Goleadat janë perfekte për tifozët neutralë: gola këtej, rrjeta andej, arratisje, parakalime dhe kundër-parakalime dhe, nëse vërtet mbrëmja duhet të jetë spektakolare, ndoshta në minutat shtesë rezultati ndryshon sërish me kthesa të papritura. Juventus-Inter 4-3 dhe Juventus-Borussia Dortmund 4-4 kanë qenë të tilla, me 15 gola në 180 minuta plus shtesë dhe, madje, plot tre prej tyre – të gjithë bardhezinj – kanë gëzuar popullin e Allianz Stadium përtej minutës së 90-të. Një fitore dhe një barazim në dy ndeshje të mëdha janë një bilanc i mirë për djemtë e Igor Tudor, por pikët e kapura në fundet e ndeshjeve nuk kanë mjaftuar për të fshehur për tifozët – dhe jo vetëm – disa pasiguri të tepërta nga ana e Michele Di Gregorio, i cili për shtatë herë gjithsej është detyruar ta nxjerrë topin nga fundi i rrjetës.
Episodet
Sigurisht, një gol i pësuar nuk është – pothuajse – kurrë vetëm përgjegjësi e portierit dhe, në fakt, Tudor e di që duhet të rregullojë gjithë fazën mbrojtëse të skuadrës, por si në Serie A ashtu edhe në Champions League ish-lojtari i Monzës është dukur më i befasuar se ç’duhej në disa raste. Po ashtu, shumë lehtë kundërshtarët kanë arritur deri te gjuajtja, shumë lehtë ato përfundime në kuadrat kanë pasur fat: një pritje për ndeshje nuk mjafton për standardet që kërkon historia bardhezi dhe Di Gregorio e di, ai që di të përfitojë si nga komplimentet ashtu edhe nga kritikat konstruktive, të dy përbërës thelbësorë për t’u rritur. Kundër Interit përgjegjësitë nuk kanë qenë të dukshme, por të paktën në dy gola mund të kishte bërë më mirë pavarësisht lirisë së dhënë Hakan Calhanoglu në kufi të zonës dhe mungesës së markimit ndaj Marcus Thuram në goditje këndi.
Kundër Borussia Dortmund ka shkuar padyshim më keq: asgjë për të thënë te goditja e Karim Adeyemi që zhbllokoi rezultatin me një “snajperatë” nën trekëndësh, por më herët kishte rrezikuar tashmë gafën me një dalje “të gëzuar” dhe shtyllën e goditur nga Maximilian Beier. Pastaj, te 1-2 i Felix Nmecha portieri as që u hodh dhe 2-3 ishte padyshim rrëshqitja më e keqe e një mbrëmjeje për t’u harruar: Yan Couto i merr topin Khephren Thuram dhe shigjeton Di Gregorio duke goditur në shtyllën e parë. Aty, thjesht, nuk lejohet, menduan mbi 40 mijë të pranishmit në Allianz Stadium.
Presioni
Në shtëpinë Juventus nuk ka asnjë dëshirë për të rënduar mbi Di Gregorio në një moment delikat, përkundrazi është më logjike të mbrohet një titullar tek i cili besojnë dhe për të cilin sezonin e kaluar u shpenzuan 18 milionë euro mes huazimit me pagesë dhe blerjes së detyrueshme plus 800 mijë euro komisione. Këtyre u shtohen 18 milionë euro bruto rrogë për pesë vite kontratë: gjithsej 36,8 për të blinduar portën. Sigurisht, tani fanella peshon më shumë: pikërisht kur Juventus po rikthen ambiciet që i takojnë me të drejtë për histori dhe ADN, Zonja nuk mund të lejojë të lërë pikë rrugës për pasiguri që nuk duhet të jenë raste të izoluara.
Roli i portierit është delikat dhe shumë i ekspozuar ndaj gabimeve e kritikave, prandaj Michele e di që në momente të tilla duhet të përqendrohet te fusha dhe të rigjejë qetësinë e nevojshme. Gjithçka për t’u kthyer në nivelin Juventus: është e detyrueshme.
