Me emrat që prezantoi për qeverinë e mandatit të katërt, Edi Rama la të paprekur qendrën e gravitetit në këshillin e ministrave që mbetet Belinda Balluku me dy poste kyçe; së pari si zv.kryeministre, një titull i garanton pozicionin e mëkëmbëses së Ramës në mbledhjet e qeverisë dhe së dyti si ministre e Infrastrukturës, një pozicion që vjen në qeveri me një portofol gjigand të projekteve të rrugëve.
Ndryshimi më i prekshëm është largimi i Ulsi Manjës nga pozicioni i Ministrit të Drejtësisë, i cili është lëvizur për t’u parkuar në Komisionin e Ligjeve. Mënjani taktik shënon përgatitjet për një marrëdhënie të re me SPAK. Jo rastësisht largimi i Ulsi Manjës ndodh me fundin e mandatit të Altin Dumanit. Dy juristët nga Dibra, njëri prokuror dhe tjetri në politikë u fotografuan bashkë rreth 4 vite më parë në një takim informal dhe që atëherë mbajtën postet kyçe të drejtësisë, njëri në SPAK tjetri në qeveri. Ulsi Manja u zëvëndësua nga Besfort Lamanllari.
Në disa emërime ministrash, Rama duket se është përpjekur të përafrojë funksionin politik me aftësitë profesionale, si në rastin e emërimit të mjekes Evis Sala në postin e Ministres së Shëndetësisë, apo të Ministrit të Bujqësisë, Andis Salla. E njëjta logjikë duket me ministrat e financave dhe të ekonomisë, përkatësisht Petrit Malaj dhe Delina Ibrahimaj.
Por në disa raste të tjera, lëvizjet duket se janë bërë sa për t'i gjetur punën njeriut. I tillë është rasti i Ministrisë së Brendshme ku emërohet Albana Koçiu, e cila më parë ishte në Ministrinë e Shëndetësisë. Me këtë emërim konfirmohet edhe një herë roli pa peshë politike që Rama preferon të ketë në dikasterin e sigurisë dhe rendit, duke i besuar kryepolicit Ilir Proda pushtetin real në policinë e shtetit dhe ndikimit okult në emërimet brenda saj.
E njëjta logjikë është edhe për zhvendosjen e Mirela Kumbaros në Ministrinë e Arsimit, e cila tek Turizmi është zëvëndësuar me një prej zv.ministrave të saj Sofjan Jaupaj.
Bashkë me Ulsi Manjën largohet nga qeveria Igli Hasani që drejtoi Ministrinë e Jashtme, për t’u zëvëndësuar nga Elisa Spiropali. Prej 13 vitesh në pushtet, Spiropali ka qenë një ndër politikanet më të përkëdhelura të Ramës. Spiropali mund të jetë një nga Ministret e rralla të Punëve të Jashtme që e ka nisur karrierën e saj në Dogana.
I çuditshëm është mënjanimi nga qeveria i Arbian Maznikut, i cili ishte në krye të ekipit të Elbasanit në zgjedhjet e kaluara ku mori një rezultat të mirë, por gjithsesi së fundmi emri i tij ka dalë në dosjet e SPAK në lidhje me menaxhimin e një restoranti në Tiranë.
Në mandatin e katërt, është e tepërt të kërkosh emra me autoritet apo integritet politik në qeverisjen e Partisë Socialiste, pasi sa më shumë që Rama qëndron në pushtet aq më të rrallë janë zërat origjinalë në ekipin e tij.
Por në qeverinë e mandatit të katërt të Edi Ramës mungon edhe një qëllim, një prioritet, një reformë përtej retorikës së integrimit. Si për të mposhtur konsumin e 13 viteve në pushtet, Rama ka "emëruar” ministre Diellën, sekretaria dixhitale e E-Albania por kjo tingëlloi si një përpjekje e lodhur për të impresionuar me Inteligjencën Artificiale, një akt që gjithsesi nuk ka ndezur sa duhet në media./Lapsi.al
Kryeministër, Edi Rama.
Zv/kryeministre, ministre e Infrastrukturës dhe Energjisë, Belinda Balluku
Ministre e Brendshme, Albana Koçiu
Ministre e Jashtme, Elisa Spiropali
Ministër i Financave, Petrit Malaj
Ministër Turizmi, Kulture dhe Sporti, Blendi Gonxhe
Ministër i Mjedisit, Sofjan Jaupaj
Ministre Arsimi, Mirela Kumbaro
Ministër Shëndetësie, Evis Sala
Ministre e Ekonomisë dhe Inovacionit, Delina Brahimi
Ministria e Inteligjencës Artificiale, Djella
Ministri i Drejtësisë, Besfor Llamallari
Ministër i Mbrojtjes, Pirro Vëngu
Ministër i Bujqësisë, Andis Salla
Ministër i Shtetit për Pushtetin vendor, Ervin Demo
Kryenegocatorja Majlinda Dhuka,
Ministre e Antikorrupsionit, Adea Pirdeni
Ministër i Marrëdhënieve me Kuvendin, Toni Gogu
