Daniele De Rossi debutoi si trajner i ri i Genoas, edhe pse nuk mundi të ishte në pankinë për të ndjekur siç do të kishte dashur lojtarët e tij të rinj, në ndeshjen e pasdites së së dielës kundër Fiorentinës. Një debutim gjithsesi pozitiv, me kuqeblutë që barazuan përpara tifozëve të tyre me një 2-2 spektakolar. Më pas, konferenca klasike për shtyp pas ndeshjes u ndërpre nga një skenë e papritur: Edin Dzeko ndërhyn drejtpërdrejt dhe shkon ta puthë De Rossin, i cili mbetet dukshëm i hutuar dhe i emocionuar: “Jemi me të vërtetë miq vëllazërorë… po ç’po thosha?”
De Rossi në konferencën, Dzeko ndërhyn: “Të jap një puthje”
Një moment i veçantë që përmbledh në pak sekonda thelbin e një miqësie që shkon përtej futbollit, ngjyrave që mbahen veshur apo zgjedhjeve të jetës. Ndërsa Daniele De Rossi po përgatitej të komentonte si trajner i ri ndeshjen e tij të parë zyrtare në stolin e Genoas, fjalët e tij papritur ndërpriten nga një skenë e paparashikuar: pa asnjë paralajmërim, jashtë çdo protokolli, hyn Edin Dzeko, i cili i afrohet ish-shokut të skuadrës nga koha te Roma dhe e puth në faqe: “Më falni, djem” – thotë me nxitim sulmuesi që sot luan te Fiorentina – “të jap një puthje, paç fat, eh?”
De Rossi në siklet: “Jemi miq vëllazërorë… ç’po thosha?”
Një skenë që e befasoi para së gjithash vetë teknikun De Rossi, i cili mbeti në siklet nga gjesti i shokut dhe mikut, aq sa humbi çdo fill logjik të fjalimit që po përgatiste për gazetarët e interesuar për përshtypjet e tij të para si trajner i Genoas: “Flasim më vonë, flasim më vonë” – i përgjigjet boshnjakut Dzeko, dukshëm i turpëruar.
Lexo më tej: Džeko nuk njihet pas dëmtimit tronditës në fytyrë: hunda e tij krejtësisht e enjtur
Pastaj shton me një buzëqeshje në mikrofon: “Isha i sigurt që do të më shënonte gol kur hyri ky… djali i tij quhet Dani, jemi miq vëllazërorë, thashë me vete: ky do të më shënojë patjetër”. Dhe në fund, duke qeshur: “…më falni… nuk mbaj mend më, çfarë po thosha?”.
De Rossi i kënaqur me shpirtin luftarak të Genoas
Ajo që po thoshte De Rossi para ndërhyrjes simpatike të Dzekos, ishte shpirtluftarakja që kishte parë te lojtarët e tij të rinj dhe që e kishte pëlqyer shumë: “Për mua, kur një skuadër është në vështirësi, niset nga lufta, niset nga zemra. U kërkova djemve të bënin një ndeshje të tillë, nuk u mundova të bëja fenomenin. Duhet punuar shumë, kemi zemrën për ta bërë. Fiorentina është shumë e fortë dhe skuadra u impenjua shumë. Na pret një punë e madhe, por djemtë kanë zemër".
