Të gjitha mediat pranë PD njoftuan me pompë rikthimin e djalit plangprishës të të gjitha koalicioneve, Shpëtim Idrizit, në gjirin e aleancës së djathtë. Nga pikpamja numerike, dhe sidomos me votat e Tiranës në vigjilje të zgjedhjeve lokale, kjo nuk është një arritje e vogël për opozitën. Por ajo që kërcet dhe që stonon në sytë e publikut është fakti se kjo rimartesë (PDIU- u largua në 2014 nga opozita për tu bashkuar me koalicionin qeveritar deri në verën e 2017 pasi Rama i zboi në emër të luftës kundër tepsisë) po bëhet në kohën e një katharsisi moral, që pas fitores në betejën e dekriminalizimit, kërkon të pasurohet edhe me fitoren e luftës së sapofilluar për vettingun e politikës.
Po a shkojnë këto dy koncepte me këtë aleancë të re?
Ky është problemi. Sepse PDIU, nuk është thjeshtë një parti që është bërë qesharake me kapërcimet e shpeshta të ylberit. Ajo është me keq sesa kaq.
Në zgjedhjet e fundit, nga radhët e saj nuk u fut dot në kuvend asnjë nga figurat drejtuese. Aty arritën të depërtojnë vetëm ato forca që shkatërruan zgjedhjet e pjesshme në Dibër, aq shumë të anatemuara nga PD dhe ata deputetë të Elbasanit , që u detyruan të lënë me parlamentin si pasojë e betejave opozitare.
Pra, njësoj si profili për të cilin demokratët akuzojnë Ramën, PDIU, zgjodhi njerëz me asnjë lloj bindjeje apo ideje rreth çështjes çame që pretendon të mbrojë, por të fortë që mund të siguronin vota. Fakti është se të gjithë ata që ka vënë në lista Idrizi, sot janë deputetë të Ramës.
Kjo është ideologjia, kredoja dhe morali i PDIU.
Pyetja është: : i konvenon kjo PD? Ndoshta numerikisht po.
Po nëse qëllimi është ky, atëhere le të shikojë hallin e numrave dhe mos i çajë veshët shqiptarëve me bllofe propogandistike si dekriminalizimi dhe Vettingu i politikanëve.
Të dy këta kunguj nuk mund të qëndrojnë asesi nën sqetullën fraxhile të Bashës.
©Lapsi.al
