Në një drekë pranvere në vitin 2023, një burrë i veshur si shpërndarës hyri në një hotel me 5 yje në një vendpushim bregdetar shqiptar. I tha “mirëmëngjesi” pronarit që ishte ulur duke pirë kafe dhe e qëlloi 6 herë nga afër me një pistoletë automatike të prodhimit sovjetik. Vrasja me gjakftohtësi, e cila u filmua nga kamerat e sigurisë, ishte e shtata në një gjakmarrje 3-dekadëshe mes dy familjeve në shtetin ballkanik.
Sipas zakonit të famëkeq shqiptar të kodifikuar në një libër ligjor të shekullit të 15-të të quajtur “Kanun”, një familje duhet të hakmerret për vrasjen e një të afërmi duke vrarë një anëtar mashkull të familjes së vrasësit - i cili më pas duhet të bëjë të njëjtën gjë në këmbim - në një cikël të vazhdueshëm masakrash.
Por për herë të parë, një vrasje për gjakmarrje ishte një operacion që drejtohej nga britanikë. Personi i armatosur, Ruben Saraiva, u rrit në rrethinat e Londrës dhe dyshohet se u ndihmua nga një skuadër vrasësish britanike me 4 anëtarë, të cilët vepronin si ekipi i tij i mbikëqyrjes, përfshirë edhe një nënë të re nga Bristoli.
[caption id="" align="alignnone" width="634"]
Ruben Saraiva[/caption]
Personi i akuzuar për organizimin e vrasjes është gjithashtu një anëtar i një familjeje shqiptare me bazë në Britani, e cila besonte se viktima, Ardian Nikulaj, kishte qëlluar një nga të afërmit e tij 26 vjet më parë. Kjo kishte ndodhur pas vrasjes së njërit prej anëtarëve të familjes Nikulaj pas një grindjeje për një faturë të papaguar karburanti prej 15 paundësh në vitin 1997, gjë që shkaktoi përplasjen e gjatë midis familjeve.
“Shpenzimet” janë rritur që atëherë, pasi Saraiva dhe bashkëpunëtorët e tij të dyshuar thuhet se u është ofruar një pjesë deri në 1 milion paund nga figura të tjera, ende të paidentifikuara, të cilat besohet se e kanë financuar operacionin nga Mbretëria e Bashkuar, sipas një burimi të përfshirë në hetime.
Banda britanike u zgjodh sepse, teksa Nikulaj, babai i 4 fëmijëve, ishte në gatishmëri për vrasës të mundshëm vendas, dhe kurrë nuk do të kishte dyshuar për ndonjë rrezik nga vizitorët nga Anglia, pretendojnë prokurorët.
Saraiva qëndroi në pritë në shkallët e një pallati apartamentesh aty pranë për disa ditë, ndërsa britanikët e tjerë u regjistruan në hotelin “Coral” të Nikulajt në vendpushimin verior të Shëngjinit në Shqipëri, ku dyshohet se u paraqitën si turistë ndërsa spiunonin atë dhe familjen e tij përpara se njëri prej tyre të jepte urdhrin për personin e armatosur të sulmonte.
Ai u largua me një motoçikletë që e priste, ndërsa gruaja e Nikulajt zbriti me nxitim nga apartamenti i familjes, dy kate mbi barin e hotelit ku ndodhi vrasja, për të gjetur stafin që bërtiste duke qëndruar mbi burrin e saj, i cili ishte rrëzuar i vdekur në vend.
Javën e kaluar Saraiva doli në bankën e të akuzuarve me fasadë xhami, disa metra larg gruas së Nikulajt në një gjykatë të vogël shqiptare, teksa një gjyqtar e dënoi me burgim të përjetshëm pa lirim me kusht, pasi e shpalli fajtor për vrasje me paramendim në bashkëpunim me të tjerë.
Gazeta Daily Mail mund të zbulojë historinë e jashtëzakonshme që fshihet pas “Vrasësit të rrethinave të Londrës” dhe tmerrin e familjes që ai goditi. Kjo përfshin një intervistë ekskluzive me vrasësin nga burgu i tij i sigurisë së lartë në Tiranë, ku ai ankohet për kushtet.
Ai pretendon se ishte “e papranueshme” që të mbahet në izolim, “i mbyllur 23 orë në ditë” dhe që 3 roje e shoqërojnë në dush, duke pretenduar: “Të drejtat e mia janë shkelur gjithmonë. Që kur kam ardhur këtu. Dreqin shok”.
