Në orën 11:44 të mëngjesit të 19 shtatorit 1982, Scott Fahlman bëri historinë e internetit duke bashkuar dy pika, një vizë ndarëse dhe një kllapë Fahlman, një profesor i shkencave kompjuterike, postoi ": - )" në tabelën e buletinit në internet, një lloj rrjeti social primitiv i aksesueshëm vetëm nga të tjerët në intranetin e mbyllur të universitetit dhe i kufizuar vetëm në tekst.
Me atë fytyrë buzëqeshjeje, e cila është quajtur "emoticoni i parë dixhital" nga Rekordet Botërore të Guinness, ka shërbyer si pararendës i emoji-ve. Fahlman u përpoq të zgjidhte një problem të njohur për përdoruesit e sotëm të internetit, transmetimin e sarkazmës.
"Dikush do të thoshte diçka që duhej të ishte sarkastike. Mes shumë lexuesve, një person nuk do ta kuptonte shakanë dhe do të përgjigjej me zemërim," Fahlman për CNN Business. "Kur je në një medium interneti vetëm me tekst, njerëzit nuk mund të dallojnë nëse po tallesh apo jo. Nuk ka gjuhë trupi, nuk ka shprehje të fytyrës."
Në 40 vjet që nga ajo kohë, emoticons dhe më vonë emoji u bënë qendrore në bisedat në internet. Ekzistojnë më shumë se 3600 emoji të disponueshme për përdoruesit për të shprehur çdo emocion të tyre dhe për të trajtuar në mënyrë efektive problemin origjinal të identifikuar nga Fahlman, duke u dhënë fjalëve tona një kuptim më të thellë të mishërimit.
Evolucioni nga : - ) në ?
[caption id="attachment_760824" align="alignnone" width="780"]
Dyzet vite më parë, Scott Fahlman shtypi atë që konsiderohet emoticon i parë. Sot ka mijëra emoji, por shprehja dixhitale mbetet një punë në progres.[/caption]
Nuk u desh shumë kohë që dhe variacionet e emoji të përhapeshin përtej Universitetit Carnegie Mellon. Në ato ditë të hershme, fytyrat që shkelnin syrin, buzëqeshjet pa hundë dhe të qeshura me gojë të hapur dolën nga buzëqeshja klasike me dy pika, vizë, kllapë.
Por do të duhej kohë që emoji-t të pwrhapeshin në Shtetet e Bashkuara fillimisht. Në mesin e viteve 1990, NTT Docomo, një kompani japoneze e telefonave celularë, përfshiu një zemër të vogël të zezë në pager. Në vitin 1997, SoftBank, një firmë tjetër japoneze, publikoi një grup emoji me 90 karaktere të ngarkuar në një model telefoni celular, por grafika nuk u shfaq deri në koleksionin me 176 karaktere të Docomo në 1999.
Vetëm kur u përfshi Unicode që çdo zgjerim përtej Japonisë zuri rrënjë. Unicode, i cili përcakton standardet ndërkombëtare të teknologjisë për të mbështetur gjuhë të ndryshme, mori detyrën e standardizimit të emoji-ve në vitin 2010 me kërkesë të kompanive të teknologjisë si Apple dhe Google. Ndërsa tani ka udhëzime shumë të qarta për emoji-t e rinj dhe paraqitjet e përdoruesve, ditët e para të standardizimit të emoji-ve të Unicode lejuan disa opsione më të diskutueshme, duke përfshirë një karakter të gishtit të mesëm.
"Kjo hyri në Unicode në kohën kur kishte më pak rregulla," tha Jeremy Burge, themeluesi i Emojipedia. "Sot, ka shumë rregulla, dhe ato janë mjaft të dokumentuara dhe emoji-t e rinj kalojnë një proces mjaft rigoroz."
Apple shtoi një tastierë zyrtare emoji të disponueshme jashtë Japonisë në vitin 2011, një moment historik që ekspertët e emoji e vlerësojnë si hyrjen e vërtetë të personazheve në leksikun online amerikan. Në vitin 2015, emoji i fytyrës me lot (?) u emërua fjala e vitit në Fjalorin e Oksfordit. Ky emoji mbetet i preferuari në mesin e përdoruesve.
E ardhmja e emoji-ve
Megjithatë, edhe 3000 mund të mos mjaftojnë. Ashtu siç evoluon gjuha, po ashtu ka edhe emoji. Unicode nxjerr përditësime të grupeve të emoji-ve çdo shtator pasi shqyrton propozimet e paraqitura dhe iu përgjigj tendencave globale.
Marrë nga CNN
LAPSI.AL
