Slavia Praga u mposht bindshëm në San Siro nga Interi. Në fund të ndeshjes nuk e braktis menjëherë fushën por bën një gjest që bie në sy: lojtarët afrohen te vija fundore dhe ulen në gjunjë, e bëjnë këtë duke ngritur shikimin dhe duke e drejtuar atë drejt sektorit të tifozëve (rreth tre mijë) që kishin ardhur në Milano për të ndjekur ndeshjen e Kupës.
Pse e bënë? Është një gjest nënshtrimi? Ndoshta kanë dashur të kërkojnë falje dhe të shprehin keqardhje? Ishte vërtet e nevojshme ta bënin, duke marrë parasysh se ky është futboll? Në fund të fundit, asgjë nuk është ende e komprometuar dhe mungojnë ende disa ndeshje për t’u ngjitur në renditje dhe për ta luajtur gjithçka për të kapur të paktën playoff-et. Me shumë gjasa e vërteta qëndron në mes: ata kanë dashur kështu të shprehin hidhërim dhe, njëkohësisht, të falënderojnë mbështetësit për t’i inkurajuar. Do ta bëjnë edhe një herë në këmbë, duke duartrokitur.
Shumë gabime në fushë kondicionuan ndeshjen
Gjërat, megjithatë, shkuan shumë keq: e dinin që transferta në Itali do të ishte e vështirë, por paraqitja u dëmua nga një sërë gabimesh që e bënë detyrën nga të vështirë në të pamundur. Duke filluar nga pakujdesia e pabesueshme e portierit që në pjesën e parë i dhuron një asist Lautaro Martinez duke i “falur” golin e avantazhit.
Pamje çarmatosëse: portieri, Stanek, bëhet protagonist i një prekjeje të shkurtër të pakuptueshme, ia pason topin argjentinasit. Atij i duhet vetëm të marrë “mundimin” ta dërgojë brenda… më e vështira ishte bërë. Rezultati 3-0 në fund të ndeshjes së Champions League është pasqyra besnike e raporteve të forcës në fushë dhe, edhe më shumë, e gabimeve trashanike dhe kufijve të shfaqur nga skuadra mike.
Pas ndalesës në Meazza, Slavia Praga, në pritje të ndeshjeve të tjera në program nesër, mbetet në vendin e 26-të në renditjen e përgjithshme të grupit unik të Champions-it: ka vetëm 1 pikë (frut i barazimit në shtëpi në debutim 2-2 me Bodo Glimt) dhe një diferencë golash -3. Në gjendjen aktuale, do të ishte jashtë edhe nga zona playoff.