Saraiva na tha se nuk e di pse mbahet ende në siguri maksimale pas më shumë se 2 vitesh në paraburgim, duke këmbëngulur se kishte vërtetuar se “nuk përbën kërcënim” dhe dyshon se autoritetet duan ta “thyejnë”.
Por në një kthesë të jashtëzakonshme, mund të zbulojmë se kjo ndodh sepse vrasësi me pagesë tani është kthyer vetë në shënjestër.
Një burim nga Drejtoria e Përgjithshme e Burgjeve të Shqipërisë i tha “Daily Mail” se ai kërkon mbrojtje të rreptë sepse ka marrë informacione që sugjerojnë se figurat e errëta të Mbretërisë së Bashkuar që financuan vrasjen e Nikulajt tani kanë vënë një shpërblim prej 500,000 £ për kokën e Saraivës për të eliminuar rrezikun se ai mund t’ua zbulonte identitetin e tyre autoriteteve.
Të paktën për momentin, sekretet e tyre janë të sigurta, pasi duke folur për “Daily Mail”, Saraiva vazhdoi të protestonte pafajësinë e tij dhe këmbënguli se e kishte vizituar Shqipërinë vetëm për t’u “argëtuar”.
Saraiva është djali i prindërve portugezë, me një baba një ish-futbollist të kthyer në shitës telemarketingu dhe nëne infermiere. Të dy përshkruhen si njerëz të sjellshëm dhe punëtorë, të cilët thuhet se janë të habitur nga ajo që i ndodhi djalit të tyre. Siç foli një nga tre burimet e afërta familjare për Daily Mail: “Ne jemi njerëz të mirë, ne nuk jemi kriminelë. Edhe Rubeni është i tillë. Ai është një djalë fantastik. Ne u shtangëm".
Saraiva u zhvendos nga Portugalia në Mbretërinë e Bashkuar me të atin kur ishte 4 vjeç. Kur nëna e tij erdhi në Mbretërinë e Bashkuar 4 vjet më vonë, ai e ndante kohën mes babait të tij, i cili jetonte në periferi të Reading, Berkshire, dhe nënës së tij që u vendos në Lewisham, në juglindje të Londrës.
Fotografitë e Saraivës në rininë e tij e tregojnë të veshur me kostum dhe kravatë, me sa duket një model i respekuar. Një burim familjar e përshkroi atë si “të turpshëm”. Ai tregon: “Ai është shumë i qetë dhe i heshtur. Ai është miqësor, por nuk e përdor veten për të bërë miq, njerëzit duhet të vijnë tek ai së pari. Një tjetër e përshkroi atë si “të zgjuar dhe të qeshur”.
Ai u rrit si Dëshmitar i Jehovait. I duhej të shkonte edhe në takime. Ai nuk dilte në rrugë kur ishte fëmijë i vogël, pasi nëna e tij nuk e lejonte këtë të ndodhte. Saraiva i tha Daily Mail se kishte pasur një “rritje normale” dhe se ajo përbëhej kryesisht nga loja e futbollit dhe ndjekja e shkollës.
Në adoleshencën e tij të vonë, ai e surprizoi nënën e tij duke shkuar të jetonte gjatë gjithë kohës me të atin dhe njerkën në Reading, ku ai ndoqi kolegjin dhe punoi në një magazinë të Tesco.
Ishte gjithashtu vendi ku jeta e tij mori një kthesë të errët. Në moshën 17-vjeçare, ai dhe një bashkëpunëtor i tij u kapën duke shitur kokainë dhe heroinë me një vlerë rruge prej më shumë se 600 paundësh në Wokingham aty pranë. Ai mori një dënim me kusht në Gjykatën e Reading në vitin 2013 dhe më pas u kthye për të jetuar me nënën e tij.
Në fillim gjithçka shkoi mirë, dhe ai ndoqi kurse ndërtimi dhe elektricisti dhe filloi një praktikë pune. Por ai u rikthye shumë shpejt në telashe pasi goditi me thikë një 17-vjeçar gjatë një sherri. Familja e tij tregon se ai u burgos për disa vjet, pasi u dënua për plagosje me dashje, dhe ata besojnë se gjatë kohës që ishte pas hekurave ai pati kontaktin e parë me botën e krimit shqiptar.
Një burim pranë familjes tregon: “Ne me të vërtetë mendojmë se ishte burgu. Ne nuk dinim që ai kishte miq shqiptarë. Miqtë e tij ishin anglezë."
