Nga Hugo Bachega, korrespondent në Lindjen e Mesme
Gjatë ditëve të fundit, në Liban kishte një ndjenjë se një pushtim tokësor izraelit në jug të vendit ishte pothuajse i pashmangshëm pasi Izraeli tregoi se fushata e tij kundër Hezbollahut nuk do të ndalej me vrasjen e Hassan Nasrallah, i cili, për tre dekada, ishte fytyra. të grupit.
Tani që kjo është konfirmuar, me atë që ushtria izraelite e përshkruan si një operacion "të kufizuar, të lokalizuar dhe specifik", frika është se ky mund të jetë fillimi i diçkaje më të gjerë.
Historia tregon se është e lehtë për trupat izraelite të hyjnë në Liban, por e vështirë për ta të largohen.
"Vendi është i humbur," më dërgoi një mesazh libanez. Një tjetër shkroi: "Nëse më pyet se çfarë po vjen, përgjigja ime është se do të jetë shumë e gjatë dhe ditë të vështira po vijnë". Një i tretë tha: "Ne vetëm duhet të shpresojmë për më të mirën."
Ekziston një ndjenjë se historia po përsëritet, dhe ka pasiguri për atë që do të ndodhë më pas.
Mbetet e paqartë nëse Hezbollahu ende mund të organizojë ndonjë përgjigje të rëndësishme dhe të koordinuar. Ai vazhdon të lëshojë raketa drejt Izraelit, por jo me të njëjtin intensitet.
Ndërkohë, ky është një vend nën presion, duke luftuar me numrin e madh të viktimave nga sulmet ajrore izraelite dhe një milion njerëz që tashmë janë zhvendosur.
Hezbollahu, një grup mysliman shiit i armatosur dhe financuar nga Irani, konsiderohet një organizatë terroriste nga Britania e Madhe, SHBA dhe të tjerët, por është më shumë se thjesht një milici në Liban. Ajo është gjithashtu një parti politike me përfaqësim në parlament dhe një lëvizje sociale, e rrënjosur në shoqërinë libaneze, me mbështetje të konsiderueshme.
I fuqishëm dhe me ndikim, Hezbollah, që do të thotë Partia e Zotit, shpesh përshkruhet si një shtet brenda një shteti në Liban. Ajo është dobësuar nga dy javë sulme ajrore të pandërprera izraelite dhe atentate të profilit të lartë, por nuk është mposhtur.
Në një fjalim sfidues të hënën, numri dy i Hezbollahut, Naim Qassem, tha se luftëtarët e tij ishin të gatshëm t'i rezistonin çdo pushtimi izraelit. Përpara këtij përshkallëzimi të fundit, krahu i armatosur i Hezbollahut, i cili përfshin një arsenal të madh armësh dhe mijëra luftëtarë të ashpër, thuhej se ishte më i fortë se ushtria libaneze dhe autoritetet e vendit kanë pak autoritet, në mos aspak, mbi veprimet e grupit.
Për gati një vit, ndërsa Hezbollahu kryente sulme thuajse ditore ndërkufitare mbi Izraelin, shumë jashtë bazës së tij mbështetëse në Liban kishin frikë se ky vend, tashmë duke luftuar për t'u rikuperuar nga vitet e krizave të njëpasnjëshme, po tërhiqej në një konflikt që nuk ka zgjedhur për të luftuar.
Ekonomia ka rënë në thelb dhe ngërçi politik do të thotë se vendi ka qenë pa president për gati dy vjet.
Këtu, ka ende kujtime të luftës së fundit midis Izraelit dhe Hezbollahut, në vitin 2006, kur pjesë të Libanit jugor dhe Dahieh, baza e grupit në periferitë jugore të Bejrutit, u rrafshuan.
Rivalët e Hezbollahut nuk do të zhgënjehen kur shohin një grup të dobësuar, i cili, shumë thonë, është i interesuar të mbrojë interesat e veta, dhe ato të mbështetësit të tij kryesor, Iranit.
Lexo më tej: Vrasja e Nasrallahut e lë Iranin me një zgjedhje fatale dhe SHBA-në e poshtëruar
Hezbollahu është grupi më i fuqishëm në të ashtuquajturin Bosht i Rezistencës, një aleancë fraksionesh në të gjithë Lindjen e Mesme e mbështetur nga Irani që përfshin gjithashtu Houthit në Jemen dhe milici në Irak dhe Siri.
Të ketë një Hezbollah të fortë në Liban, pranë Izraelit, ka qenë gjithmonë jetike për Iranin, pjesë e frenimit të tij kundër çdo sulmi izraelit në objektet e tij bërthamore.
Dje, jashtë një ndërtese në qendër të Bejrutit të goditur nga një sulm izraelit, një banor më tha: "Unë jam kundër Izraelit, që po na vret, por jam kundër Iranit, i cili po na vret gjithashtu".
Kjo, padyshim, refuzohet nga mbështetësit e Hezbollahut. “Ne derdhëm lot gjaku për sulmin [izraelit] kundër Nasrallahut, Zoti i dhëntë parajsën… Ai është i pazëvendësueshëm”, tha njëri prej tyre, pasi u detyrua të largohej nga Dahieh. “Ne nuk kemi frikë [Izraelin]. Ne jemi ende në këmbë.”
BBC, përshtati në shqip ©LAPSI.AL
