Mbrëmja e fundit e Champions League na dhuroi spektaklin e premtuar me 18 ndeshje njëkohësisht, 61 gola të shënuar dhe renditje në ndryshim të vazhdueshëm. Por nëse ka diçka që bie vërtet në sy janë pesë skuadrat e Premier League të kualifikuara në 1/8-at e finales: Arsenal, Liverpool, Tottenham, Chelsea dhe Manchester City janë të gjitha në tetëshen e parë, ndërsa Newcastle me 14 pikë ende shpreson t’u bashkohet pas play-off-it. Është një dominim pothuajse i sikletshëm në një format të zgjeruar me 36 klube, që synonte t’u jepte hapësirë realiteteve të ndryshme, por që në fakt më shumë se kurrë është kthyer në parkun e ri të lojërave të skuadrave angleze.
Me to janë Bayern Munich, Barcelona dhe Sporting, tre përjashtimet (sidomos portugezët) që japin një grimë larmie. Por nuk mjafton për t’u përballur me një ligë të vetme, më të fuqishmen në botë, që çon përpara edhe skuadra që në kampionat vuajnë më shumë. Është padyshim çështje fuqie ekonomike që nuk krahasohet me asgjë në Europë, por nuk reduktohet gjithçka te paratë, sepse fusha ka nxjerrë në pah detaje krejt të tjera.
Fuqia ekonomike e Premier League
Faktori i parë nuk mund të jetë tjetër veçse fuqia dërrmuese ekonomike e skuadrave angleze që në merkato bëjnë përgjithësisht gjithçka që duan. Ka kufizime nga Fair Play Financiar i brendshëm, që i detyron të bëjnë shumë operacione në dalje, por të ardhurat janë aq të larta sa marzhi lejon gjithsesi shpenzime marramendëse për të ndërtuar skuadrat. Në vitin e fundit Premier League ka regjistruar transferta për mbi 3.9 miliardë euro, një shifër që tejkalon së bashku Bundesligën, Serie A, La Liga dhe Ligue 1: është e vështirë të konkurrosh me anglezet që ndërkohë formësojnë skuadra të frikshme dhe lënë në stol lojtarë që në çdo skuadër tjetër të Champions do të ishin titullarë.
Avantazhi financiar është i pamohueshëm, por ka një e dhënë interesante nga analizat: gjashtë skuadra angleze janë në top 10 të Deloitte Money League, klasifikimi që mat të ardhurat e sezonit të kaluar, por asnjë prej tyre nuk është në katër vendet e para (hera e parë në 29 vite që hartohet raporti). Në vendin e pestë është Liverpool me 836 milionë euro dhe më pas të tjerat, të penalizuara nga marrëveshje tregtare më pak të favorshme krahasuar me klube si Real Madrid dhe Barcelona dhe nga eliminime të hershme europiane që kanë ndikuar shumë.
Faktori i dominimit fizik
Paratë bëjnë një pjesë të madhe të suksesit, por qartësisht nuk janë gjithçka. Në përballje me skuadrat më të mira të Europës, ato të Premier League kanë pasur një avantazh të konsiderueshëm: futbolli i propozuar nga anglezet është fizik dhe i detyron lojtarët të përshtaten me një lojë që diku tjetër nuk ekziston. Kampionati i përgatit skuadrat për Champions, ku ka kundërshtarë më të hapur, të prirur për lojë më të bukur dhe më të disiplinuar në kurriz të fizikut, terren ideal për ata që nuk tërhiqen nga duelet.
Tendenca e fundit që vjen nga Premier League është fokusimi maksimal te goditjet standarde: Arsenali është shembulli perfekt me këndoret e tij, ku shpesh të gjithë lojtarët pushtojnë zonën dhe shtyhen për të fituar epërsinë, një strategji taktike nga e cila përfiton në çdo dalje.
Lexo më tej: Verdiktet e Champions: Arsenal i pari me rekord, Real, Inter, PSG e Juve në playoff
Kjo u pa qartë edhe në ndeshjen e San Siros ndaj Interit, që vuajti shumë strategjinë e Artetës, tashmë shumë e përhapur në Angli, ku kjo mënyrë për të shënuar është kthyer në një trend të vërtetë. Skuadrat europiane vuajnë ritmin intensiv të anglezeve dhe krahasimi natyrshëm shkon te Serie A e viteve ’90, ku ndodhte diçka e ngjashme për fuqinë e ligës dhe dominimin në fushë. Kështu shpjegohet se si Tottenham, një zhgënjim i vërtetë në vendin e vet me vendin e katërmbëdhjetë në kampionat që mund t’i kushtojë pankinën Frankut dhe me 13 lojtarë të dëmtuar, arriti të mposhtë Borussia Dortmundin, që përfaqëson skuadrën e dytë më të mirë të Gjermanisë këtë sezon.
Por edhe përballë gjithë kësaj ka një kundër. Nëse Premier League përgatit skuadrat për dominim në Europë, pse në vitet e fundit vetëm tre skuadra angleze kanë arritur ta fitojnë Champions League? Është ana tjetër e medaljes, problemi që për momentin nuk duket se ka zgjidhje të madhe: superioritetit aktual fizik i korrespondon një rënie e ndjeshme në pranverë për shkak të lodhjes së akumuluar, që shpesh sjell eliminime të parakohshme. Loja angleze ndihet me kalimin e kohës, sidomos në përballje me skuadra europiane më të freskëta, dhe nuk mjaftojnë stolat e gjatë dhe rotacionet për të mbajtur ritmin e për ta bërë klubet më pak të cenueshme, një tendencë që në Angli do të donin ta përmbysnin për të eliminuar thembrën e fundit të Akilit.