Sipas të afërmve, pavarësisht se jetoi pothuajse gjithë jetën e tij në Mbretërinë e Bashkuar, pas dënimit ai u deportua në Portugali - ku ai e kupton, por nuk e flet gjuhën - sepse prindërit e tij nuk kishin aplikuar kurrë që ai të merrte shtetësinë britanike.
Pavarësisht kësaj, duket se ai arriti të kthehej në Mbretërinë e Bashkuar dhe fluturoi nga Londra për në Tiranë, ku mbërriti në Ditën e Shën Valentinit 2023, dy muaj para vrasjes.
I pyetur nga gazeta “Mail”, Saraiva nuk dha detaje rreth rrugës së tij, duke thënë vetëm: “Si arrita këtu, apo çfarë jo, nuk mbaj mend.”
Kamerat e sigurisë tregojnë se ai u prit në aeroportin e Tiranës nga Edmond Haxhia, i dyshuari si truri i komplotit për të vrarë Nikulajn. Ai është kushëriri i parë i familjes Lekstakaj, e cila është e përfshirë në një gjakmarrje të gjatë me familjen Nikulaj, thanë prokurorët në gjykatë.
[caption id="" align="alignnone" width="634"]
Ardian Nikulaj[/caption]
Haxhia, i cili është me origjinë nga Shqipëria, por ishte zhvendosur në Birmingham, ishte kthyer vetë në Shqipëri në nëntor 2022 për t'u fejuar. Në intervistat në polici, Saraiva pranoi se e njihte Haxhian, duke pranuar se “mund të ketë udhëtuar me Edmondin”.
Haxhia dhe britanikët e tjerë të akuzuar në këtë rast u arrestuan më vonë nga lëshimi i një urdhër-arresti shqiptar në Mbretërinë e Bashkuar dhe aktualisht janë në një betejë ligjore kundër ekstradimit.
Duke folur për Daily Mail, ai konfirmoi se njihte një nga të bashkëpandehurit e tij, duke shpjeguar: “Ai është miku im. Ai ishte këtu.” Saraiva mohoi të njihte ndonjë nga britanikët e tjerë të arrestuar për këtë çështje.
Savaira e kaloi kohën para vrasjes duke qëndruar në një shtëpi në pronësi të Haxhisë në Kakariq, një fshat i vogël disa kilometra jashtë Shëngjinit.
Vendasit, të cilët ishin kuriozë për qëndrimin e tij të zgjatur, treguan se ai u kishte thënë se planifikonte të “martohej me një shqiptare” dhe filloi të mësonte gjuhën.
Saraiva këmbënguli për Daily Mail se ishte me “pushime”. Ai tha: “Shqipëria është një vend i bukur. Takova shumë njerëz të ngrohtë. Sigurisht që menjëherë ata mundën të shihnin se nuk jam shqiptar. Kudo që shkoja, njerëzit më pyesnin nëse jam futbollist, çfarë bëj? Është një vend argëtues. Është një vend i bukur”.
Realiteti ishte shumë më i zymtë.
Një muaj pas mbërritjes së tij, ai dhe Haxhia blenë një motoçikletë në kryeqytetin Tiranë duke përdorur kartën e identitetit të të fejuarës së atëhershme të Haxhisë për të bërë blerjen. Sipas ish-të fejuarës së Haxhisë – e cila dha dëshmi për prokurorinë – Saraiva e çoi atë nga Tirana në fshatin Kakariq.
Disa herë para vrasjes, ai përdori biçikletën për të udhëtuar drejt Shëngjinit për të kryer operacione vëzhgimi në hotel. Kamerat e sigurisë e fiksuan atë duke qëndruar i fshehur në shkallët e një apartamenti, shumë afër hotelit dhe barit “Coral” të Nikulajt, për 8 orë rresht.
Dëshmitarët që jetonin në zonë vunë në dukje se ai pinte duhan shpesh, por gjithmonë kujdesej t’i fuste bishtat e cigareve në xhep, me sa duket për të mos lënë gjurmë ADN-je.
Një vajzë e re që jetonte në kompleks raportoi më vonë se kishte parë një “burrë të çuditshëm me mjekër që qëndronte gjithë kohës” dhe vizatoi një figurë të tij ku tregonte të veshur me të njëjtën maskë të shpërndarësit që ai mbante veshur ditën e vrasjes.
Ndërkohë, Nikulaj dhe familja e tij po mirëprisnin një grup britanikësh, të cilët besonin se ishin ndër vizitorët e parë të hotelit të sapohapur.
