Në një intervistë në Opinion, për disa nga njerëzit apo episodet që kanë shenjuar jetën e tij në periudha të ndryshme, Edi Rama ka rrëfyer, me aq sinqeritet sa mund të rrëfehet një politikan, momentet e 30 viteve më parë, kur për pak minuta ishte pjesë e Partisë Demokratike. Në një dhomë të Qytetit Studenti, në dhjetor 1990, Preç Zogaj ishte duke shkruar komunikatën e parë për mediat nga PD. Në dhomë, pjesë e grupit Nismëtar, mes të tjerëve, Gramoz Pashko, Sali Berisha, Aleksandër Meksi, Preç Zogaj, Arben Imami etj.
Rama sapo ishte kthyer nga Greqia. Tregon se mezi kishte pritur të largohej nga ekspozita e tij e parë jashtë vendit dhe të kthehej në Tiranë. Shpërthimin e parë të protestave të studentëve e kishte humbur. Në podium ishin ngjitur të tjerë para tij. Ishte vonë.
https://lapsi.al/2020/12/24/rama-enver-hoxha-kafsha-me-e-madhe-politike-e-shqiperise/
Komunikata që po hartohej në dhomë ishte një reagim për protestat në Shkodër. Ramiz Alia i kishte quajtur protestuesit “huliganë” sepse ato kishin thyer disa xhama, tregon Rama. Për habinë e tij, në deklaratën e PD-së, po përdorej e njëjta gjuhë. Formulimi ishte i papranueshëm për Ramën.
“Kam ardhur vonë, nga darka. Nga ora 6 apo 7. Ka qenë darkë. Më çuan te salla atje, një dhomë atje, dhomë konvikti. Shkuam. Futem atje, ishte i ndjeri Gramoz Pashko. Atë pashë të parin përballë. E njihja. “Urdhëro më tha ca do?”, sikur nuk më njihte. “Jam Edi Rama,- i thashë,- kam ardh për këtë punë. Të mjafton kjo?” Ndërkohë ndërhyri ky figura, që talleshim shumë me këto shkrimet e këtij Saliut. Talleshim shumë. Se ky ishte shumë komunist për t’u marrë seriozisht. Ne talleshim shumë. Se ishte ajo pjesa, që mundohej Ramiz Alia, donte të krijonte atë idenë që këtu mund të flitet. Ishin disa nga këta që ishin marrë si… Edhe thotë ky “Uh po, le të vijë ky, se na duhet për fushatë elektorale, se është i zoti i gojës”. E pashë një herë kështu. Në atë kohë, ato po formulonin një deklaratë, që ishte e para deklaratë publike e Partisë Demokratike, të sapoformuar për një ngjarje në Shkodër, se kishin ndodh ca ngjarje. Ramiz Alia kishte dalë dhe i kishte bërë copë.. “Huliganë” e ku di unë. Edhe këta, e ndërkohë aty ishte ky figura në këmbë, që Preçi po lexonte atë tekstin. Edhe unë në një moment i them: Ku jam unë këtu? Ça është kjo? Po dëgjoj një deklaratë, po kjo është njësoj si me e pas shkrujt Ramiz Alia. Ne këtu, jeni parti e opozitës apo është komiteti i rinisë që është bërë parti? Se ne nuk mund t’i themi atyre “huliganë” se kanë thyer xhamat, sepse në fakt ata janë njerëz që… të gjithë këtu janë njerëz që janë rrahur 50 vjet dhe nuk kanë pasur ndonjehërë mundësi të… dhe kjo është një mënyrë shfryrje dhe ne nuk mund të bëhemi njësoj… nejse. Dhe në atë moment Gramozi shkretë tha: Çfarë propozon ti? Unë i thashë: Luftë me Ramiz Alinë, ça të propozoj? Por unë nuk thashë “luftë” që të marrim armët. Edhe Gramozi thotë: Jo, Ramiz Alia është presidenti ynë dhe është garanti i të gjithë këtij procesi dhe Partia Demokratike nuk do të vërë kandidat kundër Ramiz Alisë, do të jetë kandidat i përbashkët. Dhe ndërsa ti, nëse do të bësh luftë, ik e bëj ndonjë parti tjetër, se kjo nuk është për luftë. Dhe aty u çova ika. Leka Meksi më vuri këmbën “mos ik”. “Ik i thashë” dhe ika.
Rrëfimi, sado i ngjyrosur me nostalgjinë e 30 viteve të shkuara, dëshmon për bindjet dhe vendosmërinë e njeriut që nuk pranon kompromis, pavarësisht se gjendej në vendin që kishte dëshiruar të ishte prej kohësh: në bërthamën e partisë së parë opozitare në vend. Ndërsa dëgjon kryeministrin Edi Rama të flasë në vetën e parë për këtë personazh të viteve 90, ngjan e pabesueshme që bëhet fjalë për të njëjtin person.
https://lapsi.al/2020/12/12/tym-e-flake-ne-seline-e-ps-shkoder-video/
Reagimi i Ramës për protestat që kërkonin drejtësi për Klodian Rashën është flagrant. 30 vite më pas ai përsëriti të njëjtin reagim që pati për protestat Ramiz Alia, sekretari i parë i Partisë së Punës në 1990.
Lexo edhe: Vandalët që dhunuan Tiranën, e kanë me ne të gjithë
Fjalë për fjalë, njësoj si Ramiz Alia për protestuesit e Shkodrës, Edi Rama foli për të rinjtë që kërkonin drejtësi për Klodian Rashën.
"Huliganë pa atdhe, pa din e as iman, ata që mbrëmë i vunë flakën Pemëve të Krishtlindjes dhe Vitit të Ri” dhe për të vazhduar"një tufë hienash që donin të shqyenin dritare e dyer institucionesh".
Lexo edhe: Konferenca për mbrojtjen e drejtorit të policisë/ Rama i vë sërish gjoksin Ardi Veliut
Protestat e viteve 90 nuk kanë të krahasuar me ato që erdhën më pas, për nga aspiratat apo nga rrethanat që u zhvilluan. Por fjalori që Rama zgjodhi të përdorë 30 vite më pas, tregon shndërrimin që ka pësuar ai nga pushteti.
Rebeli, që dikur kërkonte "luftë" me regjimin dhe që ngulmonte se protestuesit që kishin thyer ca xhama, të mos quheshin në asnjë mënyrë "huliganë" është i humbur në metamorfozë dhe në sfondin e rrëfimit të tij, nuk ngjall as irritim, por vetëm mëshirë.©Lapsi.al
