Andi Bushati: Rama është i vetmi që e di se ç’do nga 25 prilli
Sprapsja e listave Vetëm disa ditë pas firmosjes së marrëveshjes së 5 qershorit dhe përshëndetjes që asaj i bënë Sekretari i Shtetit, Pompeo dhe kancelaritë europiane, Rama doli me propozimin e hapjes së pjesëshme të listave. Ai tha se ato do hapeshin 30% dhe e justifikoi atë gjoja me ruajtjen e kuotave gjinore. Qëllimi i vërtetë që kishte Rama, qe tjetër. Ai vendosi të heqë koalicionet parazgjedhore duke gënjyer se edhe marrëveshja e arritur në Këshillin Politik do zbatohej edhe reforma do thellohej në bashkëpunim me opozitën e re parlamentare. Por, në këtë përpjekje për manipulim e nxorri bllof Myslym Murrizi, i cili tha se ai kishte kërkuar vetëm listat e hapura dhe jo edhe heqjen e koalicioneve. Po a e bëri Rama atë që e shiti si vullnetin e madh popullor që e detyroi të ndryshonte kushtetutën? Ndonëse u zotuan se do të hapnin listat 100%, socialistët votuan një ligj që ku një kandidat që mund të marrë 10 mijë vota rrezikon të mbetet jashtë parlamentit dhe dikush tjetër që kryetari e ka vënë në listën fituese, por me zero vota nga qytetarët, mund të bëhet deputet. Pra në ato që PS i quan lista 100 % të hapura mund të ndodhë që nga vota e zgjedhësve mund të mos përfundojë në parlament asnjë prej deputetëve të pëlqyer prej tyre. Djegia e arbitrit Që në marrëveshjen e 14 janarit, PD dhe PS ishin ulur së bashku mbi një premisë: çështjet të zgjidhen me konsensus dhe nëse ai nuk gjendet mes palëve, le të japë një version të pranueshëm OSBE ODHIR. E kur një problem i tillë doli, pra kur u ngrit dilema nëse i lejojnë ndryshimet e fundit kushtetuese koalicionet me lista të përbëra, opozita vendosi t'i drejtohet arbitrit. Ajo nisej edhe nga premisa se ky institucion pati deklaruar së bashku me komisionin e Venecias, se rregullat e lojës nuk mund të ndryshohen në vitin e fundit të garës. Por PS këmbënguli se kjo nuk mund të ndodhte. Pretendimi i PS-ë qe se ndalimi ishte tashmë një punë e kryer e sanksionuar në Kushtetutë. Socialistët përdornin gjithçka që të mos pranonin arbitrin: nga mëndësia sovraniste se s’kanë punë të huajt me çfarë rregullash zgjedhore pëlqen një vend i veçantë e deri tek dredhitë meskine: “Nuk ja çojmë dot ODHIR se opozita nuk ka paraqitur një draft”. Në fakt pasi e lejoi Gjknurin me shokë t'i shkrepnin të gjitha kapsollat, PD dhe LSI e dorëzuan draftin që propozonin. Por kur ndodhi kjo, PS nuk pyeti më njeri dhe votoi me 97 vota në parlament versionin e saj. Shpërfillja e BE dhe Gjermanisë Para se socialistët të votonin në 30 korrik ndryshimet kushtetuese edhe nga komisoni në Bruksel edhe nga Bundestagu gjerman, ata u paralajmëruan se po ta hidhnin në mënyrë të njëanëshme këtë hap, do vononin integrimin e Shqipërisë dhe do shtynin konferencën e parë ndërqeveritare (hapjen reale të negociatave) mes Tiranës dhe Brukselit. Analiza/ Rama dogji negociatat me BE për strategjinë elektorale të PS Rama tha se jemi vend sovran dhe kodi zgjedhor lokal nuk mund të bëhet pengesë për integrimin e vendit. Pak ditë më parë ai mori përgjigjen nga Bundestagu se ndryshe nga Maqedonia, Shqipëria nuk dihet kur do ta zhvillojë konferencën e parë ndërqeveritare për shkak të projektligjit për mediat online dhe ndryshimeve kushtetuese. Ku jemi sot? Rama prishi marrëveshjen e 5 qershorit duke hequr koalicionet që përmendeshin së paku në dy nene (19 dhe 36). Por kjo nuk qe shkelja e vetme. Për të arritur këtu ai tha se bëri kompromis me opozitën e re, e cila donte lista të hapura. A e bëri? Në ato që PS i qauan lista 100 % të hapura mund të ndodhë që nga vota e zgjedhjësve mund të mos përfundojë në parlament asnjë prej deputetëve të pëlqyer prej tyre. Faktet/ 7 gënjeshtrat e Ramës për grabitjen e zgjedhjeve Po OSBE ODHIR si arbitër që bëri opozitën të futet në procesin politik të 14 janarit? Atëhere kur i erdhi radha të pyetej, socialistët as nuk denjuan ta bëjnë, por votuan vetë në mënyrë të njëanëshme. Të gjitha këto tregojnë se ç'rrrugë kanë marrë që tani zgjedhjet e 25 prillit. Dhe nga historia e të shkuarës, e dimë mirë se ç'ndodh kur rregullat e lojës i shkruan pa konsensus vetëm njëra palë. Kjo ka ngjarë para betejave elektorale të 1996 dhe 2001. Përfundimet dihen: dy masakra zgjedhore, njëherë nga PD dhe njëherë nga PS. ©Lapsi.al
