Basha: Unë dhe qeveria e PD do t’i mbajmë duart larg Reformës në Drejtësi
Duke dëgjuar këto deklarata të shefit të opozitës në prag të zgjedhjeve, të lindin disa pyetje themelore: A ka nevojë reforma në drejtësi thjesht të përshpejtohet, apo mos vallë ajo duhet përmbysur tërësisht? A garantohet suksesi i saj thjesht duke mos futur duart partitë, apo ajo ka nevojë për një qilizëm rrënjësor? A rregullohet me arnime, apo duhet flakur tej? Hamendësimet e mësipërme më shumë i ngjajnë pyetjeve retorike. Kushdo që e ka studiuar sadopak këtë gërmadhë, që fut ujë nga të gjitha anët, është i qartë. Ajo që dikur na u shtit si shpresa euro- amerikane për të luftuar pandëshkueshmërinë në Shqipëri, tani ka rezultuar një dështim i madh. Falë saj, ne kemi një Gjykatë Kushtetuese gjysmake, ku, sipas komisionit të Venecias shumica e emërimeve janë bërë në kundërshtim me ligjin. Ne sot vërtet kemi SPAK, por sukseset e vetme të tij janë arrestimi i atyre që kanë ndërruarr jetë dhe varrosja e dosjeve për vjedhjen e votave. Pas shtatë vitesh, nuk kemi ende asnjë vendim të rëndësishëm nga Gjykata e Lartë. Të gjitha institucionet, pa përjashtim, janë formuar me vonesa të llahtarshme dhe kanë qenë të detyruara të bëjnë kompromise me kriteret e vendosura për t'u ngritur në këmbë. Në arkitekturën e kësaj ngrehine, që do të hapte një epokë të re në demokracinë shqiptare, nuk ka arritur të depërtojë asnjë personalitet i diplomuar në mënyrë ekselente në universitetet e perëndimit, apo qoftë dhe ndonjëri prej atyre juristëve të sprovuar që kanë shërbyer në Gjykatën e Strasburgut. Nga mënyra se si është konceptuar, ajo ka përzgjedhur vetëm njerëz servilë e pa personalitet, që do i shërbenin pushtetit që e krijoi dhe çdo pushteti të ardhshëm nesër. Të gjitha pikat ku Venecia godet grabitësit e Gjykatës Kushtetuese Pikërisht për këto arsye, Brukseli e ka ndaluar eksportimin e eksperimentit shqiptar në vendet e tjera të ish lindjes komuniste, ndërsa sondazhe kredibël flasin për një rënie të theksuar të besueshmërisë së publikut shqiptar për atë reformë që dikur u pa si shpresë. Natyrisht, Lulzim Basha është i ndërgjegjshëm për të gjitha këto. Ndonëse jo me të njëjtin nerv dhe argumentim ligjor si presidenti Meta, edhe njerëzit e tij, nga selia e PD, i kanë vënë në dukje këto dështime spektakolare. Nga analizat e forta të shtypit kritik me qeverinë, nga fokus grupet e zhvilluara para fushatës zgjedhore, ai e di se në tërësinë e vet, populli opozitar, as e merr seriozisht, as nuk beson se mishmashi i krijuar me fonde perëndimore dhe me implikimin e marifetçinjve rilindas, do të pjellë ndonjë herë drejtësi. Sondazhi/ 63% nuk besojnë te Vettingu. Ç’lojë po luan Soros? Ndaj premtimet e Bashës se po fitoi, ai nuk do të fusë duart në këtë çorbë dhe se do ta çojë me shpejtësi përpara atë, janë hipokrite. Natyrisht, qëllimi i këtyre deklaratave është lehtësisht i lexueshëm. Së pari ai tenton t'u përgjigjet sulmeve të Ramës se kundërshtarët e tij tremben nga drejtësia e re dhe prandaj duan ta sabotojnë atë. Mbi të gjitha, duke folur kështu, ai tenton të garantojë faktorin ndërkombëtar, që ka shpenzuar aq shumë para në këtë katastrofë, sa do ta çojë atë përpara me çdo çmim. Por, pikërisht këtu qëndron problemi. Sepse lideri i një force opozitare që premton ndryshim, nuk e ka luksin të bëjë deklarata të cilave nuk u beson as vetë. Ai nuk mund të takticizojë me një çështje kaq madhore. Ai nuk mund të pretendojë se, vetëm duke e përshpejtuar, karakatina që gatuan Xhafaj dhe Manja mund të ringjallet. Nëse e bën këtë thjesht si kundërpërgjigje ndaj Ramës dhe si garanci për ndërkombëtarët, ai del një mashtrues që mund të sillet njësoj me çdo gjë që artikullon gjatë kësaj fushate. Pasi e vërteta është se Reforma në Drejtësi duhet përmbysur e tëra, nëse duhet që realisht t'u shërbejë shqiptarëve dhe jo vetëm pushtetit të ri, njësoj siç bëri me paraardhësin. ©Lapsi.al
