Ndonëse historia e republikës sonë nuk ka asnjë precedent të shkarkimit të një presidenti, nga opozita më e vogël në numra që ka ekzistuar ndonjëherë ka nisur sot një procedurë për ta bërë këtë kundër Bajram Begajt, me pretendimin se ai ka shkelur kushtetutën. Le ta themi që në fillim: ky hap nuk ka asnjë shans për sukses. PD nuk i ka as votat, as garancinë e institucioneve "të pavarura" për t'ia dalë mbanë.
Por paradoksi i fillimit të një nisme për të cilën e ke të sigurtë dështimin, ka gjithsesi një shpjegim. Më tepër sesa për ta spastruar ajo duket sikur tenton për ta diskredituar, kryetarin më kukull që shteti shqiptar ka pasur gjatë ketyre dekadave. Kjo vërehet qartë në dokumentin që kanë paraqitur deputetët e opozitës.
Kërkesa për shkarkimin e Begajt/ 7 shkeljet që denoncon PD
Duke hequr mënjanë disa pika që nxjerin në dritë një president banal, si ato për dekretimin e Diellës apo ato për konflikt interesi financiar, mjafton të ndalemi tek dy çështje që kanë të bëjnë me aktualitetin e ditëve të fundit.
Bajram Begaj shkeli hapur kushtetutën duke shpallur një datë zgjedhjesh të parakohshme për Tiranën, ndonëse ligji themeltar i shtetit e kishte të shkruar, e zeza mbi të bardhë, se kur i prekuri, në këtë rast Erion Veliaj, bën ankimim, procesi ngrin automatikisht (e plotë tek linku poshtë).
Tirana në votime më 9 nëntor / Pirueta e Begajt shuan shpresat e Veliajt
Në fakt, kështu ndodhi dhe dekreti i tij u hodh në koshin e plehrave. Përunjësia e tij, për t'u zhgërryer përballë pushtetit të Edi Ramës, jo për faktin nëse duheshnin shpallur apo jo zgjedhje, por thjeshtë për t'i realizuar ato fiks kur donte kryeministri, la mbi imazhin e tij një njollë të pashlyeshme. Bajram Begaj u shndërrua vetë në një interpretues të ligjit, predikoi se çështja i përkiste gjykatës administrative duke e shpërfillur kështu atë kushtetuese.
Por interesantja nuk qëndron në këtë pikë. Ajo gjendet në argumentin e dytë që kanë evidentuar deputetët opozitarë. Nëse për rastin Veliaj, kreu i shtetit e injoroi Gjykatën Kushtetuese, kur erdhi puna për të kërkuar ndërprerjen e mandatit të një anëtareje të saj, ai vendosi t'i drejtohet asaj, i pambështetur në asnjë ligj. Ai prodhoi një dokument ku kërkohej interpretimi për të larguar nga gjykata Sonila Bejten, gjë që do të shqyrtohet këtë të enjte. Ndonëse alibia e gjetur, gjoja për të interpretuar mekanizmin e ripërtëritjes së kësaj gjykate është quajtur e pakuptimtë nga Komisioni Venecias, madje është parë si shqetësim për pasigurinë ligjore ku i ka futur gjykatësit kushtetues nga Raport Progresi i Bashkimit Evropian, dëmi tashmë është bërë dhe procesi ka filluar (e plotë tek linku poshtë).
Puç në majën e drejtësisë/ Ç’po ndodh në kushtetuese?
Të dyja këto ngjarje që gjenden në krye të listës me shkelje të hartuar nga opozita, nuk i bashkon vetëm lehtësia me të cilën Bajram Begaj e shmang Gjykatën Kushtetuese atëherë kur ligji e detyron t'i referohet asaj dhe e vë atë në punë, atëherë kur s’ia kërkon askush, pa përfillur një dekret të paraardhësit të tij. Me shumë se raporti që ka presidenti me ligjin këto dy episode flasin për karakterin e tij prej lakeu tipik.
Në rastin e parë, ai nuk kishte në dorë kyçin për t'i zhvilluar apo për të mos i bërë zgjedhjet në Tiranë. Ato s'do të shmageshin gjithsesi. Atij iu këkua të shkelte mbi veten dhe kushtetutën thjesht për një datë. Për asgjë më tepër se plotësimin e një teke kalendari. Edhe në rastin e ndërprerjes së mandatit të një gjykatësi kushtetues, roli i tij s’ka ndonjë peshë kushedi se çfarë. Kjo gjykatë në të gjitha vendimet e saj të mëdha i ka shërbyer qeverisë. Loja për të mos pasur nëpër këmbë ndokënd që voton në pakicë është thjeshtë një lëvizje meskine e njerëzve që duan të rrisin peshën dhe të ruajnë influencat e tyre brenda një sistemi që në fund punon për Edi Ramën. Pra, duke u përfshirë në këto kulisa, falë dhe këshilltarëve të vet që e kanë kuptuar se ai përtyp çfarëdo tagjie që t'i japësh, Bajram Begaj bëri thjeshtë rolin e shërbëtorit të shërbëtorit. Në rastin e Erion Veliajt u përdor vetëm për një datë, në rastin e Sonila Bejtes thjesht si vegël në rivalitet brrylash mes gjyqtarësh.
Të gjitha rastet kur presidenti Begaj është sjellë si shërbëtor i Ramës
Po, po, kaq meskin dhe banal e nxjerrin kreun e shtetit këto episode. Si një njeri që kur të ikë, historia do ta kujtojë më shumë për batutat me sheqerin dhe rolin e lypsarit para Erdoganit, sesa si garant të unitetit të kombit dhe kushtetutës. Prandaj dhe procedura që ka nisur opozita e ka një vlerë, sepse qoftë edhe duke mos qenë në gjendje ta shkarkojë, ajo ka në dorë ta qesharakëzojë.
©Lapsi.al