Ata dyshohet se përfshijnë Harriet Bridgeman, për të cilën gruaja e Nikulajt i tha më vonë Daily Mail se “vazhdonte të përpiqej të kishte kontakt me sy me Ardianin”. Thuhet se bashkëshorti i saj e ka ndihmuar të marrë me qira një makinë dhe, të nesërmen, kur karta e saj nuk funksionoi në restorant, i ka paguar ushqimin.
[caption id="" align="alignnone" width="634"]
Harriet Bridgeman[/caption]
Disa ditë pasi ajo u largua, një burrë tjetër britanik i quajtur Harry Simpson thuhet se ka mbërritur në zonë, këtë herë duke u sistemuar në një hotel aty pranë.
Ai udhëtonte vetëm dhe luante bilardo në kopshtin e hotelit “Coral” dhe u miqësua me djalin e familjes, Luisin, atëherë 13-vjeçar. Në barin e hotelit ai pinte rregullisht birra me shishe, të cilën e merrte gjithmonë me vete, tha familja.
Në një rast tjetër, pasi mbaroi një picë në restorant, ai mori tabakanë dhe u përpoq ta vendoste pas një perdeje në restorantin ku punonin stafi dhe familja, pavarësisht se familja i tha se do të merreshin ata me këtë çështje. Në këtë kohë, djali i tyre ishte shqetësuar për të, tha gruaja e Nikulajt.
Ajo rrëfeu: “Shkova te Ardiani dhe i thashë që Luisi ka dyshime për këtë burrë. Ardiani tha: “Mos u shqetëso bir, ai është thjesht një turist, ti nuk ketë shqetësohesh për të”.
Më 19 prill 2023, ditën e vrasjes, familja piu kafenë e mëngjesit së bashku duke qeshur dhe duke bërë shaka në atë që gruaja e tij e quajti një “atmosferë e adhurueshme”. Pa dijeninë e tyre, pikërisht në atë moment Saraiva ishte duke shkuar për të shkatërruar familjen e lumtur.
Një punëtor në një pikë karburanti aty pranë e përshkroi atë duke mbushur motorin e tij dhe duke folur në një shqipe të çalë. Ai mbante veshur një helmetë, jelek fluoreshent, maskë dhe doreza, të cilat fshihnin tatuazhe dalluese në duar. Pak më vonë, ai parkoi në vendin e tij të zakonshëm dhe qëndroi aty për 2 orë.
Prokurorët pretendojnë se gjatë asaj kohe, Simpson është parë vazhdimisht duke iu afruar dhe duke dalë nga verandën e barit të hotelit “Coral”. Në orën 13:17, Simpson u pa duke folur në telefon teksa pinte një birrë. 5 minuta më vonë Saraiva hyri dhe qëlloi 6 plumba që prekën Nikulajn në kokë, trup dhe krahë.
Pamjet e tmerrshme të kamerave të sigurisë tregojnë Saraivën duke ia drejtuar armën stafit të tmerruar të hotelit ndërsa ai largohet. Pamjet filmike e tregojnë gjithashtu atë duke vrapuar nëpër rrugë, përpara se të hipë në motoçikletën e tij dhe të largohet me shpejtësi. Motoçikleta u gjet më vonë e hedhur në një lumë pranë tokës që i përkiste Haxhias.
Saraiva u largua nga Shqipëria 8 orë pas vrasjes duke kaluar kufirin tokësor për në Greqi në këmbë.
Një kamera sigurie kapi Simpsonin duke dalë nga hoteli menjëherë pas të shtënave, duke marrë birrën me vete dhe duke u larguar me një vrapim të lehtë nga kopshti i hotelit drejt shëtitores.
Simpson dhe Haxhia u kthyen të dy në Mbretërinë e Bashkuar pas vrasjes, por Saraiva vazhdoi udhëtimin nga Greqia në Marok, ku u gjurmua nga policia shqiptare dhe u ekstradua në fund të dhjetorit 2023.
Ai u mbajt atje për 8 muaj, ndërsa autoritetet shqiptare kërkuan ekstradimin. Kjo ishte hera e fundit që ai foli familjen e tij të ngushtë, të cilët mbetën të tronditur nga lajmi.
“Herën e fundit që kishim dijeni për të ai ishte në Portugali, në vitin 2023 dhe që po punonte në ndërtim”, tha një burim pranë familjes. “Gjëja tjetër që mësuam ishte në burg në Marok. Ne u tronditëm. Nuk e dinim fare që ai kishte shkuar në Shqipëri".
Ata u tmerruan kur panë pamjet e sulmit.
