Regjisori Bong Joon Ho dhe kineasti Kyung-pyo Hong ndërtuan skena të caktuara, ku ekziston një linjë e qartë që ndan të pasurit dhe të varfërit – si për shembull vija e formuar te dritaret ku zonja Park bisedon me shërbëtoren, Moon-gwang.
Pasi Moon-gwang pushohet, zoti Park zbulon se e meta e saj më e madhe ishte se hante sa për dy vetë – më vonë, zbulohet se ajo mbante fshehur burrin në bodrum.
Diploma e falsifikuar e Ki-woo tregon se gjoja ai ka studiuar në universitetin Yonsei, në të njëjtin universitet ku Bong Joon Ho studioi sociologji.
Kur prezantohen për herë të parë familja Km, ata pinë FiLite, një birrë që konsiderohet tepër e lirë. Pasi Ki-woo dhe Ki-jung fillojnë të punojnë te familja Park, ata pinë Sapporo, një birrë e shtrenjtë.
Kur Ki-jung ha mish të thatë, e mban qesen me dorën e majtë, pastaj papritmas shfaqet duke e mbajtur në dorën tjetër. Ky është një gabim në xhirim, të cilin Bong Joon Ho e la qëllimisht për të kuptuar nëse do ta kapnin ose jo fansat.
Piktura e Da-song nuk është auto-portreti i tij, por është imazhi i Geun-se.
Ki-taek zbulon se dikur ishte shofer për dyqanin Taiwanese Castella (castella- ëmbëlsirë tradicionale japoneze) – i njëjti dyqan që hapi Geun-se, për të cilin u zhyt në borxhe.
Kur familja Kim vendoset në shtëpinë e Park-ëve teksa ata nuk ndodhen aty, muzika në sfond është “In ginocchio da te” e Gianni Morandi, i cili në vitet 1960 luajti në disa filma komedi që përqëndroheshin te dallimet mes të varfërve dhe të pasurve.
Në fillim të filmit, Ki-taek largon një buburrec nga tavolina. Deri në fund të filmit, ai u pa nga familja Park si një buburrec që kundërmonte erë të keqe.
