Pse Amir Rrahmani nuk u përjashtua për faull si lojtar i fundit ndaj Wesley të Romës? Sipas rregullores, vendimi i arbitrit Colombo është i saktë: quhet DOGSO i depenalizuar dhe mbrojtësi i Napolit “shpëtoi” nga kartoni i kuq sepse prekja që rrëzoi kundërshtarin nuk u gjykua e qëllimshme (edhe përmes kontrollit të VAR-it), dhe episodi ndodhi brenda zonës së rreptësisë së kaltërve.
Në thelb, duke parë dinamikën e aksionit, nëse ai e përplasi kundërshtarin, kjo ndodhi sepse kishte pësuar një dëmtim muskulor që e ç’ekuilibroi deri sa i humbi kontrollin e trupit. Ishte një faull “i ndershëm”, jo i qëllimshëm. Dhe edhe kjo duket se bëri gjithë diferencën në vlerësimin e zyrtarëve të ndeshjes. Të paktën ky ishte shpjegimi i konfirmuar drejtpërdrejt në TV nga ish-arbitri Luca Marelli, i cili që gjatë ndeshjes ishte shprehur qartë (“pakujdesi dhe DOGSO i depenalizuar, i saktë penalltia dhe i saktë kartoni i verdhë për Rrahmanin”) dhe më pas e përsëriti shpjegimin pas ndeshjes.
“Penalltia është e qartë, bëhet fjalë për një prekje në thembrën e Wesley që më pas do të detyrohet të dalë për dëmtim. Të sqarojmë çështjen e kartonit të verdhë apo të kuq: sa i përket DOGSO-s jo të depenalizuar, tashmë linja ndërkombëtare është që një lojtar të përjashtohet vetëm nëse shpërfill topin. Përndryshe, nëse topi është pranë, gjithmonë depenalizohet. Nuk bëhet fjalë për një prekje të qëllimshme: është një pakujdesi për t’u ndëshkuar, por kartoni i kuq do të kishte qenë i tepruar. Jashtë zone nuk ka depenalizim, do të ishte goditje dënimi dhe i kuq. Me këtë linjë është dashur të shmanget dënimi i trefishtë: i kuq, penallti dhe pezullim për ndeshjen pasuese”.
Çfarë është DOGSO i zhvlerësuar në episodin Rrahmani-Wesley
DOGSO është akronimi i Denying an Obvious Goal-Scoring Opportunity, term që tregon një shkelje të caktuar loje: pra, i mohohet një kundërshtari, duke bërë faull, një rast i qartë për gol. Janë katër parametrat që merren parasysh:
drejtimi i aksionit (nëse lojtari shkon drejt portës kundërshtare);probabiliteti për të ruajtur kontrollin e topit (duhet ta ketë në zotërim, të
mund ta arrijë dhe ta kontrollojë lehtësisht);
numri i kundërshtarëve që mund të ndërhyjnë (duhet të jetë një ose asnjë mes lojtarit dhe portës, përveç atij që bën faullin);
zona e fushës ku ndodh kontakti (sa më afër portës të jetë faulli, aq më e dukshme është mundësia).
Kur plotësohen të gjitha këto kushte, ai që bën faull duhet të përjashtohet (dhe VAR-i mund të ndërhyjë për të korrigjuar gabime të mundshme të arbitrit). Në një rast – dhe është pikërisht ai i Rrahmani-Wesley – ngjyra e kartonit mund të jetë e verdhë (paralajmërim) dhe jo e kuqe: pra, nëse faulli kryhet në zonë dhe shkakton penallti. Në këtë rast, megjithatë, është thelbësore që tentativa e mbrojtësit të njihet “pa qëllim të keq”: ai kryen shkelje në mënyrë aksidentale sepse po përpiqet të rikuperojë topin dhe do të kishte mundësi ta bënte, dhe për këtë ndëshkohet vetëm me karton të verdhë. Kjo situatë quhet DOGSO i depenalizuar, i futur për të shmangur në këto kushte një ndëshkim të trefishtë tepër penalizues për skuadrën (penallti, përjashtim dhe pezullim i lojtarit).