“E kërkuam në Google dhe e pamë. U tronditëm shumë nga e gjithë situata. Nuk mund ta dallonim [nëse ishte Rubeni]”.
Që nga ekstradimi në Shqipëri, ai është mbajtur në izolim në paraburgimin 302 Jordan Misja në Tiranë.
I pyetur nga gazeta “Daily Mail” për trajtimin e tij, ai u ankua: “Kam qenë këtu më shumë se 2 vjet dhe në izolim për gjithë këtë kohë. Të çmend, vëlla. Kam qenë i mbyllur 23 orë në ditë. Kam 15 minuta jashtë. Jam mbajtur në siguri maksimale dhe në izolim. Nuk më trajtojnë si të gjithë të tjerët. Gjërat themelore që shoh se i kanë të tjerët, unë nuk i kuptoj."
I pyetur nëse ka ndonjë kontakt me familjen e tij, Saraiva u përgjigj: “Kurrë”. Ai shtoi: “Në situatën time, kush do të dëshirojë të rrezikojë të fluturojë për në Shqipëri për të ardhur të më takojë?”
Burimi pranë familjes tha se ai u kishte thënë atyre nga Maroku të mos e vizitonin sepse kishte frikë se dikush do të donte “hakmarrje” dhe ai mund të bëhej pjesë e gjakmarrjes.
Megjithatë, burimet i kanë thënë gazetës Mail se ai ka pasur një vizitë gjatë kohës së tij në paraburgim, një grua nga Mbretëria e Bashkuar që mendohet të jetë e dashura e tij.
Në gjyqin e tij, prokurorët thanë se përveç pamjeve të tij me Haxhian para vrasjes, ADN-ja e tij u gjet në një hixhab të hedhur në bagazhin e makinës me qira të përdorur nga Haxhia. Prokurorët dyshojnë se kjo mund të jetë planifikuar të përdoret si një maskim i mundshëm.
Hetuesit zbuluan gjithashtu se profili i ADN-së së Saraivës përputhej me çamçakëzin e zbuluar në shtëpinë e Haxhias. ADN-ja e tij u gjet gjithashtu në dhomën e hotelit ku qëndroi Simpson.
Kujtim Cakrani, avokati i Saraivës, i tha gjykatës se në vendngjarje nuk u gjetën gjurmë gishtash apo ADN që ta lidhnin atë me krimin, vetëm vende dytësore, dhe se mund të ketë qenë dikush tjetër i përfshirë në gjakmarrje që kreu vrasjen.
Por në Gjykatën e Lezhës në veri të Shqipërisë, gjykatësi Lirim Bulica e shpalli Saraivën fajtor dhe urdhëroi dënimin e tij me burgim të përjetshëm të vuajtur në një burg të sigurisë së lartë në Shqipëri. Kjo do të thotë se pritet që ai ta kalojë pjesën tjetër të jetës së tij i mbyllur me bosët më famëkeqë të krimit të organizuar shqiptar.
Saraiva, i cili ishte e shoqëruar nga roje nga tre në në bankën e të akuzuarve, tundi kokën kur u shpall vendimi dhe u duk sikur sulmoi xhamin përpara se të çohej me forcë në furgonin e policisë që po priste.
Në Mbretërinë e Bashkuar, Bridgeman, Simpson, Haxhia dhe të dyshuarit e tjerë, të cilët u arrestuan pas kthimit të tyre në shtëpi, janë në një betejë të gjatë ligjore për të shmangur deportimin në Shqipëri ku gjithashtu do të përballen me gjyqin. Të gjithë mohojnë çdo shkelje.
Ndërkohë, gjakmarrja që shkaktoi masakrën vazhdon. Që nga vrasja e Nikulajt, ka pasur dy vrasje të tjera, një nga secila familje, duke e çuar numrin e viktimave në 9.
Të afërmit e Nikulajt kanë frikë se do të ndodhë më keq, pasi vëllai i tij u paralajmërua se për kokën e tij është vënë një shpërblim prej 1.7 milionë paundësh, ndërsa armiqtë në Mbretërinë e Bashkuar po kërkojnë në të gjithë globin një tjetër vrasës me pagesë.
Një nga vajzat e reja të Nikulajt i tha gazetës Daily Mail se ajo dhe motra e saj kanë frikë se nëse do të kenë fëmijë, një ditë mund të bëhen viktima të armiqësisë.
“Ne vazhdojmë të jetojmë me frikë dhe rrezik. Është një histori që nuk mbaron kurrë” – tha ajo. ©Përshtati në shqip LAPSI.al
