanë bërë deklarata zyrtare për ngjarjen.

Një ndeshje e shoqëruar që më parë nga tensione dhe protesta

Përballja mes Iranit dhe Zelandës së Re ishte tashmë nën vëmendje si për çështje jashtë sportit që ndërthuren me skenarët e politikës ndërkombëtare, ashtu edhe për tensionet e krijuara jashtë stadiumit të Los Anxhelosit. Para fillimit të ndeshjes, qindra iraniano-amerikanë protestuan pranë impiantit sportiv duke kërkuar ndryshime politike në Teheran. Për t’i dhënë më shumë peshë protestës së tyre, ata valëvitën flamujt me simbolin historik të Iranit, si emblemë e lirisë, identitetit persian dhe rezistencës ndaj regjimit të ajatollahëve.

Në qendër të shiritit të bardhë ndodhet një luan që mban një shpatë (simbol force dhe sovraniteti), me një diell rrezatues pas tij dhe një kurorë mbi të. Dielli përfaqëson madhështinë dhe dritën, ndërsa luani simbolizon guximin, drejtësinë dhe Perandorinë e lashtë Perse. Edhe për këtë arsye, prania e kombëtares iraniane në Botëror vazhdon të ndajë një pjesë të diasporës iraniane në Shtetet e Bashkuara.

Disa protestues janë të bindur se skuadra përfaqëson qeverinë aktuale të Teheranit dhe nuk kanë munguar momentet e tensionit mes grupeve kundërshtare. Në disa raste, flamuj iranianë janë grisur dhe shkelur gjatë përplasjeve verbale mes protestuesve dhe mbështetësve të kombëtares. Në ditët para ndeshjes, kapiteni Mehdi Taremi (ish-lojtar i Interit) kishte tentuar të minimizonte rëndësinë e këtyre ngjarjeve, duke theksuar se objektivi i skuadrës ishte vetëm sportiv. “Luajmë për çdo iranian, si për ata që jetojnë në vend, ashtu edhe për ata që janë pjesë e diasporës”, por ai festim me pistoletë i rikthen të gjitha polemikat në qendër të vëmendjes.