Futbolli italian, dikur shembull i lavdisë botërore, duket se po kalon një periudhë të errët dhe reflektimi. Një nga temat më të nxehta të debatit ka qenë humbja e fundit e Italisë kundër Bosnjës. Për të ndezur polemikat mendoi ish-drejtuesi Luciano Moggi, i cili gjatë emisionit Ignotox në La7, shprehu mendimin e tij mbi shkaqet e dështimit të Italisë në Botëror.
Luciano Moggi, një emër që në të mirë e në të keq ka shënuar historinë e futbollit italian, nuk i kursen fjalët. Për eliminimin e fundit të Italisë nga Botërori, ai deklaroi: “Mendoj se arsyeja e daljes së Italisë nga Botërori vjen nga larg. Pas vitit 2006 u larguan drejtues, mes tyre edhe unë, dhe të gjithë folën për Calciopoli-n”. Kritika e tij është e prerë: çështja e Calciopoli do të kishte dobësuar jo vetëm Juventusin, por edhe futbollin italian në tërësi.
Calciopoli dhe hija mbi futbollin italian
Calciopoli, hetimi famëkeq që tronditi futbollin italian si pak ngjarje të tjera në historinë e sportit. Ishin ditët kur skandali tronditës bëri të dridheshin tifozët, pankinat dhe sidomos karriget e drejtuesve. Luciano Moggi nënvizon se largimi i figurave kryesore pas atyre ngjarjeve ka lënë një boshllëk që edhe sot reflektohet në paraqitjet e Italisë.
Sipas tij, humbja ndaj Bosnjës është rezultat i mungesës së lidershipit dhe shpirtit, karakteristika që dikur e bënin Kombëtaren një kundërshtar të frikshëm. E thotë me një krahasim të guximshëm, që të bën të reflektosh mbi aftësitë e Italisë së dikurshme: “Pasi u zhduk Juventusi, i mbytur nga Calciopoli, u zhduk edhe Kombëtarja italiane”.
Efekti Juventus: më shumë se një skuadër, një simbol
Në fjalimin e tij, Luciano Moggi vuri në pah një aspekt thelbësor: lidhjen mes Juventus dhe Kombëtares italiane. Një lidhje që nuk kufizohet vetëm te lojtarët që kanë veshur të dy fanellat, por që shkon më tej, duke hyrë në historinë kulturore të futbollit italian. Juventus përfaqësonte shtyllën kurrizore mbi të cilën ndërtoheshin fitoret e Italisë.
Kur Juventus vuajti për shkak të Calciopoli-t, i gjithë sistemi e ndjeu pasojën, dhe që atëherë Kombëtares i mungon ajo energji luftarake. Një energji që, sipas Big Lucianos, do t’i kishte lejuar Italisë të mundte edhe Bosnjën: “Në të kaluarën do ta kishim mundur ne me 9 lojtarë dhe ata me 11”.
Reflektim apo polemikë?
Këto konsiderata të bëra nga Luciano Moggi çojnë drejt pyetjeve që janë shumë më tepër se polemika të thjeshta. A duhet futbolli italian të rishpikë veten? A ka nevojë të shohë nga e kaluara për të kuptuar ku ka gabuar? A mund të jetë ende Juventus fari që udhëheq Italinë drejt suksesit? Opinionet mbeten të ndara, por një gjë është e sigurt: futbolli italian duhet rindërtuar.
