Zinedine Zidane nuk harron: në aventurën e tij të gjatë dhe të jashtëzakonshme sportive, ai ka luajtur me dhe kundër shumë kampionëve të një vlere absolute. Por ka një të veçantë që ka mbetur e pashlyeshme në kujtesën e yllit francez: Ronaldo, Fenomeni, me të cilin ndau përvojën në Real Madrid. Një periudhë që i bëri “Zizou” të kuptonte se ishte përballë një kampioni të vërtetë absolut: “Më i forti nga të gjithë. Ju shikonit vetëm ndeshjet, të dielave. Unë në stërvitje e kam parë të bëjë gjëra të pabesueshme.”
Zinedine Zidane luajti në Real Madrid midis viteve 2001 dhe 2006, menjëherë pas periudhës te Juventusi, duke mbyllur në Spanjë karrierën e tij. Ai fitoi gjithçka me fanellën e bardhë — nga La Liga te Champions League dhe Kupa Ndërkontinentale. Në të njëjtën kohë, rrugët e tij u kryqëzuan me ato të Ronaldos, Fenomenit, i cili veshi ngjyrat madrilene pothuajse në të njëjtën periudhë, midis 2002 dhe 2007, menjëherë pas aventurës me Interin, ku të dy ishin takuar më parë në Serie A si kundërshtarë.
“Cristiano është i padiskutueshëm, por më i forti është një tjetër Ronaldo: Fenomeni”
“Nëse mendoj për më të fortin me të cilin kam luajtur, them Ronaldo. Jo Cristiano, që gjithsesi është i madh, për atë që ka bërë dhe po bën është i padiskutueshëm,” — sqaroi Zidane, duke bërë dallimin mes CR7, të cilin ai pati fatin ta stërviste (gjithashtu te Real Madrid), dhe R9, Fenomenit brazilian: “Por sipas mendimit tim, më i forti ka qenë Ronnie” — shpjegoi menjëherë nga skena e Festival dello Sport Zinedine Zidane.
Zidane: “Ato që bënte në stërvitje, ishin thjesht të pabesueshme”
“Le të lëmë mënjanë atë që shihnin të gjithë, në fushë, të dielave… ishte në stërvitje që ajo që bënte ishte thjesht e pabesueshme. Sepse në ato momente mund të shprehej lirshëm; aty ishin momentet e vërteta të futbollit, të lojës së pastër.” Zidane më pas rikthehet me mendje në ato vite kur ndante fanellën e Realit me Ronaldon: “Fenomeni ishte i pabesueshëm. Në stërvitje, në një moment, të thoshte: ‘Ah po, ti do të më nervozosh? Mirë, atëherë tani do të të bëj dy tuba’, dhe, si përherë, më bënte dy tuba. E pabesueshme, e jashtë çdo logjike.”
