Kajsiu: Kush i shërben “regjimit” Rama?
Kjo është një e vërtetë e thjeshtë që kolegu Bushati dhe analistët e tjerë të rreshtuar përkrah Berishës e dinë mirë, por nuk e pranojnë për arsye politike dhe jo intelektuale apo morale.
Humbja e thellë elektorale e Berishës nxjerr zbuluar absurditetin e investimit të tyre mediatik për konsolidimin e berishizmit brenda PD-së me pretekstin fantastik se ai është opozita e vërtetë dhe demokratike dhe jo paterica legjitimuese e regjimit Rama, sikurse treguan zgjedhjet e fundit.
Sot ata vazhdojnë me të njëjtën përrallë edhe pse ndershmëria intelektuale nuk toleron mohimin apo injorimin e fakteve, sic janë rënia e thellë elektorale e berishizmit në zgjedhjet e fundit, humbja e thellë në të gjitha njësitë administrative urbane të Tiranës dhe të gjitha sondazhet ku PD-ja dhe Berisha dilnin humbës si në votë edhe në nivel popullariteti. Asnjë nga evidencat e mësipërme të katastrofës elektorale berishiste nuk shpjegohet dot me krimin e organizuar.
E megjithatë i gjithë shpjegimi i kolegut Bushati në lidhje me rezultatin e zgjedhjeve reduktohet tek denoncimi i farsës elektorale që u prodhua nga krimi i organizuar i Ramës. Kështu një e vërtetë e pjesëshme përdoret për të mbuluar të vërtetën e plotë, propaganda politike gllabëron analizën intelektuale.
Sipas kësaj propagande nuk ishte berishizmi, fushata e tij elektorale mjerane dhe listat skandaloze, por Troplinët, Evis Cela dhe Visi Pojës që e përcaktuan rezultatin e zgjedhjeve të fundit. Ndaj doktori duhet të vazhdojë në krye të PD-së deri në zgjedhjet e ardhshme ku do denoncojë farsën elektorale të radhës. Neni Basha ishte për Bashën jo për Berishën. Doktori është mbi normat pasi ai është vetë norma.
Andi Bushati: Si ta zbulosh një kripto Ramist
Për mendimin tim, ky është anormaliteti më i madh me të cilin përballet demokracia jonë sot; shkatërrimi i çdo standarti dhe parimi demokratik si pasojë e transformimit të partive politike në zgjatime të kryetarit. Askund nuk është më tronditës ky fenomen sesa tek Partia Demokratike ku përjetësimi i Berishës ka bllokuar reformimin dhe demokratizimin e saj, duke e reduktuar në autoparlant të interesave të ngushta familjare dhe si pasojë në legjitimuese të pushtetit socialist.
Natyrisht kjo nuk i heq Ramës dhe PS-së përgjegjësinë për mungesën e transparencës në qeverisje, për korrupsionin, për lidhjet me krimin e organizuar dhe për transformimin e Shqipërisë në një republikë kryeministrore ku parlamenti është reduktuar në vulën e kryeministrit. Por askush nuk ka argumentuar se anormaliteti Berisha justifikon anormalitetin Rama. Argumenti im dhe i shumë analistëve të tjerë, është se anormaliteti Berisha legjitimon dhe mban në këmbë anormalitetin Rama.
Fatkeqësisht në gjuhën kopaçe të berishizmit nuk ka vend për nuancat dhe dallimet konceptuale sepse ajo është e ndërtuar për dajak dhe jo analizë. Kështu koncepti “legjitimon” lexohet “justifikon”. Argumenti “berishizmi legjitimon Ramën”, transformohet në “berishizmi justifikon regjimin Rama” për t'u deformuar më pas në “fajin për korrupsionin e Ramës e ka Berisha”.
Në fakt nuk ekziston asnjë kritik i berishizmit, majtas apo djathtas, që ka argumentuar se fajin për korrupsionin dhe autoritarizmin e Ramës e ka Berisha dhe jo Rama, sikurse pretendojnë berishistët. Të vetmit që e kanë artikuluar këtë pseudo- argument janë berishistët, sepse është i vetmi argument me të cilin ata përballen me “sukses” në sferën publike duke u çjerrë se “nuk mund të fajësohet Berisha për gjithçka”. Ama kritika ndaj berishizmit nuk e fajëson atë për deformimet e pushtetit. Ajo thjesht argumenton se berishizmi është i paaftë t'i luftojë këto deformime sepse ofron një standart politik më të ulët se ai i pushtetit. Interpretimi i kësaj kritike si natyralizim i anormalitetit të pushtetit ramist është propagandë politike jo analizë intelektuale.
Të nxjerrësh në pah dhe të argumentosh paaftësinë e berishizmit për të përmbysur jo thjesht Ramën si individ, por fenomenet e korrupsionit, të kapjes së shtetit dhe të autoritarizmit që ka prodhuar qeverisja Rama, nuk do të thotë të mohosh as korrupsionin, as autoritarizmin dhe as lidhjet e pushtetit aktual me krimin, përkundrazi. Problemi është se këto anormalitete janë të pritshme dhe të shpjegueshme, ndonëse jo të justifikueshme, tek një forcë politike që ka dymbëdhjet vite në pushtet. Shembuj të degjenerimit politik dhe korruptiv të një force politike që ka shumë vite në pushtet gjen pafund edhe në vende të zhvilluara demokratike. Ajo që është vështirë të gjesh në historinë e sistemeve demokratike bipolare është përjetësimi i liderit në opozitë dhe jo në pushtet. Që pushteti korrupton dhe korruptohet e kishim të qartë. Ama korruptimi i opozitës është një anomali politike superiore që hedh në erë të gjithë dialektikën demokratike ku reformimi, demokratizimi, pastrimi dhe anti korrupsioni fillon në opozitë dhe mbaron në pushtet dhe jo anasjelltas.
Ndaj farsa më e madhe në skenën tonë politike sot nuk është rezultati i zgjedhjeve të fundit parlamentare, por opozitarizmi berishist që synim kryesor nuk ka ndërtimin e një alternative politike përballë “regjimit” Rama, por trashëgimin e PD-së nga babai tek fëmijët.
Të pretendosh që farsa e opozitarizmit berishist mund të përdoret si platformë politike për t'u bërë moral shqiptarëve mbi domosdoshmërinë e parimeve politike, demokratike dhe intelektuale në sferën publike, është absurde. Kjo është, ndoshta, anomalia e dytë më e madhe e skenës sonë politike “moralizimi berishist”, që denoncon shqiptarët sepse shiten tek Rama kur mund t'i shërbenin familjes Berisha, siç bën PD-ja sot.
Artikull i shkruar enkas për Lapsi.al
